Brandy

Organisatie:
Debruyn & Partners

Schuldig!
Toen Tom 12 jaar oud was, zat hij – na braafjes zijn huiswerk
gemaakt te hebben, van het bad boy-imago maakte hij pas later werk
– rond zevenen steevast voor de buis om de lotgevallen van ‘Moesha’
te volgen. Het titelpersonage stond in het echte leven bekend als
tienersterretje Brandy Norwood, die op haar vijftiende al met
edelmetaal kon pronken naar aanleiding van haar succesvolle
debuutplaat. Dat album hoort nu achter slot en grendel in het
nineties klassement, maar in later werk toonde Brandy zich van
minder slechte kanten. In 2004 maakte ze met ‘Afrodisiac’ – haar
eerste echt volwassen release – samen met Timbaland en een net
ontdekte Kanye West zelfs een puike R’n’B-plaat waaruit Beyoncé nog
wel een lesje kan trekken. De daaropvolgende jaren ging het echter
bergaf met Brandy. Stateside stond ze nog in de schijnwerpers als
jurylid bij een talentenjacht, in Europa bleef het bij een korte
noot in ‘Dag Allemaal’ naar aanleiding van het onderzoek rond een
dodelijk ongeval met een venijnig juridisch staartje. Na het
tegenvallende succes van haar vijfde release, ‘Human’, heeft Brandy
een hit nodig. Een platencontract bij Jay-Z’s Roc Nation moet haar
daarbij helpen, maar in tussentijd moet een korte intercontinentale
tournee haar populariteit opnieuw aanwakkeren.

Deze tour bracht Norwood voor het eerst op Belgische bodem en hield
zondag halt in een matig gevulde Ancienne Belgique. Maar het moet
gezegd: het volk dat er was, was klaar om Brandy op handen te
dragen. Terwijl ze, zoals het een ware ster beaamt, haar publiek
even langer dan verwacht liet wachten, scandeerden enkele honderd
koppen haar naam en al van bij de introductie hoorden we meer
kreten dan in het paarritueel van de savanneolifant. De fans werd
gul beloond met liefdesbetuigingen, handen in de lucht en de
aansporing om haar daarin te volgen. Brandy Norwoord is immers geen
diva, maar een sympathieke meid die zelfs niet verlegen is om een
houterig danspasje te placeren.

Daarmee is onze loftrompet echter uitgeblazen, want de langgerekte
showcase die wij zagen, kon je bezwaarlijk een concert noemen. Hoe
een setlist die een tijdreis doorheen haar oeuvre moest betekenen,
mondde uit in een fletse brei van inspiratieloze medleys en
inferieure versies van haar grootse hits. De show begon met nog een
wolkje stoom in het gladde ‘Afrodisiac’, maar zakte nadien als een
derderangssoufflé in elkaar. Veel te bruuske arrangementen haalden
de sprankel uit nochtans fijne hits als ‘Talk About Our Love’ en
vooral ‘What About Us’, waarbij een Vegas-style productie de lekker
mechanische beat erodeerde. Als schuldige wijzen we hiervoor gaarne
de vijfkoppige begeleidingsband aan, die de helft van de melodie
met één lome vinger uit synths perste. Geen wonder dat hun obligate
voorstelling tot enkele op zijn liefst gezegd underwhelming solo’s
leidde.

Pijnlijk was het om aan te zien hoe Brandy haar eigen singles
verkrachtte: met twee refreinen en een strofe maakte ze zich van de
Dianne Warren-ballade ‘Have You Ever’ af. De hits ‘On Top Of The
World’, ‘I Wanna Be Down’, ‘Baby’, ‘Best Friend’ (later door Groove
Armade gesampled in ‘My Friend’) en ‘The Boy Is Mine’ werden zelfs
samengeperst in een medley van hooguit vijf minuten, waarbij het
wereldberoemde duet met Monica er op minder dan een minuut
doorgejaagd werd. Nee, dan stak Brandy haar tijd liever in het in
ontvangst nemen van juwelen en rozen of het uitkiezen van twee
publieksleden aan wiens voeten ze op het podium kon knielen tijdens
het schmalzy ‘Long Distance’. Een Oscarnominatie zal deze
vertolking nooit winnen, maar herwerkt tot ‘In De Gloria’-sketch
moet een Vlaamse Televisiester er wel nog inzitten.

Hoewel ze in haar carrière enkele slidings beging, heeft Brandy het
materiaal om een misschien weinig memorabele, doch entertaining set
in elkaar te steken. Dat potentieel werd allesbehalve benut tijdens
deze grap. Een perfomance van ‘Afrodisiac’, ‘Almost Doesn’t Count’
en ‘Right Here (Departed)’ had voor een aardig tussendoortje op de
TMF-Awards kunnen zorgen, maar het overige deel van deze korte
passage was ronduit tijdsverlies te noemen. Toch zijn we er nog
niet uit wat ons het meest choqueerde: de teleurstelling van dit
showtje of het feit dat het merendeel van het publiek alsnog
tevreden naar huis leek te keren.

‘Human’ is nu verkrijgbaar via Sony BMG.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × drie =