Eindejaarslijstje 2012 van Matthieu Van Steenkiste

Haaa, dat mythische 2012. Een muzikale ramp werd het niet, integendeel. De top drie drong zich in alle vanzelfsprekendheid aan ons op, maar daaronder werd het zoeken: weinig evidente nummers vier, vijf of zes, wel nog een twintigtal platen die we graag zouden overhouden aan dit jaar en die we maar met moeite in een steekhoudende volgorde geduwd kregen. En toen moest er nog een handjevol sneuvelen; het leven van een rockjournalist is niet te geloven hard.

  1. First Aid Kit :: The Lion’s Roar     De zusjes Söderberg zijn nog steeds piepjong, maar hun talent is sinds debuut The Big Blue And The Black alleen maar rijper geworden. Op deze tweede werden ze halsoverkop verliefd op country, en zijn hipste vaandeldrager Conor Oberst. Het resultaat is een bloedmooie plaat die sinds begin januari zijn weg naar onze draaitafel steeds wist terug te vinden.
  2. Death Grips :: The Money Store/No Love Deep Web     Omdat we graag eens vol in ons gezicht gekletst worden. Brutaalste lap muziek van het jaar, en dat in tweevoud. Zelf waren we het meest verzot op de in een zwart gat verdwijnende beats van The Money Store maar ook de door relletjes omgeven opvolger mocht er zijn.
  3. God’s Pee (Godspeed You! Black Emperor) :: Allelujah! Don’t Bend! Ascend!      Onverhoopte en onverwachte terugkeer van Montreal’s finest. Met twee monsters van oude nummers, en twee nieuwe drones was dat als vanouds opnieuw a joyful noise. Het concert in het Cirque Royale bewees dubbelop dat de postrockreus weer leeft.
  4. Hot Chip :: In Our Heads     Gedaan met de schmalz van One Life Stand, er mocht weer gedanst. En hoe! In Our Heads is misschien wel de perfectste plaat van Hot Chip tot nu toe.
  5. Sukilove :: Drunkaleidoscope     Niemand kan beter zin voor experiment koppelen aan een neus voor straffe melodieën. En dat maakt Pascal Deweze niet alleen de strafste Belgische songschrijver, maar ook één die op internationaal vlak Thom Yorke bleekjes zou moeten doen uitslaan. Drunkaleidoscope is wat ons betreft het zoveelste bewijsstuk bij die stelling.
  6. Cat Power :: Sun     Na jaren van miserie — drugs, heartbreak, psychische knopen — is dit de plaat van de loutering. Cat Power pakt haar leven én haar muziek in eigen handen, en maakt onder auspiciën van Philip Zdar een plaat die verrassend veel evolutie laat horen.
  7. Scott Walker :: Bish Bosch     Na het aardedonkere The Drift mag er op Bish Bosch dan toch een beetje licht en humor binnen. Niettemin nog altijd erg complex, maar uitermate fascinerend. Scott Walker blijft one of a kind.
  8. Shearwater :: Animal Joy     Nog zo één voor wie het wat minder cerebraal mocht. Jonathan Meyburg herontdekt stevigere gitaren, en maakte met Animal Joy een plaat die ook het bloed doet kolken. Het gaat hem goed af.
  9. The Unwinding Hours :: Afterlives     Craig B. heeft vrede gevonden met zijn lot. Werkt en studeert overdag, en als er eens een gaatje is, maakt hij muziek. Dat leidt nu al voor de tweede keer tot een prachtige plaat, die het rustigste van Aereogramme in herinnering brengt, maar ook verder durft kijken.
  10. Team Me :: To The Treetops!     Omdat wij een sucker blijven voor Arcade Fire-achtige klasjes enthousiaste jongelingen die netjes in de maat op alles hameren en rammen wat los en vast ligt. Omdat daaronder bij Team Me geweldige popsongs met een psychedelisch randje schuilgaan. Omdat wij hier zo heel erg lentevrolijk van werden. Daarom.

En dan waren er ook nog deze kameraden in goeie en kwaaie tijden:
11. Lana Del Rey:: Born To Die/Paradise
12. Benjamin Gibbard :: Former Lives
13. Antony And The Johnsons :: Cut The World
14. Metric :: Synthetica
15. The Shins :: Port Of Morrow
16. Andy Burrows :: Company
17. John Cale :: Shifty Adventures In Nookie Wood
18. The XX :: Coexist
19. Animal Collective :: Centipede Hz
20. Sigur Rós :: Valtari

Live was dit vooral het jaar van The Stone Roses, de onverwachte headliner van Pukkelpop, die bewezen dat hun klassiekers nog geen dag zijn verouderd. Ook genoten van Hot Chip dat voor de tweede keer de AB tot stomende danstempel omtoverde. Al was ook de manier waarop Death Grips de Magasin 4 tot puin beukte geld waard. En dan waren er nog Editors en Lana del Rey op Werchter, de intieme pracht van Portishead in het Rivierenhof, de imposante terugkeer van Godspeed You! Black Emperor en de broodnodige schop onder de kont die het hitsspervuur van Maxïmo Park was.

2012, you were quite alright.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf + vijftien =