Om afscheid te nemen van 2018 presenteert in december elke dag één enolamedewerker zijn of haar song van het jaar. De volledige lijst beluistert u hieronder.
Hunter. Anna Calvi ontbolsterde op de gelijknamige plaat tot een jager, een seksueel roofdier dat eerst zichzelf leerde doorgronden. Het resultaat is een zinderende, sensuele, seksuele plaat. Oerkracht en schoonheid, woede en ontroering als in elkaar verstrengelde lijven.
Op de bloedstollend mooie titeltrack halen de sensualiteit en de schoonheid het nog. De soundtrack bij de fantastische hoesfoto van de plaat, met Calvi’s ogen vol smachtend, zinderend verlangen. Dit is een ode aan veelbelovende passie. Luister ook naar het gezucht en gehijg dat het nummer op gang trekt, weeë synths dijen verder op een pulserende, diepe hartslag. “Now I want to play”, verzucht ze, gekleed in leder, een bloem in haar haar.
Het is de onderbuik die het haalt van verstand, maar niet zonder een weemoedige knieval aan de waarheid dat “Nothing lasts”, zoals ze dat meermaals croont in het hart van het nummer. Maar nu even niet. Tijd om de lichamen te laten kronkelen. “One more taste, one more time.” Hunter is een bedwelmend voorspel.
