The Lucksmiths :: First Frost

Lost and Lonesome Recording Co., 2008

The Land Down Under bracht ons eerder al muzikale grootheden als
Nick Cave en
AC/DC. Het is
echter ook verantwoordelijk voor zo snel mogelijk te vergeten
groepjes als The Vines en Jet. Zeggen dat de Australische muziek
één van de creatieve bakermatten van de huidige internationale
muziekscene is, is de waarheid dan ook geweld aandoen. The
Lucksmiths vechten al vijftien jaar voor erkenning vanuit hun
thuishaven Melbourne. Succes kennen ze in beperkte mate vooral in
hun thuisland, de VS, de UK en Japan. In de Benelux zijn de heren
zo goed als onbekend. Als proef op de som nemen we even google
onder de arm. De term “The Lucksmiths” geeft ons circa 375
resultaten als we zoeken in pagina’s uit België. Nog minder hits
krijgen we als we zoeken naar pagina’s in het Nederlands. Daar
proberen wij dan maar even verandering in te brengen.

Met een stuk of vijftien eerdere releases onder de arm stellen The
Lucksmiths ons deze herfst hun nieuwste lp ‘First Frost’ voor. Geef
toe, best wel een raak gekozen titel voor deze tijd van het jaar.
The Lucksmiths staan bekend voor hun ‘jangly bedroom pop’,
gekenmerkt door inventieve en grappige lyrics over de lichtere
dingen in het leven. ‘First Frost’ brengt daar echter enigszins
verandering in. The Lucksmiths klinken op hun nieuwste telg
volwassener, luider en steviger dan voordien. In sommige gevallen
leidt dat er echter toe dat liedjes hun jeugdige naïeviteit
inruilen voor volwassen steriliteit.

‘First Frost’ heeft alle ingrediënten om succesvol te zijn: leuke
lyrics, fijne melodieën en dito zanglijnen, catchy hooks,
enzovoort. The Lucksmiths slagen er echter niet altijd in om met
deze ingrediënten een leuk geheel te vormen. Het album duurt een
kwartier te lang en bevat minstens 4 nummers te veel. Het is geen
toeval dat de kortere nummers van een grotere daadkracht en meer
richting getuigen dan hun langere broertjes. Sommige nummers duren
gewoon te lang en daardoor worden goeie liedjes soms vervelend,
terwijl ze met wat meer drang best memorabel hadden kunnen
zijn.

Er zijn op ‘First Frost’ echter heel wat lichtpunten te vinden. De
breekbare lyrics op het trage ‘The National Mitten Registry’
(“Should you find me forsaken, forgotten, forlorn, unclaimed
and uncared for, neglected, ignored, abandoned, apart and alone,
discarded, disposed of, dispensed with dissolve, lost and/or
lonesome, bygone, bereft, squandered, unwanted, cast of and adrift,
dropped and deserted, misstreated, mislayed, overlooked, derelict,
stranded or stray: fingers crossed, all is not lost”
), de
lieflijk verhalende stijl op ‘California In Popular Song’, de
urgency van het catchy ‘Never and Always’ (niet toevallig een van
de enige nummers onder de drie minuten op ‘First Frost’), het aan
Morrissey
schatplichtige ‘Up With The Sun’, enzovoort.

Leveren The Lucksmiths een geslaagde plaat af? Jazeker, maar… het
kon ook beter. Slagen The Lucksmiths er volgende keer in hun
jeugdige karakter te vermengen met hun nieuwe stevigere sound, de
vulling uit de nummers te halen en er meer richting aan te geven,
en hun ideeën te concentreren in een kortere tijdspanne en minder
nummers, dan kan de definitieve doorbraak niet meer veraf zijn. We
kijken alvast nieuwsgierig uit naar het vervolg van dit
verhaal.

http://www.myspace.com/lucksmiths
http://www.thelucksmiths.com.au/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien − 12 =