Bleached :: “Vroeger was het allemaal mysterieuzer”

Alsof de Californische zon op je snoet schijnt terwijl je in een T-shirt van Ramones op een strand zit: zo klinkt het debuut Ride Your Heart van Bleached. Voor hun bubblegumpunk vonden de blonde zusjes Jennifer en Jessie Clavin inspiratie bij The Shangri-Las, Blondie en Ramones. “We zijn echt in het verleden gaan zoeken.”

Bleached ontstond in Los Angeles uit de assen van de vrouwelijke lawaaipunkband Mika Miko, maar verschilt duidelijk van zijn voorganger. “Mika Miko ontstond toen we in de middelbare school zaten. We hadden nog maar net een instrument leren spelen en wilden zo luid en in-your-face mogelijk klinken. Bleached is veel muzikaler, Jennifer heeft ook meer tijd gestoken in de teksten. Bij Mika Miko lachten we vooral met zombies en kalkoensandwichen”, lacht bassiste en de jongste van de twee, Jessica.

In 2011 kwam Bleached op de proppen met zijn eerste release, de 7-inch Francis. Daarop waren al nummers (“Think Of You” en “You Take Time”) met de typische, zeemzoete Bleached-teksten over liefde en ex-vriendjes te horen. “Ik hou ervan om vanuit een persoonlijk standpunt teksten te schrijven. Maar de thema’s zijn universeel. Mensen kunnen ze interpreteren afhankelijk van hun gevoel. Ik hou ervan om vaag te blijven, zodat de luisteraar zich makkelijk kan associëren met de teksten”, legt Jennifer uit.

Muzikaal gaat Bleached voor verslavende, meezingbare poppunk die een nostalgisch sixtiesgevoel geeft. “We zijn voor de 7-inch al echt in het verleden gaan zoeken. Maar voor de nieuwe plaat experimenteerden we ook met melodieën en andere zangstijlen. Dat kan je duidelijk horen, of dat hopen we toch”, zegt Jessica. De invloeden van Bleached liggen er dan ook vingerdik op: The Shangri-Las, Blondie, Ramones, Rolling Stones, The Kinks en Gun Club. Fleetwood Mac heeft dan weer vooral impact gehad op Jennifer. “Ik ben dol op de zangstijl van Stevie Nicks”, beaamt de goedlachse zangeres.

Achterwaartse salto’s in het publiek

Hoe zijn twee blonde meisjes in de punkwereld terecht gekomen? “We groeiden op in de San Fernando Valley. Toen we in de middelbare school zaten, waren er heel wat lokale shows. Er was nog lang geen internet, in de lokale platenwinkels ontdekten we dus cd’s van groepen als Blondie, The Slits en Ramones. Hoe langer we naar punk luisterden, hoe meer shows we bijwoonden. Onze vader had al veel gitaren thuis liggen, dus konden we op een dag meteen beginnen spelen”, vertelt Jennifer.

Wanneer we Jennifer en Jessica vragen naar de zotste optredens uit hun leven, moeten ze lang zoeken. “We hebben er zo veel gedaan. Elk optreden bracht een kettingreactie aan beweging in gang. Tijdens een show van Black Flag zagen we wel ooit een meisje in een stoel crowdsurfen. En bij Charged GBG was het de gewoonte om achterwaartse salto’s in het publiek te maken”, herinnert Jessica zich nog als gisteren.

Geen mysterie meer

Bleached is ongetwijfeld een band die net als zo vele bands dankzij het internet een graad van bekendheid heeft bereikt. Hoe staan zij zelf daar tegenover? “Vandaag is het veel makkelijker om muziek te maken en bekend te worden over de hele wereld. Zo is Mika Miko ook bekend geraakt”, zegt Jennifer. Volgens haar is dat een zegen en een vloek tegelijk. “Er is zoveel muziek vandaag. Bovendien kan je door Twitter, Instagram en Facebook alles over bands te weten komen. Vroeger was het allemaal veel mysterieuzer. Ty Segall is op dat vlak een uitzondering. Mensen moeten hem interviewen om hem echt te leren kennen.”

Ietwat verrassend voor een pretpunkband, maar een andere band waar de opgewekte meisjes van Bleached naar opkijken, is de Russische protestpunkband Pussy Riot. Jennifer: “Ik vind het heel cool dat ze kunst gebruiken om maatschappelijke verandering te eisen, een beetje zoals punk vroeger. Ze overstijgen het muzikale. We genieten van het moment met de band nu; we kunnen niet wachten om nieuwe nummers te spelen.” “We zijn wel een partyband, ja”, geeft Jessica nog mee. “Vooral in de grotere steden zoals Londen ontdekken we graag het nachtleven. Dat is altijd moeilijker in kleinere steden omdat we er geen mensen kennen. In Brussel kennen we ook wat volk.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × 2 =