Sleep de epauletten aan, trek die jeans op tot net onder de borsten: deze keer is School Is Cool zo eighties gegaan dat we benieuwd worden naar welke haargolf Johannes Genard zal hebben gekozen: Simon le Bon of toch maar Tony Hadley? Het is er over, maar net daarom geeft dit “Comfort” – recht uit de echovallei waar Toto “Africa” vond – troost.
Het zat er natuurlijk altijd al in. Plaat na plaat werden de drums meer en meer het soort kletsende gated drums waar Bruce Springsteen zijn Born In The USA op bouwde, schetterden de synths harder en schelder. Vandaag is School Is Cool met “Comfort” bij zijn logische eindpunt uitgekomen: een eightiespastiche die alleen maar overleeft omdat er zoals altijd weer een verdomd goeie song onder zit.
Want make no mistake: schrap die plastieken productie vol muzikale knipogen, en daar zit het hart van Genard te kloppen, zingt een melodie die smeekt om meezingen en het leven vieren. En wat maakt het dan, al die herinneringen aan foute overgroeide maatpakken, schokkerige schouders van één meter breed, en veel te veel haarlak. “Comfort” is alweer een topsingle van een band die daarvan zijn handelsmerk heeft gemaakt.
Comfort food? Dit is comfort music waar pandemie noch Putin van terug heeft. We wensen Johannes Genard een mooi oversized kostuum toe. Die haargolf mag hij zelf kiezen.
