Waar Vandal X nog wel eens gefrustreerd en ontoegankelijk durfde te
klinken, overtreft Bart Timmermans met zijn nieuwe band Flipo
Mancini alles wat voorafging. ‘Distorted Lovesongs’ is een
collectie zwarte edelsteentjes geworden. Een eerste luisterbeurt
zal u misschien afschrikken, maar als u een live optreden van Flipo
Mancini zou meemaken, dan zou u voor de volle honderd procent
anders piepen, want het is bijna onmogelijk om op dit muzikale
dynamietstaafje stil te blijven staan. Een gemakkelijke plaat is
‘Distorted Lovesongs’ niet geworden, maar eerder een venijnig
stukje kanker dat zich in je ziel nestelt, met een heerlijk gevoel
als resultaat. Dit drietal zal vrijwel zeker ooit zijn meer dan
verdiende plaats opeisen in de inheemse muziekscene, al zal je je
er moeten bij neerleggen dat deze muziek niet zomaar onder een
bepaald genre kan worden ondergebracht, want dit is zo apart dat er
zelfs geen naam voor bestaat. Met deze van nucleaire energie
barstende, experimentele deunen laat Limburg zich nog maar eens als
het absolute rariteitenkabinet van de Belgische alternatieve muziek
kennen. Dat we de eer en het genoegen hebben om hiermee kennis te
maken, mogen we volledig op het conto schrijven van Labelman, dat
zichzelf ondertussen wel de Matador van de Belgische
muziekindustrie mag gaan noemen.
