The Coral :: Magic And Medicine

Nog geen jaar na hun gelauwerd debuut en de absoluut fantastische — want zalig om mee te schreeuwen — single "Dreaming of you", staan de jongelui van The Coral er weer. En Magic and Medecine is nog maar vers van de pers of ze zouden alweer druk in de weer zijn voor een derde langspeler. Vlijtige jongens!

Magic and Medecine mag er best wezen en ademt een algeheel retro sixtiessfeertje uit. Op het eerste gehoor klinkt het allemaal nogal licht en luchtig, maar vergis je niet want de lyrics zijn nu niet meteen van de allervrolijkste soort. Zo hebben deze jongens, met James Skelly als voornaamste songschrijver, hartzeer en dergelijke leren kennen. De nieuwe single sleurt je meteen vanuit zeemzoeterige wolken de grauwe diepe ravijnen in: "Don’t Think You’re the First". Maak je maar geen illusie, liefde is niet eeuwigdurend, Vergeet sprookjes, ze bestaan toch niet. Het is veel cynischer dan je van de meeste liefdesliedjes gewoon bent. Het nummer klinkt als een paard in galop en zou zo uit een western kunnen komen.

Ook in "Careless Hands" komt de liefde voorbij. Opnieuw in negatieve vorm: je moet opletten met wat sommige mensen met je doen. Let op dat je je liefde niet toevertrouwt aan mensen die er te nonchalant mee omspringen. Huidige single "Pass It On" klinkt dan wel zorgeloos, maar ook hier moet je maar eens goed naar de tekst luisteren. "Everyday I recognise what’s deceased and what’s alive", het kan inderdaad wat vrolijker. Let dus op als je naar The Coral luistert: er is meer dan aan het oppervlak duidelijk wordt, anders krijg je een misbruik van jewelste zoals "Have a Nice Day" van de Stereophonics op Kanaal 2. Of dacht je nu echt dat de Stereophonics simpelweg een happy song gemaakt hadden zonder enig spoor van ironie?

Opener "In the Forest" komt dreigend op je af met een onheilspellend orgel en het trage slepende gezang van James Skelly. Een leuk moment is het einde van het refrein: "You’ll never know how much I … you". Het L-woord hoeft niet altijd gebruikt te worden en trekt zo veel meer aandacht. Het nummer zou met zijn dreigende atmosfeer absoluut niet misstaan op een Halloweenfuif. "Secret Kiss" ligt door het gebruik van het orgel wat in het verlengde van "In the Forest". De muziek kabbelt gezapig verder en lijkt zo eenvoudig als kan zijn. Tot het kermisorgel zijn intrede doet.

Soms proberen de jongens een beetje te veel door elkaar te mixen. Zo is "Milkwood Blues" een vreemd nummer. Het probeert alles tegelijk te zijn, op het psychedelische af met een rijmpatroon dat zo uit het zesde leerjaar kan komen. In "Bill McCai" en "Talkin’ Gypsy Market Blues" gaan ze weer de wat ruigere kant uit, wat helemaal niet misstaat op de plaat.

Magic and Medecine is dus een ok plaatje zonder meer. Leuk om naar te luisteren met soms scherpe, cynische teksten. Een absolute hoogvlieger is het niet, maar het is lang niet slecht. Als je er de eerste keer naar luistert, krijg je echter wel het idee dat je altijd hetzelfde hoort. So, hang in there!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in