Gabriel Rios :: The Dangerous Return

PIAS, 2010

In tijden waar sneeuwvlokken, gladde wegen en bijtende vrieskou
deel uitmaken van ons dagelijks leven, kan een warme muzieknoot al
eens wonderen verrichten. U hoeft de (ongetwijfeld uitgebreide)
collectie met kerstliedjes niet boven te halen, want Gabriel Rios
heeft met ‘The Dangerous Return’ een plaat uit die het knetterende
haardvuur overbodig maakt. Hoewel, past de muziek van de
sympathieke Belg slash Puerto Ricaan dan niet beter bij
een blakende zon, halfnaakte lichamen en verkoelende drankjes? Nee,
want Rios is een muzikale kameleon die zich moeiteloos aan iedere
omgeving aanpast. Zelfs kerstmuziek boezemt hem geen angst meer in,
afgaande op de kerstsingle ‘What’s This?’ van enkele jaren terug.
Gelukkig bestaat ‘The Dangerous Return’ uit meer dan enkel jolige
deuntjes en grappige stemmetjes.

Sterker nog, Gabriel Rios levert als klap op de vuurpijl een
album af dat zich kan meten met de betere Belgische muziek van het
afgelopen jaar. ‘Angelhead‘ uit 2007
werd hier positief ontvangen door de indrukwekkende variatie van
stijlen en de complexiteit in de onderbouw. Op verschillende
manieren lijkt ‘The Dangerous Return’ daar nog een schepje bovenop
te doen.

Trommels, snaarinstrumenten en blazers verenigt u, want Gabriel
Rios heeft kosten noch moeite gespaard om er een veelzijdige
belevingswereld van te maken. Het gelijkmatig getik op
openingstrack ‘You Will Go Far’ is allesbehalve onschuldig en
herbergt een hoop muzikale partikels. In een kort intermezzo wordt
er fijnzinnig gebroken met die gestructureerde ritmes om finaal uit
te monden in een majestueus slot. Het is echter titeltrack ‘The
Dangerous Return’ die op dat vlak alles uit de kast haalt: een
eigenzinnig nummer waar blaasinstrumenten worden gebruikt als
trapleuning in een donker en dreigend schimmenspel. Dat Rios kiest
om dit complex en hermetisch muziekstuk als de rode draad voor het
album te nemen, kan enkel maar toegejuicht worden.

De single ‘Dauphine’ beschrijft in frisse en heldere strofes de
wereld van een zeventienjarige. Wat opvalt is hoe gevarieerd het
stemgeluid van Rios wel klinkt: hoog, laag, luid en gedempt gaan
moeiteloos samen, en het kleine geritsel in de diepte van zijn stem
heeft een aangename uitwerking op het geheel. Dat dynamische
karakter van zijn stem weerspiegelt zich ook in de muziek, meer
bepaald in ‘Gulliver’, dat met de fijnbesnaarde akkoorden de
luisteraar direct voor zich wint. Grote intervallen en
verschillende stijlen worden niet gemeden, maar Rios weet ze op een
manier te verpakken dat ze moeiteloos geconsumeerd worden.

Hoe zwaar de thematiek soms mag zijn, het geheel wordt
lichtvoetig gehouden en dat maakt ‘The Dangerous Return’ een
uitstekende popplaat, die tegelijk over de nodige diepgang
beschikt. Dat komt sterk naar voren bij ‘Natural Disaster’ en
‘Tidal Wave’. Beide songs beschrijven op een relativerende manier
de overmacht van de natuur op de menselijke beschaving. Net zoals
Sufjan
Stevens
heeft Rios een berg instrumenten ter beschikking om
zijn ideeën te verbeelden of muziek kracht bij zetten. Hij verliest
zich nooit in dat werkproces waardoor een fantastische bricolage
zoals ‘Tidal Wave’ (met elementen van operette en triomfantelijke
marsen) niet karikaturaal gaat klinken.

Die veelheid hoeft echter geen eenvoudige en doeltreffende songs
uit te sluiten. ‘Straight Song’ is wat het pretendeert te zijn:
“This is a straight song / It’s made for you / It shouldn’t take
long / Because that’s not what I wanna do”. De afwezigheid van
overdreven versiering legt het nummer geen windeieren. Het subtiele
en selectieve gebruik van instrumenten (de ijzige sfeer, het
snedige pianospel in het middengedeelte) zorgt voor de kers op de
taart. ‘Old Shoes’ doet dat nogmaals over dankzij het zachte maar
doorprikkende gitaarspel. De zachte verzuchtingen in de stem van
Rios monden uit in een beklijvend samenspel tussen zang en
instrument.

Een terugkeer zonder scrupules of compromissen. ‘The Dangerous
Return’ levert een foutloos parcours af waarin Gabriel Rios
grasduint in een veelheid van genres, en er in slaagt om steeds
leuke vondsten boven te halen. Met een dergelijke prestatie hoeft
hij nog niet onmiddellijk weg te gaan.

http://www.gabrielrios.be/
http://www.myspace.com/gabrielrios

9
Release:
2010
PIAS

verwant

Gabriel Rios

14 februari 2025Het Depot, Leuven

Met Playa Negra trakteerde Gabriel Rios ons in de...

Eindejaarslijstje 2024 van Harald Devriendt

2024 was het jaar van de zondvloed. Het regende,...

Gabriel Rios :: Playa Negra

Op Playa Negra, de tweede volbloed vriesvaklatin na Flore,...

UNWIND 2022 :: De avond is ongemak

Een nieuw festival lanceren? Goed dan, maar wel voorzichtig....

aanraders

The Afghan Whigs :: Soft Control

Bijna vier jaar na het verschroeiende How Do You...

Gilla Band :: Pugnello

De nieuwe Gilla Band in drie woorden? Beste. Lawaai....

Westside Cowboy :: It Goes On

Stel je je meest zorgeloze zomer voor, zo eentje...

Gurriers :: Nobody’s Coming To Save You

Wie deze zomer hun puike passage op Pukkelpop meepikte,...

Kristin Hersh :: Sugar On Blackstone

Van indieband Throwing Muses over punkgroep 50 Foot Wave...

recent

Neil Young & The Chrome Hearts :: Second Song

Op zijn nieuwste album - nummer 56 volgens de...

The Afghan Whigs

4 oktober 2026De Roma, Borgerhout

Wanneer een zelfverzekerde Greg Dulli zich iets voor negen...

Gilla Band :: Pugnello

De nieuwe Gilla Band in drie woorden? Beste. Lawaai....

Naza

Een tweetal jaar geleden wonnen Yuval Abraham en Rachel...

Martin Lodewijk & Don Lawrence :: Storm – Integraal 5

Hoewel de stripreeks Storm kort na haar debuut al...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in