Zuig, stomp, klik, tingel, boemboem… klinkt het langs alle kanten als we DE9/Transitions loslaten op het nagelnieuwe surroundsysteem van onze pa. Met het laatste deel in de DE9 trilogie gaat Hawtin verder dan enig dj ooit geweest is. Deze indrukwekkende mix doet een boekje open over de toekomst van de DJ cultuur.
Hawtin werd geboren in Engeland, verhuisde al vroeg naar het zuiden van Canada, op een boogscheut van Detroit, de bakermat van de techno en woont momenteel in Berlijn, het epicentrum van de hedendaagse techno-, electro- en minimalscene. The right man at the right place at the right time dus.
Hawtin is altijd op zoek geweest naar vernieuwing: onder het pseudoniem Plastikman leverde hij al enkele zeer geprezen albums af en met de DE9 trilogie tast hij de grenzen van het Dj’en af. Op deel een, Decks, EFX & 909 maakte hij nog gebruik van — u raadt het nooit — twee platenspelers, een effectenbox en een Roland 909 drumcomputer. Op deel twee, Closer To The Edit liet hij het vinyl echter voor wat het was en ging aan de slag met final scratch, softwarematig knipte en plakte hij plaatjes aan en door elkaar. En nu is er dus de kroon op het werk: deel drie, Transitions, een 95 minuten durende mix op DVD, opgenomen in dolby surround en gemastered in de Galaxy Studio’s in onze eigen kleine België.
Maar geen nood als u het nog moet doen met de afgedankte stereotoren van uw oom. Transitions bevat ook een CD met een verkorte versie van de mix, die overigens ook in stereo, en dan vooral onder de koptelefoon, uw hersenen en ledematen pulserend aan de gang zullen zetten.
"If computer technologies automate one task, what can I now do better or what new task can I focus my attention on?." stelt Hawtin. Ableton live en Protools zijn ’s mans nieuwe speeltjes. Meer dan 100 tracks worden op Transitions vakkundig versneden, bewerkt en gecombineerd tot 28 nieuwe composities. Het resultaat is een glasheldere, foutloze, haast klinische mix.
Hawtin combineert eigen werk met onuitgegeven materiaal van jonge minimal-talenten zoals Ricardo Villalobos, Daniel Bell en Alex Under en klassieke technotracks van bekendere namen zoals Carl Craig, Robert Hood en K. Alexi. Hoewel hij enkele tracks redelijk ongemoeid laat, is het merendeel van de tracks fundamenteel getransformeerd tot compleet nieuwe nummers.
De mix is echter niet enkel een technisch hoogstandje. Het is uiteindelijk de muziek die telt. Hawtin heeft zijn goede smaak al meermaals bevestigd, en doet dat nu opnieuw met veel bravoure: Transitions is ongetwijfeld een van de strafste minimal/techno releases van het afgelopen jaar.
De animatie die de mix ondersteunt is minimaler dan minimaal. We zien een zwart scherm met in witte letters de tracks die zich op dat moment een weg naar onze oren banen. Echt onderhoudend is het niet, maar het leert ons wel iets. Hoewel de hele mix een lang nummer lijkt, wordt het zo duidelijk dat er constant een vier à zes nummers tegelijkertijd aan het woord zijn… verbazingwekkend.
Vinylpuristen lusten hem waarschijnlijk rauw, maar Richie Hawtin geeft met Transitions een realistische visie over de toekomst van de draaitafelcultuur. En dat is er een waarbij computertechnologie zoveel mogelijk taken overneemt, waardoor de DJ zich kan concentreren op de structuur van de mix zelf. Zeer straf mixalbum dus van een pionier met een visie.
Naast de mix zijn er op de DVD ook een live set van op Time-Warp te vinden, en twee bizarre, haast angstaanjagende clips, die absoluut de moeite waard zijn.
