Isahn :: After

Candlelight, 2010

De Noor Ihsahn is een hele heer in het blackmetalwereldje. Hij was
de voornaamste componist in het legendarische Emperor, een band die
beschouwd wordt als een van de meest trendsettende en
tegelijkertijd een van de uniekste bands uit het genre. Na de split
gingen de leden die niet in de bak zaten verder met nieuwe of
bestaande projecten, waarbij Ihsahn koos voor een solocarrière.
‘After’ is het laatste deel in een drieluik. De plaat werd
voorafgegaan door ‘AngL’ en ‘The Adversary’, de enige waarvoor hij
niet samenwerkte met sessiemuzikanten. Opvallendste gast op ‘After’
is Jorgen Munkeby, een Noorse saxofonist die deel uitmaakt van het
niet alledaagse jazzgezelschap Shining.

De donkere harten hoeven niet te vrezen dat dit halfzacht
fusionjazz-gewauwel opleverde. De plaat bestaat uit acht nummers
met behoorlijk wat afwisseling in stijl en toon, van erg intense en
agressieve black metal tot pastorale, dromerige passages en
daartussen maar vooral veel heavy en complex spel. Wat erg opvalt
is het moderne geluid van de nieuwe songs: het album heeft een
nogal klinische, afstandelijke klankmix, maar gelukkig blaast de
power niet alle gevoel en diepgang weg.

Dat geldt misschien niet voor de stem, want die klinkt overal nogal
vlak. Hij gebruikt trouwens zowel een dierlijk keelgeluid als een
meer wereldse zang. Daarvoor lijkt hij les te hebben gevolgd bij
zijn Zweedse kompanen van Katatonia of Opeth, van wie hij
trouwens ook de man achter de knoppen leende (Jens Bogren).

Nog een nieuwigheid is het gitaargeluid. In een digitale studio heb
je oneindig veel sporen om je gitaar zwaar en vet te laten klinken.
Zet je er dan ook nog eens twee extra snaren op, dan krijg je een
laaggestemde muur van geluid die je eerder verwacht bij door
testosteron gedreven jonge hyena’s. Gelukkig is ‘After’ meer dan
enkel crunchy gitaargeweld.

Die sax, om maar iets te noemen. Toeteraar Munkeby speelt niet mee
in alle nummers, maar als hij van zich laat horen dan treedt hij
met ferme passen uit de schaduw van de keizer zelve. Die sax is wat
mij betreft een gouden zet gebleken. Een bedevaartje naar Dinant,
de geboorteplaats van Adolphe Sax, mag hij wel ondernemen tijdens
zijn volgende tournee.

Op track 2 (‘A Grave Inversed’) volgt de saxofonist de ziedende
blackmetalriffs, om samen een sonische splinterbom te creëren die
je tegelijkertijd laat headbangen en horlepiepen. In ‘Heavens Black
Sea’ biedt de sax tegengewicht voor de naargeestig dronende
gitaren, om dan later weer voluit deelgenoot te zijn aan de
meeslepende finale.

In het laatste en langste nummer, ‘On the Shores’, draagt de
saxofonist dan weer uit volle borst bij aan de dreigende
sfeerzetting, die steeds verder escaleert en zich ontwikkelt tot
een labyrint van manische waanzin en berustende introspectie.
Ihsahn en Munkeby passen hier trouwens een trucje van de echte
jazzcats toe, door een saxthema uit het nummer
‘Undercurrent’ te hernemen

Op ‘After’ hoor je echter nergens een gebelgd genie dat zijn gelijk
wil bewijzen, maar wel een meester-componist die iets te vertellen
heeft. Dit is wellicht ook de boodschap is van de titeltrack, een
overwegend contemplatief nummer dat zijn onderhuidse spanning één
keer tot een flinke eruptie laat komen. ‘Frozen Lakes on Mars’ is
helemaal het tegenovergestelde, namelijk een aaneenschakeling van
galopperende thrashriffs met een zweverig refrein.

‘Austere’ houdt alle spanningen uiteindelijk toch binnenskamers,
maar bouwt ondermeer door het gebruik van een Hammondorgel wel een
geweldige sfeer op. Tijdens dit nummer, en soms ook tijdens andere,
moet ik stiekem wel eens aan Isis denken. Zij kunnen ook zo van die
organisch klinkende, voortkabbelende stukken schrijven die je wel
prikkelen maar je toch op je qui-vive houden.

Deze nieuwe van Ihsahn heeft me erg verrast in positieve zin. Het
gebruik van sax is allesbehalve een leuke gimmick. Los daarvan is
de voormalige Emperorgitarist erin geslaagd een persoonlijk en
vloeiend geheel te smeden met fragmenten uit ver van elkaar
gelegen rayons in de heavy metal. ‘After’ heeft de kracht de
luisteraar onmiddellijk aan te spreken, maar bevat genoeg diepgang
en verassing om steeds boeiend te blijven. Een vette kluif en een
dikke aanrader om de rest van de wintermaanden mee door te komen,
voor alle liefhebbers van avontuurlijke muziek met zware
gitaren.

www.ihsahn.com
www.myspace.com/ihsahnmusic

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − 4 =