Het Nederlandse Bauer bouwt op haar nieuwe album verder aan haar elan. Naïeve electro-popsongs met duister ondertoontje laten de luisteraar verweesd achter. Lee Hazlewood en Nancy Sinatra hebben eindelijk hun bastaardkind gebaard.
Bauer ontstond in 1999 toen Berend Dubbe de groep Betty Serveert verliet. Na een eerste album werd zangeres Sonja Van Hamel ingelijfd. Op het tweede album Can’t Stop Singing zongen Dubbe en Van Hamel nu eens elk apart, dan weer werd de zware stem van Dubbe gecontrasteerd met Van Hamels ijlere stemgeluid.
Baueresque is een rustig album waarbij melodie de boventoon voert. "Cubicle" heeft een heerlijk jazzy drumritme waarboven Berend Dubbes warme stem zweeft. Een nummer dat niet zou misstaan hebben op Spinvis’ album ware het niet dat Dubbes hypnotiserende stem de luisteraar langzaam wegvoert naar duistere plaatsen. "Life’s a breeze" is een opgewekt nummer waar de stemmen van Dubbe en Van Hamel soms iets te veel naar de achtergrond gemixt werden. In "Bouillabaise of Brilliance" primeert dan weer Dubbes stem zonder hinderlijk te worden.
Bauer creëert intimistische popsongs met een randje. De elektronica versterkt het warme, organische karakter van het album waar de melodische song centraal staat. De wondermooie cover en het artwork binnen in de CD lijken geplukt uit natuurboeken voor jongens uit ver vervlogen tijden. Jongens die in hun fascinatie voor de schoonheid van vlinders ook hun wreedheid tonen door de vlinders op te spelden. Bauer ademt eenzelfde tijdloze sfeer uit. Schoonheid gekoppeld aan een onderhuidse wreedheid.
