Wijlen Willy Vandersteen is vader van vele (fictieve) kinderen, al blijven Suske en Wiske zijn bekendste en meest commerciële. De brave kinderstrip durft wel eens plaagstootjes links en rechts uit te delen maar schroomt het grote gebaar. Ooit was het nochtans anders.
In zijn eerste strips durfde Vandersteen veel meer de oervlaamse kaart te trekken, met verhalen die opgebouwd waren rond oude legenden en mythische figuren. Tot de meest tot de verbeelding sprekende boze kwanten behoorden Mazoetan en Belzebel (De Poenschepper), De Zwarte Madam met haar aanhangers Kludde en Lange Wapper, en natuurlijk de bokkenrijders, waarbij de helden zelf geconfronteerd worden met hun duistere kant.
De bokkenrijders — van wie de legende wil dat zij de duivel aanbaden en op bokken door de lucht vlogen — blijven tot de verbeelding spreken, zelfs al heeft historisch onderzoek bewezen dat deze roversbende, die in de achttiende eeuw opereerde in de streek van Limburg en Luik, een uitvinding was van het gerecht, en dat getuigenissen erover onder dwang en marteling verkregen werden. Het Oost-Vlaamse Silvester Anfang profileert zich evenwel als een hedendaagse variant van dit duivelsgebroed, alleen zijn zij niet uit op uw bezittingen maar op uw gehoor.
Wie zich op de duistere paden van de black metal begeven heeft, zal bij de naam Silvester Anfang onmiddellijk denken aan (The True) Mayhems legendarische e.p. Deathcrush, waar “Silvester Anfang” het eerste nummer op de plaat is. De groep, die deel uitmaakt van het Funeral Folk-collectief, is muzikaal echter mijlenver verwijderd van de vele hedendaagse black metalbands. Maar paradoxaal genoeg weet de groep er als geen ander ook aansluiting bij te vinden.
Silvester Anfang is eigenlijk niet meer dan de zoveelste incarnatie van de Funeral Folk-leden die onder verschillende namen en constellaties optreden, naargelang het groepslid dat in het spotlicht staat of zin heeft om naar buiten te treden. Onder de vlag Silvester Anfang brengen de leden een bizarre freefolkdroneband die evenzeer beïnvloed is door (weird) folk, drones als black metal. De Maldegemse wouden vormen het nachtelijke schouwtoneel waartegen de groep zijn songs smeedt.
Na verschillende cassettes en cd-r’s brengt de groep op het alternatieve label (K-RAA-K)3 een eerste volwaardige lp uit. De vijf tracks variëren in lengte van een aanvaardbare vijf minuten tot een slordige negentien minuten durende bezwering, zonder dat er tussen beide songs eigenlijk een verschil in opbouw te horen is. Hier moeten dan ook geen lang uitgerekte epen verwacht worden of snedige en korte tracks, maar wel muziekimprovisaties en sfeerstukken van wisselende lengte.
De vraag of Satanische Vrede goed is, heeft hier geen belang. Silvester Anfang heeft nog voor de eerste noot gespeeld werd immers alle kaders overboord gegooid en heeft bewust gekozen voor het experiment. Maar binnen die rigide lijnen — geen enkel experiment is onbegrensd — weet het collectief wel een bezwerende duisternis op te roepen die de ontvankelijke luisteraar meesleurt in een psychedelische helletocht.
Wanneer het reguliere begrippenkader wegvalt, zou er alleen nog een stilzwijgen mogen overblijven. Maar Silvester Anfang dwingt tot het innemen van een standpunt en dus tot keuzes voor of tegen het establishment. Satanische Vrede is geen album dat hoge toppen zal scheren, daarvoor is het te grillig en te bevreemdend en vaak zelfs te enerverend. Maar wie zijn ziel openstelt voor de boze, zal uit dit album de juiste sferen weten te puren. Het is gewoon een kwestie van durven.
