Christina Carter & Andrew MacGregor / My Cat Is An Alien :: From the Earth to the Spheres

In de reeks Music for Mountains brengen wij u deze split-cd, de vierde in een reeks van gedeelde werken met telkens als gemene deler de aanwezigheid van de gebroeders Opalio, alias My Cat Is An Alien.

Music for Mountains? Jawel. Luister maar eens aandachtig naar het bijna twintig minuten durende "We Know When We Are Thinking About Each Other", en u zult begrijpen wat we bedoelen. Het maakt niet veel uit dat Christina Carter (Charalambides, Scorces) en Andrew MacGregor (Gown) dit nummer op Jesse Island in het Canadese British Columbia opgenomen hebben; het lijkt er veeleer op dat het op plaat is gezet na de beklimming van de westelijke helling van de Appalachen. Samen naar boven, beiden met snaarinstrument op de rug en dan, na aankomst, dit boudweg geïmproviseerd. Een beschouwende klankexpressie na een intense inspanning. Samen gezeten met de rug tegen een blokhut naar de duister wordende einder kijkend, af en toe een blik van verstandhouding naar elkaar werpend. De echo van Indiaanse voorgangers, die hier een paar eeuwen tevoren misschien wel op dezelfde manier maar met andere instrumenten zaten te musiceren, klinkt ergens vaag door in de ondertonen van "We Know …".

Ondanks het repetitieve, vaak dissonante karakter van deze would-be liefdesverklaring, klinkt er nooit iets fout. Elk rechtlijnig, op het vorige geënte akkoordje dat Carter op haar gitaar plukt, zit op de juiste plaats en wordt als een harmonieuze zonsondergang door MacGregors fluwelen baslijnen onderstreept. Hun beider vocalises, die gedurende het hele nummer aanwezig zijn, vormen een perfecte klankillustratie van de steeds roder wordende horizon, totdat de zon helemaal is verdwenen en de zonnegod tevreden kan rusten, vereerd door deze dromerige eerbetuiging.

Music for Mountains, deel II: De tweede track op deze cd wordt geleverd door de gebroeders Maurizio en Roberto Opalio, beter bekend als My Cat Is An Alien. Deze hele reeks split cd’s is ook het geesteskind van de beide broers uit Turijn, die op elke cd een van beide tracks voor hun rekening nemen.

"The Circle Of Life & Death", niet bepaald een titel voor een Eurovisiesongfestivalinzending, is een symfonie van bijna tweeëntwintig minuten, waarin het evenwicht tussen het gebruik van elektronische en ’organische’ instrumenten, alsook andere klankbronnen, opmerkelijk is. En dit is een van de typische kenmerken van MCIAA: het hele klankspectrum wordt steeds benut en nooit krijg je de indruk dat het i due fratelli erom te doen is, te laten zien hoe goed gevuld hun akoestische trukendoos wel is: gitaar en percussie, plus synths die vaak aan de vroege jaren van de invloedrijke Berlijnse school doen denken (de eerste albums van Klaus Schulze en Tangerine Dream, onder andere), hoge, bescheiden stemmetjes die daar af en toe tussenin geworpen worden … een uiterst gevarieerd klanktapijt waarin ook fans van bijvoorbeeld Popol Vuh, Amon Düül, de Japanse Taj Mahal Travellers of, iets recenter, de Double Leopards, zich thuis zullen voelen.

Twee tracks dus waarvoor u best maar eens rustig kan gaan zitten, zonder problemen de volumeknop redelijk deftig naar rechts kan draaien — er zijn geen onverwachte en onwelkome oorverdovende pieken — om u uiteindelijk volledig over te geven aan de alternatieve, maar daarom niet minder melodieuze spinsels van deze vier bijzondere klankkunstenaars.

"From The Earth To The Spheres" heet de reeks. En wat ligt er nu precies tussen de aarde en het hemelgewelf? Precies … Mountains

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − 5 =