The New Pornographers, 24 November 2007, Botanique

De Canadese supergroep The New Pornographers was eindelijk eens in België. Na vier albums en één eerder afgelast concert werd dat tijd, getuige daarvan een propvolle, dolenthousiaste, met Canadezen gevulde Rotonde. In hun lijstje “wij gaan op tournee en nemen mee” hadden ze Neko Case schandelijk over het hoofd gezien. Ze hadden dus meerdere dingen recht te zetten.

The New Pornographers is zo’n groep die ten allen tijde en onvoorwaardelijk garant staat voor die stevige trap onder de kont. Elk album lijkt een overzicht van wat er de laatste vijftig jaar grofweg aan popmuziek is gemaakt: Beach Boys, Beatles, Blondie, eighties synthpop, glamrock, new wave, Blur… Blootgesteld worden aan deze acht Canadezen is het gevaar ondergaan dat hun nummers tot het einde van de dag blijven nabonken in het achterhoofd.

Touren met een groep waaruit alle leden in andere bands spelen is niet eenvoudig. De bezetting moet daarvoor boeten. Groot is de teleurstelling wanneer blijkt dat noch gitarist-zanger Dan Bejar (Destroyers) noch de fabuleuze, roodharige alt.country-zangeres Neko ‘luider-dan-de-Mechelse-beiaard’ Case in het pakket zitten. Alleen overzee hadden ze het geluk de volledige bezetting live te mogen aanschouwen. Voor de Europese ronde blijven de zes overige leden onder leiding van A.C. Newman (Superconductor, Zumpano) over.

De groep komt wat traag op gang en lijkt niet met elkaar te communiceren. Zo roffelt drummer Kurt Dahle door de bindtekst van AC Newman heen zodat deze noodgedwongen een slordig “Electric Version” moet aanvatten. Technische problemen, zo blijkt. De frontman belooft vanaf nu een non-stop rockshow en zo krijgen we, na een moeilijke start, toch de vitaminerijke bruistablet waar we zo naar uitkeken. Stones-gitaren gecombineerd met van enthousiasme uit elkaar spattende harmonieën en loos gaande toetsen in “Jackie, Dressed In Cobras”. Of de brave pop met groovy bas uit “All The Old Showstoppers” brengen ons helemaal in vorm. En het moet gezegd: A.C. Newman’s nichtje Kathryn Calder is een waardige vervangster voor Neko Case. Eiste ze nog een beetje verlegen haar plaats op op het laatste album Challengers, dan is ze nu ontpopt tot de zelfzekere, allesvernielende zangeres die The New Pornographers nodig heeft. Bovendien blijkt ze multifunctioneel te zijn als toetseniste, accordeoniste en percussioniste. “Mass Romantic”, de titelsong van het eerste album dat ons vijf jaar geleden helemaal wild maakte, wordt moeiteloos naar haar hand gezet. Ook tijdens de mooie jongen-meisjedialogen van “Challengers” zijn voortreffelijk. “”Be safe “ you say / Whatever the mess you are you mind okay”. We slikken even, maar worden terug vrolijk door het stevige “The Laws Have Changed”.

De meest energieke nummers uit de backcatalogue passeren de revue, evenwichtig gekozen uit de vier albums. Opgetogen respons, Canadeze vlaggen belemmeren het zicht, zelfs Rhodes-toetsenist Blaine Thurier, die een wat slaperige indruk naliet, wordt er wakker van. Tijdens “Sing Me Spanish Techno” laat een enthousiaste Canadees zijn vlag voor wat het is en springt het podium op om mee te zingen. A.C. Newman deelt glimlachend zijn microfoon en Kurt Dahle stelt hem voor mee op tournee te komen. Erg sympathiek allemaal.

Waardig afsluiten gebeurt met een nog dynamischere versie van Electric Light Orchestra’s hit “Don’t Bring Me Down”. Om vervolgens nog twee keer terug te komen voor ondermeer publieksfavoriet “The Slow Descent Into Alcoholism” en het fantastische, naar alle kanten opdraaiende “Letter From An Occupant”.
The New Pornographers trekken onbeschaamd de kaart van de vrolijke popmuziek. Een pure shot vitamine C is precies wat we nodig hebben ter bescherming van het kerstmarktenterreur. Waarvoor dank.

Meer fotos op wannabes.be

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf − 3 =