dEUS :: 11 oktober 2005, AB

DEUS ontwaakt uit zijn ellenlange winterslaap. Het alternatieve rockgezelschap dat zich de laatste jaren volstrekt onledig hield met andere dingen, trekt met verse boreling Pocket Revolution onder de arm naar de AB voor het eerste zaalconcert op Belgische bodem sinds jaren. De start van de ticketverkoop veroorzaakte licht-hysterische taferelen bij overtuigde fans die, louter op basis van hun eerder werk, de band nog steeds een semi-goddelijk status toekennen. Aan de band de eer om zich de ziel uit het lijf te spelen om deze blinde adoratie ook maar enigzins te rechtvaardigen.

De release van dat Pocket Revolution wordt gevolgd door een waarlijk imperialistische tour waar Tom "Napoleon" Barman zijn continentendrift op superieure wijze kan botvieren. De voorbij maand kampeerde dEUS op diverse podia bij onze zuiderburen — waar de reacties van verzamelde pers als publiek varieerden van uitermate lauw tot een mildere vorm van orgastisch — nu keren ze terug naar de roots: de Ancienne Belgique waar ze ooit nog netjes werden afgeserveerd door de jury van Humo’s Rock Rally. Dat afserveren is vandaag compleet onmogelijk, al heeft hun godenstatus na vorige zomer nog eens dringend nood aan een inlandse oppoetsbeurt.

Wat ziet dEUS er toch ontzettend cool uit. Het podium wordt geënterd met een air van ongenaakbaarheid: Barman tikt eens arrogant tegen de microfoon en knikt naar sidekick Mauro. Een technisch nagenoeg perfecte versie van "Pocket Revolution" wordt vervolgens full force door de speakers gejaagd. Met bezieling: we krijgen geen kopie van Pukkelpop 2004 voorgeschoteld. De band speelt in deze nieuwe bezetting uitermate strak en geen moment voelt het vertrek van een Craig Ward of een Danny Mommens als een serieuze aderlating aan.

Mauro is uiteraard een levende legende in het Belgische rocklandschap maar ook drummer Stéphane Misseghers en bassist Alain Gevaerts vullen met verve de gaten op. Het duurde echter tot de outro van "Instant Street" (een brok gitaargeweld rechtstreeks het oorkanaal ingekatapulteerd) voor het publiek enige participerende moves vertoont. Maar gOD: ze staan er als een geïnspireerde live-rockband (ZZ Top, move over). Zo zien we ze met "Cold Sun of Circumstance" aanspraak maken op een bescheiden plaatsje in rock’n roll-hemel (naast Mark Sandman weliswaar) en ook het op plaat nogal flauw ontvangen "If You Dont Get What You Want" is live een kruisraket van een song. En dan zwijgen we nog van de hysterische reacties die "Suds & Soda" bij menig jongeling oproept.

Het oudere materiaal mikt uiteraard op het aha-erlebnis-gevoel dat menig (ex-)chiro-lid zal overvallen wanneer weemoedig wordt teruggedacht aan de wonderjaren. "Roses" klinkt nog steeds even straf als toen het vorig decennium de radiogolven onveilig maakte. Net als "Little Arithmetics" — ingetogen spannend — een bescheiden hit van deze halve monumenten.

Het bloedmooie "Serpentine" passeert ook de revue en wordt met een soort intensiteit gebracht dat ons overdonderd achterlaat. En als u zich volgende keer nog eens genoodzaakt ziet uw weekend luidkeels uiteen te zetten, mooi getimed tijdens de meest-gevoelige passages, mag u trouwens een serieuze koek op uw bakkes verwachten. Gelukkig zorgde het uiterst dansbare "Fell Of The Floor Man" nog voor enige lichaamsbewegende verlossing.

Nog een song die in het oog springt: "Bad Timing". Waarlijk een dEUS-classic in wording want, verdomme, dat nummer vertegenwoordigt alles waar de groep muzikaal voor staat: die vreemde, eclectische mix van stijlen en genres, wars van enige conventie. Het is een song die opbouwt en onopvallend explodeert.

dEUS staat er toch. Waar het album thuis niet overtuigt doet het dat vanavond in de AB des te meer. Het swingt, rockt, piept en kraakt er allemaal weer heerlijk op los. Het nieuwe werk blijft live zelfs meer dan overeind naast de oudere classics. Mauro kweet zich plichtsbewust van zijn taak en vervulde met verve de rol van ideale Barman-sidekick: cool wezen en de pannen van het dak spelen. Deze dEUS schoot met scherp, de live-show is af en ze weten hoe de songs te spelen. Voor het eerst sinds lang zijn met de groep en de songs zowel troepen als wapens klaar voor de strijd.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 + 9 =