Naast uitstekende voetballers hebben de Nederlanders nog iets waar wij Belgen stikjaloers op mogen zijn: prima rappers. Woordkunstenaars die zich weten uit te drukken door middel van de rijmkunst in hun moedertaal. Eén van hen is Gert-Jan Mulder, ofte Brainpower, die na een paar jaar stilte terugkeert met het openhartige tweeluik Hart/Hard.
Hiphop lééft bij onze Noorderburen, veel meer dan bij ons. Er is sprake van een echte hiphopcultuur met subgroepen verdeeld over de grote steden. Het genre heeft zelfs een eigen programma op de publieke omroep BNN en kan bovendien op waardering van bovenaf rekenen. Zo mocht Brainpower zes jaar geleden het huwelijksfeest van Willem Alexander en Maxima opluisteren. De bebrilde rapper mocht onlangs ook mee aan tafel schuiven tijdens het gerenommeerde praatprogramma Pauw en Witteman. Daar liet hij optekenen dat de essentie van hiphop ligt in de toewijding en dat het erom gaat steeds jezelf te blijven. Een stelling die de zoon van een dominee onderstreept met zijn nieuwe dubbelaar Hart/Hard: "Relevant omdat mijn repertoire gelijk aan mijn trots staat."
Hard verzamelt de stevige, rauwe clubtracks terwijl Gert-Jan zich op Hart van zijn meer emotionele kant laat zien. Met bezieling als sleutelwoord rapt Brainpower op beide platen met dezelfde overgave. Hij portretteert zijn jeugd, vertelt hoe hiphop zijn leven werd ("Je Kent "t Wel"), eert zijn grote voorbeelden ("Old Skool Eer"), en heeft veel aandacht voor zijn familie. Met "Ode Aan Me Mama", "Als Jij Er Niet Bent" en "Zo Vader Zo Zoon" huldigt Brainpower zowel zijn moeder, zijn vriendin als zijn vader. Gelukkig heeft de rapper een pen die straf genoeg is om ook die nummers niet in meligheid onder te dompelen, maar ze oprecht te laten klinken.
"Door oppervlakkigheden te zien weet je pas echt weer wat diep is", klinkt het op "Zo Vader Zo Zoon". Brainpower is duidelijk een MC voor wie het gesproken woord heilig is. Nergens vervalt de Nederlander in de grootspraak die veel van zijn Amerikaanse collega’s van vandaag kenmerkt. Zelfs op het dansbare Hard behoudt hij een zekere diepgang. Muzikaal keert Brainpower terug naar eind de jaren tachtig en positioneert hij zich recht tegenover de gangsta-rap ("Ik doe me nooit voor als gangster, de denktanker"). Op "Spit ’88’", een lofdicht op wat volgens de rapper "het gouden jaar in hiphop" is, schetst Brainpower de situatie van vandaag: "Wat je mist, is dit inzicht/ is dat het meer om de skills gaat dan om de business."
Aan skills, of talent, heeft Gert-Jan Mulder zelf inderdaad geen gebrek. Hij presteert het om maar liefst achtentwintig nummers lang de aandacht bij de les te houden. Brainpowers voordrachten zijn dan ook geanimeerd en gevat. En wat belangrijk is: het zijn steeds oprechte verhalen over de wereld rondom hem. Omdat de rapper de nadruk duidelijk op het woord wilde leggen, koos hij voor een vrij spaarzame productie. Hierdoor zijn Hard en Hart minder toegankelijk dan zijn voorgangers. Zo werd er stevig gesnoeid in het aantal opgewekte deuntjes als "Dansplaat". In de plaats daarvan krijg je als luisteraar een bundel eerlijke vertellingen van een rapper met het hart op de tong.
"Hip hop is a way of life. It ain’t a fad, it ain’t a trend. Not for those of us who are true to It", rapte Brainpowers grote voorbeeld Guru midden jaren negentig. Met het woord als zijn sterkste wapen brengt de Nederlander nu ook niets minder dan pure, oprechte emotie, mooi verdeeld over twee schijven. Als hiphop een middel is om je gevoelens te uiten en om je boodschap over te brengen, dan is Brainpower in zijn missie geslaagd: "Als een stem die een pure kreet slaat voor de essentie."
