Deel 1 van deze strip werd op gemengde reacties onthaald. Toch was vrijwel iedere recensent benieuwd naar het vervolg. Dat vervolg ligt er nu. En toegegeven, het verhaal krijgt een zekere spanning mee.
Eerst en vooral mag je als lezer zeker niet de laatste bladzijde eerst bekijken. Want dat zou heel wat verpesten. De eindplaat is namelijk een ware apotheose. Maar nu terug naar het verhaal. We pikken meteen in op het moment waar deel 1 eindigt. De dood van het beest op het einde van dat deel, lijkt het verhaal ook te beëindigen. De spoorwegarbeiders die het zwaar te verduren kregen, kunnen hun werk terug hervatten en de rust is teruggekeerd in Yorkshire.
Maar uiteraard hebben we te maken met een minstens driedelige reeks. En Darwin die hier als een ware Sherlock Holmes ten tonele werd gevoerd, blijft met heel wat vragen zitten. Het betert er niet op als er terug verminkte lijken worden aangetroffen. Een mythische sekte die er niet voor terugdeinst om bloederig uit de hoek te komen, wordt al gauw verdacht.
En dan duikt plots het beest weer op. Was het dan toch niet dood? Zijn er meerdere beesten? Het einde licht al een tip van de sluier op, maar deel 3 zal nog meer moeten toevoegen aan het antwoord.
Deze victoriaans gesitueerde reeks past in de gothic revival, net zoals Sherlock Holmes en de vampiers van Londen, waar deze reeks zeer goed bij past, zowel wat betreft de sfeer als de thema’s. Het scenario van Sylvain Runberg, vooral bekend van Orbital, is soms wat lang uitgerekt. Toch blijft hij de spanning opbouwen tot een, zoals gezegd, explosief einde. De tekeningen van Eduardo Ocana vullen hem in elk geval goed aan en geven de soms wat mager uitgevallen teksten de nodige spanning en horror mee. Want als er iemand een verminkt lijk kan tekenen, is hij het wel (met dank aan het slasher-kleurwerk van Tariq Bellaoui).
Hoewel Darwin de held is van het verhaal, blijkt hij ook een notoire zuiplap en hoerenloper te zijn. Iets dat we terugvinden in de authentieke Sherlock Holmes (drugsverslaafde) en Dr Jekyl en Mr Hyde (moordlust en obsceniteiten). Jack the Ripper komt dan weer in onze gedachten bij de vermoorde en verminkte prostituees. Plagiaat? Niet echt. geïnspireerd op deze figuren? Ja zeker, en totaal gerechtvaardigd. Om iets bij te leren over de hier 51-jarige Darwin, moet je de reeks zeker niet aankopen. Om meegenomen te worden in de victoriaanse gothic, kom je hier zeker aan je trekken. Binnenkort krijgen we het verklarende deel 3. En voor het geld hoef je het niet te laten, want voor nog geen 7 euro krijg je heel wat stripverhaal op je bord.
