Delavega

Met het nogal mager uitgevallen The Day After slaagde
Delavega er niet meteen in een indrukwekkende comeback te maken na
het vertrek van Lize Accoe. Natuurlijk hebben wij in de grond nog
steeds een goed karakter en willen we ze met de live voorstelling
van het album een kans geven om dit goed te maken. En zodus trokken
we deze avond richting Handelsbeurs voor de eerste release-gig in
een rijtje van drie. Aangezien we ons hierbij in de regio van de
bakermat van de groep bevonden, was de zaal al goed volgelopen en
enthousiast om het viertal te ontvangen, dat voor de gelegenheid
twee backing vocalistes en drie extra muzikanten de gelederen liet
vervoegen.

Een instrumentaal ‘La Derniere Gitane’ beet de spits af en kweet
zich dankzij een volle klank en de verwijdering van de overbodige
voice-over goed van zijn introducerende taak. Spijtig genoeg ging
het nadien even bergaf door een weinig fortuinlijke geluidsmix, die
eerder op een klein festival afgestemd leek. De stem van de pas het
podium opgewandelde Elke Bruyneel moest aanvankelijk dan ook een
zware strijd met het muzikale arrangement leveren om van zich te
laten horen. De eerste songs op de setlist verdronken in
opgezwollen arrangementen door een weinig subtiel gebruik van het
instrumentale palet, met als resultaat dat de zachtere noten van
Bruyneels bijdragen onverbiddelijk naar de achtergrond gebokst
werden. Hieraan viel onder meer de single ‘Little Favours’ ten
prooi, die in de strofen ook nog eens onder een te geprononceerde
gitaarriff gebukt ging en zo enkel in de vocale uithalen van het
refrein vaste vorm kreeg.

Toch willen we hierbij niet Bruyneel met de vinger wijzen, want
deze dame beschikt onmiskenbaar over een sterk stemgeluid. Met een
meer afgerond timbre, zachtere uitstraling en bijhorende soulmoves
maakt ze een gladdere indruk dan Accoe, maar de forse noten kraakt
ze zonder moeite, zoals onder meer een straffe versie van ‘Aspects
Of You’ liet blijken. Wanneer na een goed kwartier de afstemming
van stem en orkestratie wat beter in haar plooi viel, konden we dan
ook genieten van een paar weliswaar weinig verrassende maar toch
best aangename momenten. We denken daarbij aan een fijne versie van
‘One Time’ alsook ‘On My Mind’ en ‘Once In A Lifetime’, die live
beter aardden dan in de ondanks het aanwezige potentieel toch niet
overtuigende albumversies. Tussendoor kwam het ook tot een blij
weerzien met ‘Surely’, dat goed de overgang naar de stem van Elke
overleefde.

In de bisronde werd met ‘The Day After Part I’ even een intiemer
moment ingelast, dat naar het einde toe mooi met trompet ingekleurd
werd, maar door organische pianoklanken in plaats van synths nog
naar een hoger niveau getild had kunnen worden. Spijtig genoeg
stond ‘Charlatan’ daarna maar weinig meer te doen en had men dit
nummer beter als een intermezzo middenin de set ingezet. Foutloos
konden we het tweede luik van dit concert dan ook zeker niet
noemen: hier en daar kon nog wat feedback opgevangen worden en
hoewel met volle goesting uitgevoerd, deden de simultane pasjes van
de achtergrondzangeressen soms toch te sterk aan Eurosong denken.
Wél maakte dit optreden een aantal fouten van het album goed: weg
met de gaststemmen en instrumentals; de spotlight op de nieuwe
zangeres die geïntroduceerd moet worden. Het label van triphop waar
vroeger hier en daar nog mee gedweept werd, is totaal niet meer aan
de orde, maar als lichtverteerbare soulpop is dit wel een nationaal
alternatief voor Natalia. Om naar de hogere regionen van ons
muzieklandschap door te stoten, is er nog heel wat werk aan de
winkel voor Delavega. Maar laat dit pretentieloze gebeuren de
Gentse Feesten op een warme avond afsluiten en het levert zeker een
fijn sfeertje op.

Delavega is nog live aan het werk te zien in de ABClub (22/11), de
Rocksaal van het Kursaal te Oostende (15/12) en de ABBox
(7/2).

The Day
After
is uit bij PIAS.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 + 5 =