De man met de muts brengt zijn tweede worp in nog geen zes maanden uit. Na de About a Boy-soundtrack als tussendoortje, is dit eindelijk de langverwachte opvolger van het bejubelde The Hour of the Bewilderbeast.
Stel: je valt tien minuten voor het einde van de wedstrijd in en met een wereldgoal schiet je je team naar de overwinning. Kan het daarna niet alleen nog achteruit? Zal niet alles wat je doet afgemeten worden aan dat ene gouden moment? Het overkwam Badly Drawn Boy met zijn eersteling The Hour of the Bewilderbeast.
Hoe maak je in godsnaam de opvolger van een met de Mercury Prize bekroond debuut? Portishead maakte het mee in 1995, met als gevolg dat brein Geoff Barrow in een creatieve kramp sloeg en het maken van een tweede album een helse onderneming werd. Damon Gough — alias Badly Drawn Boy — liet het integendeel allemaal niet te hard aan zijn hart komen en schreef relaxed as ever een tweede album met muziek voor de Hollywood-blockbuster About a Boy. “Een tussendoortje”, liet hij niet na achteloos op te merken terwijl de verzamelde pers zich enthousiast op de pareltjes “Silent Sigh” en “About a Boy” stortte. Dat aangekondigd werd dat enkele maanden later het volwaardige tweede album zou uitkomen, deed het reikhalzen pijnlijke proporties aannemen.
Het is dus met een stijve nek, maar ook met veel genoegen dat we Have You Fed The Fish? uit onze brievenbus haalden. De titel alleen is er eentje om te smaken: Badly Drawn Boy neemt het leven niet al te serieus en hetzelfde geldt voor zijn albumtitels. De gelijknamige song is al even geniaal: een episch nummer waarin Badly Drawn Boy de vraag of die verdomde vissen nu al dan niet al te eten hebben gekregen de allure van een mondiaal probleem doet aannemen.
Have You Fed The Fish? telt vijftien nummers en ongeveer evenveel verschillende stijlen. Enige constante: Badly Drawn Boy beheerst ze allemaal even goed. Of het nu een rechtdoorzee rocker als “Born Again” is of iets dat naar oude Engelse variété ruikt in “Tickets To What You Need”: Gough is een méér dan begenadigd songschrijver en switcht moeiteloos van het ene naar het andere.
Dat bewijst hij nogmaals met de puike single “You Were Right”, die moeiteloos en geheel natuurlijk bij het voorgaande “I Was Wrong” aansluit. Het is het centrale nummer op een plaat waarmee Damon Gough een manier van leven probeert te vinden met zijn nieuwe beroemdheid. “I’m turning Madonna down” stelt hij verbaasd vast, en hij voegt daar droogweg aan toe. “I’m calling it my best move”. Hij is zelf zo tevreden over zijn vondst dat hij het zinnetje nog eens laat terugkomen in een ander nummer.
Een ander hoogtepunt is “How?” dat onophoudelijk twijfelt of het nu een ingehouden liefdesliedje wil zijn of toch maar voor dat springerig refrein gaat. Uiteindelijk besluit het tot een spreidstand die tot de eigen verbazing nog vrij comfortabel klinkt. Ook nog meer dan fantastisch zijn “What Is It Now?” en “The Further I Slide”, dat op een erg gezellig baslijntje voortdrijft.
Live maakt Badly Drawn Boy er nog steeds een gezellig rommeltje van, maar op plaat weet hij zich te beheersen. Have You Fed The Fish? is niet vrij gebleven van vullertjes en overgangsmuziekjes, maar die storen op geen enkel moment. De man met de muts is terug en heeft nu al drie erg leuke albums afgescheiden. Als hij er nog zo’n paar maakt, kunnen zijn concerten er enkel nog beter op worden en zal hij de twee uur of meer zonder problemen met schitterende nummers als “How?” of “Pissing in the Wind” kunnen opvullen. Have You Fed The Fish? leverde er daarvoor alvast een handjevol nummers voor bij.
