Het tourdagboek van Sleepingdog in de UK :: deel 5

Nog tot 11 september toert Chantal Acda van Sleepingdog door het Verenigd Koninkrijk. Op nieuws.goddeau.com brengt ze regelmatig verslag uit van haar belevenissen.

Wat een rare dag was dag zeg. De weg naar Leeds vanuit Cambridge was echt heel erg mooi. We hebben heel de weg gebabbeld en onderweg gestopt in een klein dorpje en wat gedronken.

Aangezien Rich in Leeds woont is het voor hem ook een beetje raar weer thuis te zijn. Huiskamer concerten zijn hier nog niet zo bekend als in Vlaanderen en Rich probeert dat van de grond te krijgen. Vanavond verwachten we veel vrienden uit Leeds en zelfs de ouders van Rich zullen er zijn. Een beetje andere avond dan de vorige en voor mij ook erg beladen, omdat dit juist de mensen zijn waarom ik zo graag in Leeds ben.

Ik voelde me een beetje stillekes het begin van de avond. Het was zo fijn iedereen weer te zien. Ook is zo’n huiskamerconcert altijd zoveel meer intens. We hebben een lange en zeer goede set neergezet. Het was echt heel fijn om voor deze mensen te kunnen spelen. Zij kennen zowel mij als Rich heel goed en ook hier lagen ze soms dubbel van het lachen om onze lompe humor. In Engeland kan ik me helemaal laten gaan want geshockeerd zijn ze niet snel. Zalig! Rich doet er dan nog een schepje bovenop en vertrokken zijn we.

Ik wilde 1 ding heel graag doen vanavond. Mijn vader heeft kanker en krijgt vandaag een belangrijke scan die gaat zeggen wat er gaat gebeuren met hem. Ik heb voordat ik “Your Eyes” inzette dit alles verteld aan het publiek en gevraagd om tijdens dat liedje even aan hem te denken. Heel bijzonder om zo een liedje te kunnen spelen.

Soms is het goed om even wat dieper te gaan en je te verliezen in een liedje. Muziek is toch wel iets overweldigends. Ik snap soms groepen niet die maar meer en meer willen. Ik heb alles wat ik altijd heb willen hebben. Ik overleef door muziek te maken. Ik voel me er veilig en ik voel een passie opladen die ik verder nergens vind. Daarnaast word ik gesteund door een superfijn label en mag ik spelen op plekken waar ik me goed voel. Wat wil ik nog meer?

Ja soms een keer mezelf goed bezatten en brallen tot het ochtend wordt. Dat was me ook wel wat gisteren, Rich kent me en weet hoe ik me kan misdragen dus hij heeft de hele heenweg (of eigenlijk al dagenlang), lopen roepen dat ik niets mocht drinken en niet mocht vloeken. Man, ik weet niet eens hoe ik dat niet moet doen. Maar goed, ik in volle concentratie braaf geweest. Zit meneer achter mijn rug, op het podium, mijn fles whiskey op te drinken. Ik heb hem dus wel een fikse mep gegeven. Daarna heb ik zijn wijn gejat. De avond eindigde met veel lieve mensen om ons heen en we zijn gezellig buiten op straat gaan hangen. (stel je het type straat voor dat je in Noord-Engelse arbeiders wijken ziet). Lekker trashy. Precies goed voor mijn niveau….

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + drie =