Agenda Of Swine :: Waves of Human Suffering

Relapse, 2008

Eerste worp van deze nieuwe Californische band en onmiddellijk
spreekt Relapse er zijn zegen over uit. Ervaren metalheads weten
dat je dan veel mag verwachten. Relapse is namelijk sinds jaar en
dag een kwaliteitslabel en een vlag die alleen een specifieke
lading dekt. Extreme metal met een X-factor. Die X-factor heeft
hier niets te maken met charisma of sex-appeal, maar wel met een
afwisselende mix van brutaliteit, originaliteit, muzikaliteit of
complexiteit. Maar genoeg geleuterd over de broodheren van dit
bandje, laten we het eens over de muzikanten en hun muziek
hebben.

De vijf heren in Agenda Of Swine zijn geen debutanten, de zanger en
de drummer waren vroeger actief in Benümb, een band die einde jaren
negentig meesurfte op de grindcore golven gecreëerd door Nasum.
Deze bands zijn ondertussen verzwolgen door de golven van de tijd,
maar een dove hoort hun invloed op ‘Waves of Human Suffering’. De
muziek hier is echter geen pure grindcore. Wanneer je een
anarchopunker zou vragen om een mashup te maken van Slayer en
Napalm Death, dan zou het resultaat zo ongeveer kunnen klinken maar
dan met een wrakkiger geluid.

Drie dingen vallen bij een eerste beluistering op: de productie is
zeer scherp, de vocalist heeft issues en de drummer is een
oncontroleerbaar beest. Het geluid van de dertien nummers is zonder
uitzondering helder, scherp en knallend. Dit vinden we goed, maar
eigenlijk is dat geen vereiste in het genre van hun keuze. Een
productie van demo-kwaliteit geeft vaak een extra charme aan dit
soort muziek. De zang bijvoorbeeld had wel wat minder geaccentueerd
mogen worden. Pete Ponitkoff wisselt vaak tussen allerlei dierlijke
keelgeluiden om ons verveling te besparen, jammer genoeg gaan mijn
tenen soms krullen van zijn overstuurde geschreeuw. Bovendien
brengt hij zijn teksten zo furieus dat ik me hem als volgt in de
studio visualiseer: rood aangelopen, uitpuilende ogen,
speekselslierten die zijn mondhoeken verbinden met de microfoon en
zo opgaand in zijn boodschap dat hij essentiële wereldse zaken
vergeet, ritme bijvoorbeeld. Over de drums blijft eenzelfde dubbel
gevoel hanger. Drummer John Gotelli is een ware krachtpatser: hij
stampt en mept zo hard en strak dat je er schrik van zou gaan
krijgen. Hij put daarbij uit een zodanig breed gamma aan blastbeats
en drumfills, dat de zenuwsynapsen in je nekspieren finaal flippen.
Het probleem is echter dat de muziek van Agenda of Swine daar niet
altijd om vraagt; franjeloos raggen in een vierkwartsmaat kan best
zonder blastbeats. Besluit na een eerste beluistering: dit is een
wisselvalige cd. Een heftige combinatie van stijlen die degelijke
muziek oplevert maar soms geforceerd overkomt.

Gelukkig voor onze lezers en de muzikanten van Agenda Of Swine zijn
de enola-recensenten plichtsbewust en vasthoudend. ‘Waves of Human
Suffering’ kreeg dus meer dan een enkele luisterbeurt. Wat later
opvalt, is eigenlijk uitsluitend positief. Zo zitten er tussen de
woeste riffs en screams goede gitaarsolo’s verstopt. De ene keer
refereren die aan de thrashmetalhelden uit California, een andere
keer lijken ze eerder uit Stockholm of Göteborg te komen.
Als je dit soort furieuze extreme metal maakt is, een
anti-saaiheidsbeleid gewenst. Ofwel zorg je voor veel dynamiek en
technisch vernuft in je composities, ofwel houd je de nummers kort.
Agenda Of Swine kiest voor optie twee, en vermijden tegelijkertijd
dat alle nummertjes een simpele strofe-refreinstructuurmeekrijgen.
De eerste vijf nummers demonstreren al deze positieve punten, maar
jammer genoeg ook de storende stem en de drumpatserij. Nummer zes,
‘Anatomy of Social Issues: Problem + Contribution vs. Solution’,
heeft de langste titel maar is ook een van de beste nummers op de
cd. Hierna komt eerst een lange trage slepende track, ‘Eradication
of the Sedds of Purity’, nog een trosje nummers dat vooral de
sterke punten van dit album laten horen: agressie, een mix van
stijlen, sterke productie en gerodeerde muzikanten.

Aanvankelijk lijkt dit ‘Waves of Human Suffering’ het
Relapse-keurmerk niet waard, maar na enkele luisterbeurten denken
we dat de fijne neuzen op het Relapse kantoor het toch weer gedaan
hebben. Dit is een extreem metalalbum dat afstoot en aantrekt maar
dat je schijnbaar meer in de verleiding brengt als je het vaker
hoort. Fans van alle genoemde bands kunnen dit album eens proberen
en zelfs de anarchopunkers zullen erkennen dat goede muziek soms
goed mag klinken. Aantrekkelijk zonder veel originaliteit of
schoonheid, tiens, toch een X-factor dan?

http://www.myspace.com/agendaofswine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 − 1 =