Reeds in 2019 aangekondigd, maar net als uw en ons leven in de diepvriezer blijven steken in 2020: dit duet van dé recentste knuffelcontacten in de popwereld. Het is donker-melancholisch, bezwerend, bloedmooi.
Het prijkt op de soundtrack voor de veelbesproken HBO-reeks Euphoria, over de 17-jarige Rue die met een drugsverslaving en vooral met zichzelf kampt, en de transgender Jules. Hun kennismaking geeft vonken. En dat doet deze samenwerking tussen Eilish en Rosalía ook. Al zijn het eerder zwart blakerende voetzoekers die in slow motion ontploffen. “Lo Vas A Olvidar” (“Je zult het vergeten”) is een pareltje van onderkoelde, minimalistische weemoed waar Eilish zo in grossiert.
Rosalía bevestigt dan weer haar reputatie als kameleon: van de sprankelende flamencopop van haar debuut, over nog zo’n parelend duet met James Blake (“Barefoot In The Park”) tot deze song. Die authentieke flexibiliteit is een kenmerk van de grootste en beste popartiesten. Haar prachtige zanglijnen zijn dat ook.
Ook Eilish prevelt enkele woorden in het Spaans en sprenkelt zout in het litteken van een kapot gekerfde relatie. Zij heeft hem verlaten, hij kan dat niet verkroppen, zij roept hem op het los te laten, en als dat niet gaat haar op z’n minst met rust te laten (“If I wasn’t important, why would you waste all your poison?”).
Het resultaat is bezwerend, even lieflijk als unheimlich dreigend, compleet raak. Beter wordt pop anno nu niet. Maar vertel dat niet tegen Taylor, al heeft zij tegenwoordig andere akkers om op te ploegen. Onze kop eraf als deze twee het poplandschap niet stevig omwoelen dit decennium.
