Bijna twee decennia geleden werd Jack White, samen met partner in crime Meg, binnen gehaald als een van de redders van de gitaarmuziek. In hoeverre dat een missie was en of ze dan nog eens geslaagd genoemd kan worden, daarover kan eeuwig een boom opgezet worden. Net zoals over de kwaliteiten van ’s mans werk. Naarmate de jaren verstreken kwamen er meer praatjes (“Kijk! Ik heb een band met enkel jongens en eentje met enkel meisjes! Ik pers platen die er speciaal uitzien!”), maar raakten we hoe langer hoe sneller uitgekeken op de plaatjes.
“Connected by Love”, hier en nu te beluisteren (“en weldra heel gelimiteerd te koop in Detroit en Nashville!”, is de voorbode van solo-album nummer drie en zowaar, onze interesse in het werk van White neemt voor het eerst in jàren een hoge vlucht: een dramatisch orgel, een beetje een bombastisch gevoel, een meezingbaar refrein, een mysterieuze synthesizer die op de juiste momenten de hoofdrol opeist, exotische schud- en percussieinstrumenten en enkele verleidelijke backing vocals: White keek niet op een ingrediënt meer of minder.
In deze soulvolle single werkt het echter per-fect. Bij momenten schieten de Stones voor de geest, dan weer is het, tijdens een intergalactische orgelsolo, Booker T Jones die voor inspiratie zorgde en in de finale komt alles samen. Nieuwe plaat Boarding House Reach zou wel eens de plaat van de grote herontdekking kunnen worden.
