Eindejaarslijstje 2009 van Tom Van Baarle

Alvorens de kalkoen en het nieuwe jaar aan te snijden, 2009 in tien platen.

  1. Grizzly Bear :: Veckatimest      De plaat als kaleidoscoop. Peuterfavoriet ‘Two Weeks’ is met ruime voorsprong de meest gespeelde 2009-track in de vB-mansion. Hype hype hoera!
  2. Dirty Projectors :: Bitte Orca     De plaat als kamikaze. Te catalogeren onder de N van niet-catalogeerbaar. Alsook onder de O van onweerstaanbaar.
  3. Animal Collective :: Merriweather Post Pavilion      
    Pop from hell. Geniaal, groots en — ‘nieuwe formule, nu nog beter!’ — geweldig genietbaar.
  4. Andrew Bird :: Noble Beast      Even high brow als toegankelijke auteursplaat, met het succulente ‘Anonanimal’ als hoogtepunt. Verplicht Google-huiswerk in dit kader: pitchfork.tv cemetery gates andrew bird.
  5. M. Ward :: Hold Time      Puike plaat die doet wat zijn titel belooft: de tijd even stil doen staan. Ward’s eigen songs staan zelfbewust naast covers van Buddy Holly, Frank Sinatra en Don Gibson.
  6. Bill Callahan :: Sometimes I Wish We Were An Eagle      Sometimes we wish we were Bill Callahan. Niet op de dag dat Joanna Newsom hem buitentrapte — het omgekeerde manoeuvre kunnen we ons niet voorstellen — maar op de dag waarop hij zijn luduvudu vervolgens omzette in prachtsongs als ‘Jim Cain’ en ‘Rococo Zephyr’.
  7. Antony & The Johnsons :: The Crying Light      De meest onwaarschijnlijke ster sinds euh… — ja, sinds wie eigenlijk? — is terug na een vier jaar durende pleiade van guest appearances en uitverkochte wereldtournees, aansluitend op het interplanetaire succes van I Am A Bird Now. De algehele overrompeling blijft uit bij gebrek aan verrassingseffect, maar The Crying Light kerft bijna even diep in onze ziel als zijn voorganger.
  8. Jim O’Rourke :: The Visitor      De plaat valt volledig samen met de song: goed voor 38 instrumentale minuten en vier — even instrumentale — seconden. Even toegankelijk als ambitieus; even gelaagd als kraakhelder.
  9. The Field :: Yesterday And Today      Minimal techno en warmte passen doorgaans bij elkaar als varken en tang. Niet zo bij The Field: net als From Here We Go Sublime is deze tweede Field-plaat een weldadig, behaaglijk bad van hypnothische beats, synths en microsamples.
  10. Absynthe Minded :: Absynthe Minded      En plots klopt het plaatje: op de deur van ons hart, that is. Zie dit jaar ook het even titelloze en niet minder Gentse Das Pop.

Gedeelde elfde plaats voor: JJ, Alela Diane, Das Pop, The Hickey Underworld, The xx, Florence + The Machine, Fever Ray, Kings Of Convenience, Phoenix, Tortoise, Venus In Flames, Wilco, Scott Matthew en Tiny Vipers.

Met plezier de deur uitgekomen voor: Grizzly Bear (Koninklijk Circus), Zita Swoon (AB), Lucinda Williams (Openluchttheater), Vampire Weekend (Pukkelpop, Wilco (Pukkelpop), The Whitest Boy Alive (Pukkelpop), en dEUS (Pukkelpop)
Gemist wegens op de verkeerde dag ziek, damn: Gutter Twins (AB) en Sonic Youth (AB).
Geluidsterrorisme (figuurlijk én letterlijk irritant): My Bloody Valentine (Pukkelpop) .

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zes + 9 =