Overrompelen zoals tijdens die allereerste kennismaking zal Austra waarschijnlijk nooit meer doen. De dag dat “Beat And The Pulse” zijn entree maakte, werd een kleine schokgolf waargenomen en het is ons eigenlijk nog altijd een raadsel waarom die single niet stormenderhand dansvloeren overal te velde veroverd heeft.
Nog steeds is het nummer, en in het zog daarvan zowat de hele debuutplaat Feel It Break, in staat twee jaar na zijn release een zekere vorm van euforie op te wekken. Dat gevoel ontbreekt een beetje bij opvolger Olympia. In de plaats heeft Austra een album gemaakt dat helemaal de onderhuidse kaart trekt. Ja, het knalt nog bij momenten, maar wat op Olympia te horen valt, lijkt subtieler van toon.
De slepende groove waarmee opener “What We Done?” van start gaat, is daar een mooie illustratie van. Austra kiest voor een langzame opbouw en laat de song de tijd nemen zich te ontvouwen. Vocaal houdt Katie Stelmanis het ook enigszins ingetogen. Single “Home” verraadt de opera-achtergrond van de zangeres, maar echt heftig gaat het er op dat vlak nergens meer aan toe.
Olympia kan gerust een tamelijk vlakke plaat genoemd worden. Het ontbreken van zowel uitschieters als echte stinkers, zorgt er voor dat het geheel zeer beluisterbaar blijft, maar naar momenten van overrompeling is het vruchteloos zoeken.
“I Don’t Care, I’m A Man” is een geinige feministische uithaal van anderhalve minuut, maar in vergelijking met Riot Grrrl houdt Austra het verteerbaar voor het ganse gezin. “We Become” plukt dan weer vrij efficiënt een riedeltje uit de jaren tachtig, waarmee Austra ook nu een beetje kitsch op plaat weet te smokkelen.
Het is pas met afsluiter “Hurt Me Now” dat een en ander toch lichtjes meeslepend wordt. Het ritme waarop het nummer drijft, is ronduit creepy en blijft in die hoedanigheid lang nadat de plaat afgelopen is nazinderen.
Daarmee is Olympia een beetje een ontgoochelende opvolger voor Feel it Break. Slecht is dit niet, dat blijkt zeker live: op het podium blijft Austra ook met deze songs zeer de moeite. Maar op plaat lijkt het of de fut er een beetje uit is. Zo’n conclusie moeten trekken bij een tweede plaat, is misschien wat snel. Te vroeg gepiekt, dat kan natuurlijk ook.
