Archie Bronson Outfit :: ”We vallen niet onder een of andere Eighties Revival Bullshit”

De smerige bluesrock van Fur krijgt een lichte oppoetsbeurt bij Derdang Derdang maar het blijft zonder meer een in hartenpijn gedrenkt album. Achter zoveel levensleed en liefdesverdriet kunnen alleen maar door scha en schande wijs geworden veertigers zitten, dachten we ten tijde van hun debuut. De website bracht geen verder soelaas: drie maskers van heren op leeftijd waren de enige link naar de gezichten achter de namen.

enola: Archie Bronson Outfit zijn in realiteit drie jonge knapen, waarom dan de maskers, en van oude knarren nog wel?
Mark "Arp" Cleveland: "Het idee van de maskers kwam van mij. We hebben ze voor een videoclip ontworpen. We maken onze clips zelf, en het leek ons een goed idee tot we beseften dat we er een kleine veertig dienden te maken."
Sam Windett: "Omdat de haren het moeilijkste waren, hebben we ze gewoon kaal gelaten maar wel baarden gegeven. We zagen hen eigenlijk als oudere versies van onszelf, oude mannen die nog steeds rocken."

enola: Jullie hebben kunstonderwijs gevolgd. Heeft dat een rol gespeeld bij het maken van die video’s of het artwork van de hoezen?
Cleveland: "Ik heb eigenlijk kunstgeschiedenis en architectuur gestudeerd."
Windett: "Dorian (Hobday, bassist – jbo) is filosoof. Hij is de denker van ons drieën, of dat was hij toch. Ikzelf heb beeldende kunst gevolgd. Ik ontwerp ook de hoezen van onze albums, maar die ontstaan wel in samenspraak met de groep."

enola: Volgen jullie de opgang van jullie labelgenoten die via het internet furore maakten en als de nieuwe hype binnengehaald werden?
Windett: "We zijn nooit gehypet en maken ook totaal geen deel uit van de scène. We kennen wel mensen in Londen maar dat is iets totaal anders."
Cleveland: "Good luck to them, maar voor ons is het irrelevant. We hebben nu ook wel een myspace dus we spelen het spel mee, maar we houden van oude albums, van het concept erachter. Toen we getekend werden door Domino maakten we hen ook duidelijk hoe wij de samenwerking zagen. Wij houden van vinyl maar als internet een band kan helpen, is dat natuurlijk goed, goede groepen kunnen zo een publiek vinden. Het is uiteindelijk een tweesnijdend zwaard: het kan groepen aan een publiek helpen buiten de labels om, maar het neemt ook de magie weg. Er zijn zoveel groepen die nu instant bekend kunnen worden maar die zijn niet altijd goed."

enola: Jullie zijn een Londense band. Heeft dat jullie dan aan een platendeal geholpen?
Cleveland: "Er is altijd wel iets te beleven in Londen, maar het is een mythe dat je in Londen moet wonen om aan een platencontract te geraken. Als je in een kleinere stad woont, heb je een veel grotere kans om op te vallen, net omdat er minder groepen zijn. We hebben geluk gehad, we waren op het juiste moment op de juiste plaats. Maar kijk maar eens hoeveel goede bands van buiten Londen komen. Vaak focust iedereen zich voor een bepaalde tijd op een specifieke stad als Liverpool of Glasgow."
Windett: "We werden door Domino bij toeval getekend omdat we in dezelfde pub zaten als de labelbaas. De pub is van een vriend van hem, en hij hield daar zijn verjaardagsfeestje. Hij sprak ons aan en tja…"

enola: Is het correct te stellen dat jullie door bluesrock beïnvloed zijn?
Cleveland: "We hebben veel invloeden. We luisteren niet alleen naar blues maar ook naar groepen als Faust en Zweedse stonerrockgroepen. We proberen ook echt de vergelijkingen met andere groepen te vermijden: zo waren we heel tevreden over een song, tot Doran opeens opmerkte hoezeer het op Sonic Youth leek. Het waren hoogstens twee akkoorden maar ja…We hebben er dan ook een eeuwigheid over gedaan om Derdang Derdang te schrijven, gewoon om clichés te vermijden.
Windett: "Het is inderdaad niet zo dat we als een bepaalde groep willen klinken, we luisteren gewoon naar muziek en op de een of andere manier beïnvloedt die ons. We willen geen deel uitmaken van een of andere Eighties Revival Bullshit zoals zoveel andere bands, vooral Britse. Het is sowieso moeilijk om anders te klinken, we noemen onze muziek dan ook The New British Boogie: het is een nieuwe beweging die we opgestart hebben."
Cleveland: "Soms noemen we het Rhythm and Dada of R’nD. Iemand sprak over onze muziek en merkte op hoe de dadabeweging ons geïnspireerd had, vooral dan hun ideeën en principes. Daar vloeide dan het concept Rhythm and Dada uit voort."

enola: Verwijzen jullie albumtitels ook naar dada?
Cleveland: "De titel Fur staat voor enkele zaken: het kan verwijzen naar een verstopt hart en mislukte liefde, maar ook naar hoe je binnen een relatie een masker kan opzetten waarachter je je verbergt. Tenslotte verwijst het ook naar dieren, onze muziek klinkt oorspronkelijk en animistisch. Het heeft dus niets te maken met onze baarden, al is Sam wel een hairy little bugger, hij heeft al een baard sinds zijn veertiende."
Windett: "Mijn vriendin vindt het mooi en ze dreigt ermee een andere bebaarde man te zoeken als ik hem ooit afscheer."
Cleveland: "Derdang Derdang heeft een veel interessantere betekenis dan Fur: het is een onomatopee voor de gitaarklank, maar ’Der’ komt ook van ’derivative’ en ’dang’ van ’damnation’, dan krijg je dus Derived from damnation, en als je de ’d’ in het midden weghaalt, krijg je deranged. Tenslotte betekent het ook gewoon niets. Heel dada eigenlijk, het is pure nonsens."
enola: En jullie groepsnaam?
Windett: "Een goede vriend van me gaf ons een Western-comic uit de jaren veertig cadeau, en daar stond een verhaal in over The Archie Bronson Outfit. De naam klonk aardig en we voelden ons ermee verbonden."

enola: Ik las dat jullie gans gestolen is. Hebben jullie ze nu al terug?
Cleveland: "We gebruikten ze bij onze eerste optreden als verlichting en ze is toen een beetje een symbool voor de groep geworden. De gans komt in verschillende mythes voor, mythes die wel bij ons passen, dus…We waren ons materiaal aan het uitladen en lieten ze op straat staan. Iemand heeft de gans dus gestolen. We hebben dringend een nieuwe nodig."
Windett: "Ze verkopen ze nog steeds op het internet, maar Iemand heeft de onze dus in zijn woonkamer staan. Het is een typische jaren tachtig lamp uit Duitsland, mensen gebruikten ze vast als boekensteun en zo. In het begin traden we vaak op in kleine zalen waar de verlichting slecht was en dus gebruikten we de gans voor podiumverlichting."
Cleveland: "Mensen waren ook geïntrigeerd door die lamp en vroegen zich af waarom… Ganzen zijn echt mooie vogels maar they’re fucking horrible, het zijn agressieve dieren en wanneer ze migreren en er is er eentje ziek, blijven er naar verluidt altijd twee achter bij die vogel. Wij zijn ook met drie en dat idee van loyaliteit sprak ons wel aan. Er zit dus best veel achter het idee van die gans."

enola: Hoe anders dan de vorige plaat is Derdang Derdang volgens jullie?
Cleveland: "Fur was veel meer op blues georiënteerd dan het nieuwe album. Maar dat hangt ook samen met hoe we opnemen: we willen geen typische drumsound of zo, en we nemen alles live op, iets dat niet meer zo vaak gebeurt. Er is ook geen echte songschrijver in de groep, onze songs ontstaan gewoon, en opeens heb je dan New British Boogie (grijnst). We woonden niet alleen samen in een flat maar werkten ook zo lang samen aan de songs voor dit album op eenzelfde locatie, dat Nashville, waar onze producer woonde, een verademing was. Toen we de plaat daar opnamen, kreeg het album ook opeens meer kleur, we konden de songs loslaten.

enola: Was het een bewuste keuze om twee versies van "Darts For My Sweetheart" op het album te zetten?
Cleveland: "Er zijn eigenlijk drie versies van het nummer. Op myspace vind je nog een freejazzpunkversie. De eerste versie was maar half af toen we naar Nashville trokken; daar speelden we de "Harp"-versie en die klonk ook heel goed. Het is een heel mooi liefdesnummer, "Darts" gaat over het verlangen naar iemand, in tegenstelling tot bijvoorbeeld "Modern Lovers" waar het over de kater na de relatie gaat, mensen die op zoek zijn naar liefde."

enola: Volgens mij geloof je niet echt in liefde.
Cleveland: "Ik geloof wel degelijk in liefde hoor, het gaat me meer en meer af. Ik had gewoon een slecht jaar…twee slechte jaren…drie, nee vier slechte jaren. (lachje) Het vloeit er gewoon zo uit. Nu ben ik gelukkig, ik heb een relatie. Het volgende album wordt waarschijnlijk een reggea-album." (lacht)
Windett: "Het voelt ook niet gek aan om Marks teksten te zingen. Ik kan me er emotioneel van losmaken maar er ook een eigen betekenis aan geven. Ik fungeer eigenlijk meer als een medium. Ik zing een verhaal dat niet het mijne is, en dat maakt het volgens mij ook een universeler verhaal. Als ik het echt niet aanvoel, dan zing ik zijn tekst natuurlijk niet."
Cleveland: "Ook voor mij werkt dat; ik kan opschrijven wat ik wil want ik moet het sowieso niet zingen. We kennen elkaar sinds ons twaalfde, woonden acht jaar samen, onze vriendinnen waren beste vriendinnen…We kennen elkaar dus door en door. Mocht iemand anders mijn teksten zingen, dan zou het raar zijn maar wij zijn meer familie voor elkaar dan vrienden of groepsleden. Als de band zou splitten, zouden we nog steeds vrienden zijn."

Archie Bronson Outfit speelt op 29 april op Les Nuits Botanique en op 5 mei in de Cactus Brugge

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × een =