Sommer straalt warmte uit, maar dan wel die van een lethargische Indian summer: de wereld zomert, badend in een waterig zonnetje, achteloos nog wat na, kille briesjes komen onverhoeds opzetten, boomkruinen worden schraler, lichte mistroostigheid dreigt tot Weltschmerz aan te zwellen.
Rod Modell, hij is de man achter het eenmansproject Deepchord, qua stijl het Amerikaanse antwoord op het Berlijnse Basic Channel. Met maatje Stephen Hitchell (het brein achter Soultek en Intrusion) opereert Modell onder de moniker Deepchord Presents Echospace, op eigen houtje heeft hij zich na Hash-Bar Loops van vorig jaar met Sommer aan een tweede Deepchord-album gewaagd.
Modell zelf groeide op in Detroit, is als technoproducer al een paar decennia aan de gang en vult met sprekend gemak de voetsporen van pioniers Derrick May, Juan Atkins en Kevin Saunderson, veteranen die een giant leap op Planeet Techno maakten.
Kort na de Echospace-release Silent World, een soundtrackalbum, ligt dus Sommer in de rekken. En waar de jongste albums van Modell geïnspireerd waren door het grootstedelijke leven, Liumin van Echospace op Tokio en Hash-Bar Loops op — het hoeft u niet te verbazen — Amsterdam, is Sommer een plaat back to nature: geluidsamples van wind, aanrollende golfjes, dreigend stormweer en zeevogels, de dromerige techneut zit blijkbaar in een contemplatieve periode en maakte voor zijn field recording-sessies handig gebruik van het ecosysteem rond zijn strandhuisje. Titels als “Aeronautics” of “Aquatic”, een song als een koortsdroom, liegen er niet om.
De Amerikaanse dub techno van Modell lijkt wel het panta rhei van Heraclitus getoonzet : dertien composities die naadloos in elkaar overvloeien en die in slow motion de stemmingen binnen het album subtiel afwisselen. Tracks vol tedere, vaak spookachtige en melancholische melodieën die op uitgekookte wijze desoriënteren. Die zowel in de dance club als onder de koptelefoon kunnen werken. Ten bewijze daarvan “The Universe As A Hologram”, dat de aanvankelijke suspense in adembenemende en opjuttende drift omzet. En is “Amber” nog onderhuids opzwepend, dan kiest “Alfama” voor opborrelende bezetenheid.
Sommer is minder heftig en obscuur dan het intense Hash-Bar Loops. Begrijpelijk, want Sommer lijkt na de koortsachtige high van Hash-Bar Loops naar rust, luchtigheid en sereniteit te verlangen. Het gros van de onderkoelde tracks blijft onder de zes minuten, iets korter dan wat Modell normaal uit zijn bovenkamer perst, maar de ambient soundscapes dreigen toch ook de focus teloor te laten gaan: gelukkig houdt de vurigheid van tracks als het mysterieuze “Fourier” of “Spring Mist” in het middenstuk van de plaat de aandacht van de luisteraar vast.
Een album dat een tikje de urgentie en dynamiek van Hash-Bar Loops mist. Diepe technotracks als “City Centre” of “Black Cavendish” zijn er op Sommer niet te vinden. Dit soort platen is veeleisend en komt pas tot leven als u echt moeite doet om te luisteren. Reverb, echo, ruis, prikkelende laagjes die de luisteraar tegemoet waaien, ze maken van elke Modell-release een cerebrale belevenis. Ideaal om te beluisteren in de vroege uurtjes.
.
