Kwam Suuns drie jaar geleden een beetje verrassend om de hoek piepen, met een geluid dat elementen van dance en new wave als bouwstenen gebruikte voor zijn eigen fascinerende mix van meeslepende songs, dan wordt het groepsgeluid op het tweede album geperfectioneerd. Met verslavend gevolg.
”I have a dream/Do you know what I mean?”, zingt Benjamin Shemie vragend in “Edie’s Dream”, een song die zich in het hart van Images Du Futur, het tweede album van zijn bandje Suuns, bevindt. De vraag klinkt onschuldig, lieflijk bijna, maar muzikaal waart er een gevoel van vervreemding door de song die zelfs de meest onschuldige vraag een beangstigende ondertoon meegeeft. Maakte Suuns al geen klein beetje indruk met debuut Zeroes QC, dan is het hek nu helemaal van de dam met de lichtelijk geschifte opvolger Images Du Futur.
Het is geen dubstep, met dreampop heeft het niks te maken en van hang naar retro kan Suuns evenmin beschuldigd worden. De Canadazen staan nochtans met beide voeten stevig in het hier en nu, maken muziek die vermoedelijk morgen nog overeind blijft en waar het heerlijk met open mond naar luisteren is.
De reden? Dit is goed. En meeslepend. Vanaf de allereerste seconde. Opener “Powers of Ten” komt langzaam maar zeker je strot dichtknijpen om dan, met het invallen van bas en drum plots los te laten, waarop een rush ontstaat die de rest van de plaat niet meer wegebt. Hoor hoe Shemie zingt alsof zijn tanden nog in je strot zitten. Dat er eigenlijk nog mensen voor die man durven plaatsnemen tijdens concerten, het is een raadsel.
Of het komt door zijn stiekeme aanzetten tot dansen. Want vergis je niet. Hoe gitzwart Suuns ook is, dit is geen muziek om in een hoekje met scheermesjes te jongleren. Integendeel. Images Du Futur barst van de songs die knallen, die een vitaliteit uitstralen waar je niet van terughebt. Beste voorbeeld daarvan is “2020”, de sterkste dancetrack die afgelopen jaar te horen viel, alleen is dit geen dancemuziek.
Zo zit deze band vol tegenstrijdigheden. “Music Won’t Save You” klinkt het immers vol overtuigingskracht in de gelijknamige afsluitende track, nadat muziek net dat tien nummers lang gedaan heeft, op een geheel eigenzinnige wijze dan nog. Want als dit al ergens mee vergeleken kan worden, dan slechts van heel ver. Zo komt Clinic in beeld, maar dan tjokvol uppers én downers.
Hoewel er heel herkenbare karakteristieken in waar te nemen vallen in de vorm van raakvlakken met zowat alles waar een gitaar en synthesizer bij komt kijken, slaagt Suuns er in een behoorlijk eigenzinnig geluid neer te zetten en een collectie songs af te leveren die hun gelijke voorlopig niet kennen. Daarmee doet deze band iets dat uitzonderlijk geworden lijkt: iets doen dat niet gestoeld is op successen uit het verleden. Alleen al daarom verdient dit gezelschap uw aandacht, maar gezien de sterkte van de songs, zou het minstens eenmaal (bij voorkeur in een donker bos, maar gewoon bij u thuis mag ook) beluisteren van Images Du Futur bijna een verplichting moeten zijn.
Suuns staat op 5 mei op Les Nuits Botanique, een dag later treedt de band aan in de Amsterdamse Melkweg.
