De Roovers & De Enthousiasten :: Ca Brule

De Roovers en De Enthousiasten voor het Reële en Universele slaan de handen in elkaar voor Ça brule, een collagevoorstelling rond het thema ’vuur’. Hoe gemakkelijk is het nog in vuur en vlam te staan voor een ideaal? Welke rol spelen kunst en cultuur in dit verhaal: kunnen zij mensen nog doen branden? Maar brandt Ça brule zelf wel voldoende van verlangen?

Ça brule bestaat uit sketches, citaten, tekst- en beeldfragmenten met ’vuur’ als noemer. Vuur als symbool voor leven en passie, maar ook als destructieve kracht. In een aantal scènes zijn mensen op zoek naar drijfveren, overtuiging, iets om voor te leven. Het meisje met de zwavelstokjes klampt zich vast aan een brandende lucifer als laatste strohalm. Een verbitterd man wordt aangezet zichzelf in brand te steken voor zijn overtuiging.

Vuur is de bron van veel vooruitgang, van de industrialisering bijvoorbeeld. De opgedreven snelheid van het productieproces heeft echter ook geleid tot buitensporig consumptiegedrag, de groei van de afvalberg en de spilzucht van de rijken. Die wrange kant van de vooruitgang wordt messcherp ontleed in de documentaire Ilha das Flores.

De scènes zijn van wisselende kwaliteit, maar problematischer is dat rond het thema met ware associatiewoede een veelheid aan symbolische betekenissen verzameld is, waartussen de samenhang na verloop van tijd volledig zoek is. De linken hebben vaak zo’n lange wegen afgelegd, dat ze hetzij onduidelijk, hetzij oninteressant worden.

Een leraar geeft zijn klas een drammerige uiteenzetting over de samenhang tussen alle deeltjes van het universum. Hij tracht de passie voor zijn vak op zijn leerlingen over te dragen? In een hilarische scène smacht een marginaal gezin naar een menswaardig bestaan. Zij trachten om temidden hun ellende nog iets van levenslust te bewaren. Met live muziek wordt een stukje rockconcert geënsceneerd. Muziek als passie, vuur als verwijzing naar het aanlokkelijke, maar destructieve rock-’n-rollbestaan?

Tussen podium en publiek hangt een scherm waarop citaten geprojecteerd worden. Slogans als get gasoline, buy matches, you can do it! moeten het vuur en de hartstocht in de toeschouwers opnieuw doen opflakkeren. Willen de makers het publiek verleiden om de lont opnieuw aan zijn eigen leven te steken? Vuur als passie is dan niet alleen een drijfveer voor leven, maar ook, op metaniveau, een drijfveer voor theatermaken.

De rode draad wordt langzaam een onontwarbaar kluwen rode wol, waarin steeds meer bij de haren gesleurde scènes opduiken. Op sommige momenten lijkt zelfs het spelplezier zoek, en lopen de acteurs schijnbaar verloren in het eindeloos opgerekte, holle concept. Het resultaat is rommelig en vrijblijvend, zoals ook op scène op nogal willekeurige wijze ’vuur’ aanwezig is gemaakt. Het gulle gebruik van lucifers, gasbranders en kaarsen is vaker gratuit of alleen maar grappig bedoeld dan betekenisvol.

De voorstelling mondt uit in een amalgaam van ideeën, beelden en teksten met de veel-en-toch-nietszeggende noemer ’passie’. Van vuur naar overtuiging naar levenslust naar verlangen naar drijfveer naar inspiratie naar kunst, theater en muziek: een rijtje dat had kunnen worden aangevuld met politiek, literatuur, liefde, wetenschap. Kortom, het leven, de mens en de wereld.

Naarmate de plot uit de schaduw treedt als een mager beestje, keren de vragen die de collectieven stellen zich tegen hen. Niet, welk potentieel hebben theater en kunst nog als het erop aankomt als maker én als publiek te branden van passie, maar: wat is je antwoord op die vraag als de vonken niet van je eigen voorstelling afspringen?

Ça brule gaat tot 9 februari 2010 op tournee door Vlaanderen en Nederland. Voor speellijst zie website.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + 9 =