Het Toneelhuis :: Food Chain

Stedelijke eenzaamheid, preoccupatie met schoonheidsidealen en het obsessief opvullen van de
leegte zijn zowat de ingrediënten van Food Chain, geschreven door de Amerikaanse
theaterauteur Nicky Silver. Paul Mennes vertaalde de tekst en Tom Van Bauwel schreef de regie op zijn
naam.

Food Chain, de voedselketen, een keten van grenzeloze obsessies. De hippe Amerikaanse
theaterauteur Nicky Silver schreef Food Chain in 1995. Zowat de hoogjaren van mijmeringen rond
voedselobsessies, stedelijke eenzaamheid en preoccupatie met schoonheidsidealen. Hij plaatst een
aantal stereotiepe personages op de scène. Allen zijn ze opgesloten in hun eigen obsessieve
denkwereld.

Op het podium zie je twee denkbeeldige ruimtes. Enerzijds de twee vrouwen en anderzijds de twee
mannen. Er staan witte plastieken zetels en uit de grond komt blauw neonlicht. De personages
communiceren dikwijls "naast" elkaar via telefoon, door zich vooraan op het podium naar het
publiek te wendenԵ Achteraan staat een tafeltje met één der acteurs als een soort
van toneelmeester, af en toe lopen de acteurs naar achter en kijken ze naar de tekst of wordt de
tekst gedicteerd. Van Bauwel haalt zo verschillende regietrucjes binnen die op zich niet veel
voorstellen, maar gewoon plezant zijn. Want dat is het in elk geval wel: genieten van het spelplezier
van de acteurs.

Amanda Dolor (Anne Denolf) viel 45 kg af en is geobsedeerd met mager zijn, Otto (Hans Van
Cauwenberghe) was mager en lijdt nu aan een boulemische vorm van vraatzucht. Beide hebben ze zichzelf
niet onder controle en zoeken ze wanhopig naar "iets". Amanda leeft in de leegte van
uiterlijkheden en de leegte van haar lichaam. Ze tracht de leegte van haar anorectische lijf te
verdoezelen met cosmeticaproducten en poëtische zieleroerselen. Otto zoekt ook steeds naar
"opvulling", hij wilt altijd meer. Hij propt zijn innerlijke leegte vol met voedsel en met
de hang naar bevestiging van Serge (Michaël Pas). Serge is een fotomodel, "de geile
cowboy". Otto beseft dat hij hem met zijn verschrikkelijk dikke postuur niet kan behagen. Serge
zoekt vervulling in zijn spiegelbeeld.

Amanda is net getrouwd met Ford (Gert Lahousse), een stilzwijgende, mysterieuze jongeman. Ze kent
hem drie weken en hij is al spoorloos. Ze belt naar een crisislijn, waar ze Bea (Janine Bisschops)
aan de lijn krijgt. Een joods prototype van de neurotische moederfiguur. Bea is heel dwingend. Heel
snel begint ze zichzelf te etaleren in plaats van het luisterend oor te zijn.

Op soapachtige wijze krijgt het stuk een onverwachte wending waarbij de verborgen verhoudingen van
de personages aan de oppervlakte komen. Op dat moment wordt de podiumvloer bedekt met een wit doek
waar het blauwe neonlicht doorheen schijnt. De personages kruipen naakt onder het doek op weg naar
de "onthullingen".

Food Chain is een entertainend en bij momenten hilarisch stuk met dankbare,
publiektrekkende acteurs die er duidelijk veel plezier in hebben. Misschien is het té
stereotiep om een grens te trekken tussen de leegte van de personages en de leegte van de
enscenering.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × vijf =