Pieter-Jan De Smet is een beuzak. Schreven we bij het verschijnen van Light Sleeper nog dat hij geen veelschrijver was omdat hij ons zo lang liet wachten op het vervolg op August, nog geen jaar later staat hij er al met een nieuw album. We zullen nog eens iets schrijven.
Het goede nieuws is dat Suits You — het tweede album onder de nieuwe naam en met nieuwe band — minstens even goed is als het al fel bejubelde Light Sleeper: de supergroep die De Smet achter zich schaarde, klinkt nog beter gesmeerd en de songs zijn een stuk steviger.
Tegelijk is Suits You ook een stuk minder kronkelig dan zijn voorganger, die gebukt ging onder de gekke grooves, falsetstemmetjes en soms ronduit creepy sfeertjes. "Me" trapt de deur in, zoals een echte New Yorkse cop het bij een huiszoeking niet zou kunnen: vet, smerig en honderd procent rock’n roll. Het rukt als een jonge hond aan de ketting en het deelt mee: vanaf nu, pàs vanaf nu, is PJDS een groep.
Suits You is met andere woorden een redelijk straight-forward affaire geworden, al is dat dan maar in de context van de evolutie die De Smet sinds zijn begindagen doorliep. Een stap terug is het echter evenmin. Single "(Waiting for this) Car to Crash" wordt constant belaagd door een overdaad aan de meest vreemde geluidjes, die er toch in slagen het geheel een ongelofelijk aanstekelijk drive te geven. En zo blijkt ook "Arsonist" bijzonder poppy op een weinig evidente wijze. De Smet mag dan al een ijzersterke songschrijver zijn, onderhuids bulken zijn nummers wel van de voetijzers.
In de tweede helft van Suits you wordt de sfeer al eens ingetogen. In "No Surprise" haalt De Smet de falset boven waarmee hij zovele van de meer hermetische nummers van August zong, maar het is vooral "Crumbling Beauty" dat hoge toppen scheert. De Smet grijpt er met succes terug naar de eerder bluesy aanpak van zijn eersteling Antidote. "Truth" doet het daarna nog eens aanstekelijk op zijn pops, en het mooi getitelde "Mood Like Old Paint" sluit ten slotte op sfeervolle wijze De Smets vierde quasi-perfecte plaat in iets meer dan tien jaar af.
Vorige zomer zagen we Pieter-Jan De Smet solo in het Antwerpse Rivierenhof "Fire" opdragen aan het Palestijnse volk. Het gaf ons meer kippenvel, was duizend keer raker en vooral juister dan al de cheesy protestsongs die we in onze vorige update bespraken naar aanleiding van de laatste uitspatting van Bush. Terwijl we over Suits You schreven, beluisterden we nog eens zijn vorige platen, en het bleek alweer veel te lang geleden dat we die nog eens hadden opgelegd. De Smet blijft gewoon steengoed. Het maakt ons niet uit of u ook maar één van de andere platen die we in deze update bespreken kopieert, maar Suits You verdient met luide stem gekocht te worden in een echte platenwinkel. Dat we u niet op het tegendeel betrappen.Suits You is uit op Beuzak Records en wordt verdeeld door Munich Records. De teksten van de nieuwe songs vind je op de nogal flashy PJDS-website. De video van "(Waiting For) This Car To Crash" kun je hier bekijken
