Woodpigeon :: Treasury Library Canada

Ratten met vleugels, zo denken wij over bosduiven. Warm aanbevolen plaatje voor de liefhebbers van Midlake, Horse Feathers, The Acorn of Sufjan Stevens, luidt dan weer het oordeel over Treasury Library Canada van het Canadese folkrockcombo Woodpigeon.

Oorspronkelijk heette deze groep Woodpigeon Divided By Antelope Equals Squirrel, maar omdat een dergelijke tongbrekende titel de grote doorbraak eerder schaadt dan baadt, werd dat al vlug gekortwiekt tot Woodpigeon. Spilfiguur van deze uit Calgary, Canada afkomstige band is Mark Hamilton, muziekjournalist in bijberoep. Hij is de leadzanger en schrijft de teksten.

In de beperking kent Woodpigeon blijkbaar zijn meester, want ook de evolutie van de groepsbezetting leest als het verhaal van de tien kleine negertjes. Aanvankelijk bestond de groep uit veertien leden, later werd dat gereduceerd tot acht en toen wij Woodpigeon onlangs aan het werk zagen in de Botanique waren ze nog slechts met zes. Twee mannen en vier vrouwen. Allemaal klassiek geschoold, met een instrumentarium bestaande uit cello, viool, akoestische gitaar, basgitaar, dwarsfluit (dwarsfluit!), orgel en melodica.

Geen percussie-instrumenten op het podium dus, in tegenstelling tot op plaat. De aanwezigheid van drums maakt de sound van Woodpigeon op plaat een stuk intenser, voller en minder braafjes dan op het podium. Grootste troeven van dit plaatje zijn de pienter uitgekiende arrangementen, de intelligente teksten (die de kwieke, bij wijlen optimistische sound tijdig counteren) en vooral de warme vocale harmonieën. Wie echter spontaan paniekaanvallen krijgt van al te prominente strijkers loopt beter in een brede bocht langs dit plaatje heen.

Muzikaal schurkt Woodpigeon zich dicht aan bij de zwierigheid van Midlake (het heerlijk frivole "Piano Pieces For Adult Beginners") en de bijna extatische magie waar Sufjan Stevens een patent op heeft (in meer uitbundige orkestraties als "I Live A Lot Of Places" of "Anna, Girl In The Clocktower", maar ook in bloedmooie folkpopliedjes als "7th Fret Over Andres").

Met Sufjan Stevens heeft Woodpigeon trouwens ook de voorliefde voor epoustouflante songtitels gemeen. "In The Battle Of Sun vs. Curtains, Sun Loses And We Sleep Until Noon" spant in die optiek zonder twijfel de kroon.

Treasury Library Canada, na het recent heruitgebrachte Songbook het tweede album van Woodpigeon, is als een behaaglijk lappendeken dat zich bij elke luisterbeurt een stuk dichter tegen je aanwentelt. Ideaal in deze barre klimatologische en economische tijden, dus. Tenzij u liever nog eens naar Loft gaat kijken, natuurlijk.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien + vijftien =