COLUMN :: Slijpschijf #45

Journalist DIRK STEENHAUT snijdt zich wekelijks aan de scherpste kantjes van de rockmuziek.

DE SLIJPSCHIJVEN VAN 2010.

Het bleef tobben tot de laatste minuut, want het was een hels karwei de vele honderden platen die het afgelopen jaar aan ons oor voorbij trokken te reduceren tot een lijstje van tien uitverkorenen. Dit gezegd zijnde: 2010 was naar ons gevoel niet echt een spectaculair muziekjaar. Aan prima cd’s geen gebrek, maar grote revelaties of artiesten die ons met hun werk knock-out wisten te slaan, bleven schaars. Als we ons van de voorbije twaalf maanden al íets zullen blijven herinneren, is het dat we weer enkele muzikale helden armer zijn geworden. Mark Linkous (van Sparklehorse), Alex Chilton en Captain Beefheart laten een gapende leegte na en ook zonder de Portugese romanschrijver José Saramago ervaren we de wereld als een schralere plek.

Maar goed, na veel wikken en wegen, schrappen en weer toevoegen, kijken we nog één keer achterom en zetten we de platen op een rijtje die we ook in 2011 nog regelmatig met plezier uit het rek zullen plukken.

  1. The National :: High Violet (4 AD)          “Sorrow found me when I was young / Sorrow waited / Sorrow Won”. Na prachtplaten als Alligator en Boxer wist The National dit jaar te bevestigen met High Violet, de cd waarmee het grote publiek de vijf Brooklynites definitief in de armen sloot. Hun songs over vervreemding, isolement en tumultueuze relaties klinken nog net zo beklemmend als voorheen, maar de surrealistische Americana van Matt Berninger en zijn gezellen vertoont meer dan ooit epische trekjes. Ingetogen grandeur? Melancholische euforie? Monumentale elegantie? High Violet drijft op paradoxen die zichzelf voortdurend opheffen.
  2. Beach House :: Teen Dream (Bella Union)          Na twee ‘net-niet’-platen ontdekten Victoria Legrand en Alex Scally eindelijk de magische formule die hun psychedelische droompop helemaal onvergetelijk zou maken. Hun derde langspeler werd ingeblikt in een verbouwde kerk en hun songs, waarin ze terugblikken op de passies en obsessies uit hun jeugd, klinken rijker, toegankelijker en intenser dan ooit. Met Teen Dream stapt Beach House over van sober zwart-wit naar kleur, met een ronduit bedwelmend resultaat.
  3. Perfume Genius :: Learning (Matador)          De 26-jarige Mike Hadreas wordt op zijn debuut geplaagd door de vele demonen die zijn adolescentie hebben getekend. Drugs, alcohol, fysiek en mentaal geweld, pedofilie, zelfverminking: het zijn begrippen die hem zo vertrouwd zijn dat ze als vanzelf in zijn songs komen geslopen. Learning gaat over opstaan na de val, over het terugvinden van een wankel evenwicht nadat je over de rand van een diepe afgrond hebt gekeken. Iedere song is als een pagina uit een huiveringwekkend journal intime, waarin Perfume Genius, net als Sparklehorse of Elliott Smith, traumatische ervaringen transformeert in broze schoonheid.
  4. Neil Young :: Le Noise (Reprise)          Dinosaur Sr werd dit jaar 65, maar het laatste dat hij ambieert, is wel een plekje in een rusthuis. Toegegeven, de platen die hij het jongste decennium afleverde, kenden evenveel dalen als pieken en zijn vorige cd, Fork in the Road, was een pijnlijk dieptepunt. Met Le Noise, een plaat die helemaal draait rond zijn stem, gitaarspel en de geluidsmanipulaties van Daniel Lanois, geeft hij echter iedereen die hem al had afgeschreven lik op stuk. Wellicht zijn beste en vitaalste langspeler sinds Sleeps With Angels.
  5. Under Byen :: Alt er tabt (Alarm Music)          De titel betekent zoveel als “Alles is verloren”, maar dat mag u in dit geval niet letterlijk nemen. De groep die ons jaren geleden al tot een grondige exploratie van de Deense rockscene wist te inspireren, komt immers al voor de vierde keer op rij met een even mysterieus als betoverend werkstuk op de proppen. Under Byen heeft pas onlangs de gitaar ontdekt en verrast met nieuwe klankkleuren, zonder zijn unieke karakter te verliezen. Ook nu blijft de sensuele fluisterstem van Henriette Sonnenvaldt het geheime wapen van de band. En bij deze delen we nog schouderklopjes uit aan medevikingen als Chimes & Bells, Cody, Sleep Party People, Marie Fisker, Murder en Efterklang.
  6. Local Natives :: Gorilla Manor (Infectious).          Eigenlijk hadden we verwacht dat ook de rest van de wereld storm zou lopen voor deze vijf Californiërs, want hun debuut bevatte werkelijk alle ingrediënten die een groep vandaag de dag nodig heeft om hip te zijn: het positivisme en de exuberantie van Arcade Fire, de subtiele meerstemmigheid van Fleet Foxes en de stuiterende africana van Yeasayer en Vampire Weekend. Daar bovenop komen nog hun vloeiende melodielijnen en vindingrijke arrangementen. Ruim voldoende om de toekomst van Local Natives vol vertrouwen tegemoet te zien.
  7. Olafur Arnalds :: … and They Have Escaped the Weight of Darkness (Erased Tapes)           Jónsi was het afgelopen jaar de IJslandse artiest die wereldwijd de meeste platen verkocht, maar van andere landgenoten hoefde Olafur Arnalds geen concurrentie meer te duchten. De jonge componist speelde overal voor uitverkochte zalen en wist met zijn tweede volwaardige cd ook de fans van Jóhann Jóhannsson en Max Richter in te pakken. Zijn muziek is er wat minder melancholisch op geworden en behalve een piano, laptop en strijkkwartet loodst hij nu drums en blaasinstrumenten zijn universum binnen. Arnalds wil een rockpubliek warm maken voor muziek met een klassiek randje, een missie die hij inmiddels geslaagd mag noemen. Andere IJslanders die ons dit jaar konden bekoren waren Amiina, Seabear, Miri, Stafrann Hákon, Kimono en Rökkurró.
  8. Mintzkov :: Rising Sun, Setting Sun (Haldern Pop)          Wie Mintzkov na zijn derde cd nog als een light-versie van dEUS beschouwt, heeft geen oren aan zijn kop of is van zeer slechte wil. Op deze door Jagz Kooner geproducete plaat kiest de groep weliswaar voor een gestroomlijnder, dansbaarder geluid, maar de ongedurige gitaren, de tegendraadse ritmiek, de knappe toetsenbijdragen en de ontwapenende samenzang van het duo Bosschaerts-Lorquet zijn intact gebleven. Rising Sun, Setting Sun is een rijke, avontuurlijke plaat waar weer heel wat onvermoede dingen op gebeuren, maar die tegelijk bulkt van de catchy popnummers. En eigenlijk hoort ook onze andere Belgische favoriet, Dragons van Motek, in deze eindlijst te staan.
  9. Sleigh Bells :: Treats (Mom + Pop Recordings)          Een boksijzer in een fluwelen handschoen: zo zou je dit spraakmakende debuut van Alexis Krauss en Derek Miller kunnen omschrijven. Het duo uit Brooklyn, dat onderdak kreeg bij het label van M.I.A., koppelt de hapklare popmelodietjes van, pakweg, The Ting Tings aan de gruizige electropunk van Atari Teenage Riot. Met overstuurde synths, uit de bocht gierende metalgitaren en explosieve hiphopbeats is Treats het muzikale equivalent van een uitslaande brand. De spuitgasten van het vrijwilligerskorps zijn bij deze gewaarschuwd.
  10. Arcade Fire :: The Suburbs (Sonovox)          Na Funeral en Neon Bible scoort de groep uit Montréal een hattrick met een terugblik op het leven in de voorsteden waar sleutelfiguren Win Butler en Régine Chassagne ooit hun jeugd hebben doorgebracht. The Suburbs is een ‘back to the roots’-plaat en meteen de meest panoramische en minst bombastische die Arcade Fire tot dusver heeft uitgebracht. Balancerend tussen weemoed, intimisme en bruisende punkenergie: de soundtrack bij een film die nog gedraaid moet worden.

Wisten ons evenzeer te bekoren: Dark Night of the Soul (Danger Mouse & Sparklehorse), Are the Roaring Night (The Besnard Lakes), Cloak and Cipher(Land of Talk), Decay Decoy (Megaphonic Thrift), No Ghost (The Acorn), Mourning Golden Morning (EF), Total Life Forever (Foals), Dark Side of the Moon (Flaming Lips) en stukken en brokken van These New Puritans, Kristin Hersh, Sam Amidon, This Is Head, Avi Buffalo, Autolux, Junip, Sun Kil Moon, The Drums, eels, Steve Wynn & Miracle 3, Spoon, MGMT, Clogs, Swans, Wyatt/Atzmon/Stephen, John Grant, Future Islands, DAAU, Shearwater, Irrepressibles, Grinderman, Rocky Votolato, Nive Nielsen & Deer Children, Joanna Newsom, Wolf Parade, Richard Thompson, James Blackshaw, Cleaning Women, Campbell & Lanegan, Blonde Redhead, Zola Jesus, Best Coast en alle Belgen die het afgelopen jaar in deze rubriek werden behandeld.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × 3 =