Na het saaie Olympia kruipt Austra opnieuw overeind op hun derde plaat. Het conceptalbum, een oproep tot een nieuwe gemeenschap die een dystopische toekomst moet vermijden, valt uiteen in een excellente en een intrigerende helft.
Hoewel verre van perfect, blijft Feel It Break na aan het hart liggen met enkele ijzersterke wavepopnummers die het perfecte huwelijk tussen duisternis en aanstekelijkheid smeden. In deze sfeerschepping kortwiekte de plaat het register van de klassiek geschoolde frontvrouw Katie Stelmanis. De opvolger zette dit volop in de kijker, maar miste de karaktervolle melodieën van het debuut en verzonk in vlakke eenheidsworst.
Het titelnummer van Future Politics knoopt duidelijk weer aan bij het geluid waarmee Austra ten tonele verscheen. Deze grandioze retour naar de wavetronica gooit nog een extra flard italodisco in de mix en ontpopt zich zo tot het sterkste nummer dat de band al neerpootte. Toch priemt er iets meer licht doorheen de duisternis dan op het debuut. De prachtig georkestreerde opener “We Were Alive” compenseert de nerveuze beat in het refrein met een warme pianolaag. Middenin gooit de song de luiken even helemaal open wanneer een emotioneel geladen strijker de melodie laat ontpoppen.
Stelmanis’ stem klinkt nog rijker dooraderd dan op Olympia. Zij mag op dit derde album ten volle haar talent tentoonspreiden. Ze zingt de weinig originele popmelodie van “Utopia” leven in en maakt het niet de meest interessante, maar wel de zoetste smaakmaker voor de plaat waarop ze haar stem tot ijzingwekkende hoogten drijft. Deze acrobatie is slechts de opwarmer voor de capriolen die ze laat horen op “I’m A Monster”, een snee artpop die stevig naar Björk anno Homogenic lonkt. De klassebak “I Love You More Than You Love Yourself” blijft fluks op de toonladder ronddartelen, maar doet het radiogevoeliger aan, zij het met de nodige weerhaakjes. Een gewiekst ingeweven atmosferische tweede strofe geeft een sciencefiction-kantje aan het nummer dat naadloos in het concept van het album past.
“Angel In Your Eye” werkt de Kubrickiaanse sfeer verder uit in een vertraagd tempo waarover een diep golvende ruimtebeat kabbelt. Op dit punt neemt Future Politics afscheid van de radiogevoeligheid en gaat het album steeds conceptueler aanvoelen. Op het eerste gehoor doet dit nogal monotoon aan en voelen sommige nummers eerder sequentieschakels aan (“Gaia”). Na een paar luisterbeurten worden meer troeven hoorbaar, met op kop een verborgen parel: het bezwerende midtempo “Beyond A Mortal”, dat gaandeweg implodeert en heropbouwt. Toch slaan deze nummers geïsoleerd minder aan dan wat voorafging.
Aan het eind laat Future Politics zich ietwat onfortuinlijk uitdoven met “43”, dat een achterblijver van de Feel It Break-sessies lijkt: obscure wavepop die te veel in hetzelfde logge tempo blijft hangen en een refrein à la “Darken Her Horse” mist. Eens deze bittere nasmaak weggespoeld is, blijft als geheel toch het sterkste werk van Austra over. De band laat de stem van de frontvrouw volop schijnen maar geeft haar eindelijk ook sterke melodieën als bühne daarvoor.
Austra staat op 16 april in Ancienne Belgique.
