Zeg nooit zomaar banaan tegen een Chiquita, zeg nooit zomaar compilatie tegen een DJ Kicks. Het Duitse kwaliteitslabel K7 recruteert voor deze compilaties enkel de crème de la crème van de hedendaagse dancemuziek. Deze keer lieten ze de eer aan Four Tet, de elektronische eenmansformatie van Kieran Hebden.
Tiga, Kruder & Dorfmeister, Nightmares On Wax, Daddy G,… het rijtje artiesten dat in het verleden al een DJ Kicks mocht samenstellen oogt erg imposant. Telkenmale zijn het groepen die de bakens van de dancemuziek hebben verlegd Op zo’n DJ Kicks krijgen ze vrij spel om een mixtape te compileren vol eigen favorieten. Introspectie op cd-formaat, zo u wil. Na enkele albums vol kinderlijk naïeve elektronica (respectievelijk Dialogue, Pause en Rounds), een onbegrepen krautrockmeesterwerk (Everything Ecstatic) en wat stijloefeningen met jazzdrummer Steve Reid (The Exchange Sessions), is het niet verwonderlijk dat K7 deze keer bij Four Tet ging aankloppen voor een nieuwe DJ Kicks.
De Brit blijkt een waanzinnig uitgebreide plantencollectie te hebben waar hij voor dit album gretig in grasduinde. Van de gloedvolle soul van Curtis Mayfield over de old school hiphop van Group Home tot de nu-folkies van Animal Collective, allen passeren ze de revue. De volledige mix is sterk geïnspireerd door de crossover attitude van 2 Many DJ’s en Erol Alkan. Korte fragmenten worder achter elkaar geplakt en wekken door de volgorde en de omkadering steeds een andere sfeer op. Zo linkt Hebden zonder gêne een minuut lang 2-stepbeats van So Solid Crew aan een kort minimal funkintermezzo van Akufen.
Het mixen van de tracks durft al eens stroef verlopen. Zo wordt Heldons "Les Soucoupes volantes vertes" door de minder verfijnde cut-’n-paste technieken nogal amateuristisch en abrupt afgebroken. Naar het einde van de compilatie toe plakt Hebden zelfs enkele fragmenten achter elkaar zonder ze echt te mixen.
Hebden zelf componeerde ter gelegenheid van dit album een nieuw nummer, "Pockets" is een vrolijk synthpop deuntje dat sterk doet denken aan New Orders "Blue Monday". Totaal iets anders dan we van hem gewend zijn, maar het werkt wel temidden deze kleurige potpourri.
Grote afwezige is Steve Reid. Al is het tekenend voor deze plaat waar Four Tet eerder kiest voor dwarse, obscure en onverwachte muzikale vondsten. Weinig IDM en jazztracks, veel organische funk en hiphop: het lijkt wel alsof Hebden van zijn laptopstigma af wil.
Er wordt afgesloten in stijl, een haast integrale versie van het bezwerende "Flutter" van Autechre mag de bloemlezing voltooien. Het nummer werkt na twaalf jaar nog steeds even bedwelmend en hypnotiserend. Een betere aflsuiter was moeilijk te bedenken.
Technisch gezien is deze DJ Kicks zeker niet de perfecte mixtape. Ze toont aan dat Kieran Hebden in de eerste plaats een producer is, en geen dj. Maar hij is wel een producer met een enorm rijk gevulde platenkast. En wanneer daaruit het beste tot één glimmend schijfje gereduceerd wordt, kan u daar enkel maar van genieten.
