The Brian Jonestown Massacre & The Dandy Warhols :: Dig!

Eens in de zoveel tijd komen er rockumentaires uit die zo interessant zijn dat het echte must haves zijn. Dig! is zo’n rockumentaire die het verhaal vertelt over The Brian Jonestown Massacre en The Dandy Warhols, twee groepen uit eenzelfde scene die twee verschillende richtingen uitgingen en uiteindelijk zelfs elkaars vijanden werden.

Het verhaal van Dig! begint in het midden van de jaren negentig met The Brian Jonestown Massacre die de ene na de andere band inspireerden en zo langzaam maar zeker de bron van een hele scene — gericht op een moderne vorm van sixtiesrevival — werden. Veel groepen die vandaag in de rekken van de betere platenzaak liggen, liegen daar niet om. Van The Dandy Warhols tot The Red Tyger Church en The Warlocks: allemaal hebben ze met Anton Newcombe en The Brian Jonestown Massacre te maken gehad.

Dat het uitgerekend The Brian Jonestown Massacre is die vandaag met veel moeite de eindjes aan elkaar knoopt, is de pointe van het verhaal. Dig! vertelt het verhaal van de strijd tussen kunstzinnigheid en compromissen. Wie groepen als The Warlocks en The Dandy Warhols met The Brian Jonestown Massacre vergelijkt, stelt vast dat die succesvolle groepen allemaal voor compromissen hebben gekozen, daar waar Anton Newcombe er met The Brian Jonestown Massacre vandaag de dag nog altijd niet genoeg van krijgt zoveel mogelijk te experimenteren, wat hem met de meer dan tachtig instrumenten die hij bespeelt natuurlijk ook wel aardig lukt.

De rockumentaire maakt al zeer vlug duidelijk dat Anton Newcombe geen slachtoffer, maar eerder een superintelligente muziekfreak met schizofrene trekjes is. Iedere keer dat het hem voor de wind lijkt te gaan, krijgt hij destructieve trekjes tegenover zijn eigen geluk, en maakt hij er systematisch een einde aan. Zo begint Newcombe tijdens een van de optredens — terwijl hij zeker weet dat er mensen van een major label staan toe te kijken — het ene groepslid na het andere van het podium te schoppen om er vervolgens slaags mee te geraken.

Een ander belangrijk thema is het feit dat The Brian Jonestown Massacre en The Dandy Warhols steeds verder uit elkaar groeien. The Dandy Warhols krijgen ten tijde van Dandy’s Rule OK? van de platenmaatschappij te horen dat ze te weinig "songs" hebben. In de fase die daarop volgt en die aan de vervolgplaat Come Down voorafgaat, zie je dat Courtney Taylor Taylor de toekomstige hit "Not If You Were The Last Junkie On Earth" aan Newcombe laat horen, waar deze erg twisted op reageert.

Anton Newcombe reageert zelfs zo buitenproportioneel dat hij een hele plaat Give It Back aan het "verraad" door The Dandy Warhols opdraagt. In de film uit die frustratie zich onder andere in beelden van de labiele Newcombe die in Russische kledij en op rolschaatsen exemplaren van zijn bespottende single "Not If You Were The Last Dandy On Earth" voor een uitverkochte concertzaal van The Dandy Warhols staat te verkopen.

Het blijft niet bij die marginale beelden. Je ziet ook dat een van de groepsleden zich een riem rond de arm bindt ter voorbereiding van een spuit heroïne, en je ziet de voltallige groep ook een tijdlang een huis zonder meubels bewonen. Dat de groep zich van Dig! distantieert, is niet verwonderlijk, daar de beelden — op die van The Dandy Warhols na — allemaal van voor 1997 zijn, en de film alleen vanuit het oogpunt van Courtney Taylor Taylor van commentaar is voorzien.

Niettemin hebben wij de indruk dat Taylor daar toch nog vrij objectief en consequent in is geweest. Iets dat bevestigd wordt door het feit dat Taylor in de film toegeeft dat Newcombe aan de basis van het succes van The Dandy Warhols ligt, en door het feit dat Zia McCabe The Brian Jonestown Massacre op een bepaald moment zelfs letterlijk The Velvet Underground van de jaren negentig noemt. Ondanks alles mag Dig! dus zeker als een pracht van een rockumentaire worden gezien, en naar wat de mensen van Bomp Records ons hebben verteld, plukken beide groepen er vandaag de vruchten van. Dat resultaat had veel slechter gekund.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 − twaalf =