Robyn

Dankzij het monstersucces van ‘With Every Heartbeat’ werd de
nagenoeg in de vergetelheid belande Zweedse popcoryfee Robin
Carlsson plots uitgeroepen tot de messiasfiguur die de toekomst der
popmuziek inluidt. Zulke zwaarwichtige stellingen willen wij niet
in de mond nemen, maar dat ze op haar vierde langspeler een
nagenoeg sublieme synthese van twintig jaar floorfillers
maakte, staat wél als een paal boven water. Het kitschy luistervoer
werd ook door de alternatievere muziekfanaat gesmaakt en dus mocht
Robyn voor haar eerste volledige concert op Belgische bodem een
podium in de Botanique in plaats van een tent in Blankenberge
claimen.

Geen narcistische banners of schaarsgeklede danseressen ginds, maar
een sobere podiumopstelling (drummer, gitarist en toetsenman) die
Robyn centraal in beeld als exclusieve focusplunt plaatste. Ondanks
haar kleine gestalte heeft deze Scandinavische geen nood aan
visuele afleiding; dankzij een attitude die trekken van Pink en
Cyndi Lauper combineert met koddige maar allesbehalve fake
aanvoelende moves, vult ze zonder problemen een podium. Om dit van
meet af aan duidelijk te maken, werd als opener een energiek
‘Cobrastyle’ uit de kast getrokken. De kop was er meteen met succes
af en van plannen om het losgebarsten feestgeruis te laten afkoelen
was er geen sprake.

Zelfs al kon je bij de plaat de neiging om een fout feestje te
bouwen nog onderdrukken, bij dit setje was ieder een vogel voor de
kat. De dolenthousiaste Carlsson was duidelijk in haar nopjes om
voor een uitgelaten publiek haar pretentieloze plezierpop te
brengen en deze houding goot bij de toeschouwer alleen maar extra
olie op de al hevig aangewakkerde vlam. Van een ongelooflijk funky
‘Crash And Burn Girl’ over de fantastische eighties-revival ‘Who’s
That Girl’ tot de verfrissende hiphoplol ‘Konichiwa Bitches’: in
dit setje kwamen alleen maar winnaars aan bod. Zelfs het
clichématige radiohitje ‘Keep This Fire Burning’ kon profiteren van
de sprankelende uitstraling van zijn setgenoten en stond aldus ook
te blinken in de rij. De aard van het materiaal maakte dat hier en
daar de samples bovengehaald moesten worden, maar dit stond enkel
het live-gevoel in de weg bij ‘With Every Heartbeat’, dat als
clubtrack pur sang op de bühne toch te sterk afstak
tegenover de overige, meer bescheiden arrangementen. Elders was er
de toevoeging van live drums en gitaar die een betere vertaling kon
bewerken en goed benut werd om bijvoorbeeld ‘Be Mine’ in laagjes op
te bouwen.

Een blitse joyride dus, maar spijtig genoeg wel een heel
korte. Na een halfuurtje kondigde Robyn al het einde van haar set
aan. Drie bisjes, waaronder een aardige Prince-cover en de trip
down memory lane
‘Show Me Love’ – die iets meer over the
top
had mogen gaan – breiden hier nog een staartje van tien
minuten aan, maar daarna was het resoluut gedaan met de pret. Een
marathonsessie hadden we deze avond niet verwacht, maar met de
aanvulling van enkele genegeerde tracks van haar laatste plaat en
een paar opgeblonken oudjes moest de uurgrens toch gemakkelijk
behaald kunnen worden. Men had Robyn voor deze tour beter als deel
van een double bill geboekt, want ondanks de hoge
amusementswaarde stond de korter dan korte speelduur een terugreis
met een verzadigd gevoel in de weg.

Robyn
is momenteel verkrijgbaar via Konichiwa
Records / Universal

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen + 10 =