De 4AD, de alternatieve muziekhoop in braakland Westhoek, zit sinds
kort in een splinternieuwe zaal, en dat Karate het podium mocht
inzegenen, pleit alleen maar voor de goede smaak van de
organisatoren.
Voorprogramma Herman Düne is een gitaartrio bestaande uit
twee Zweedse broers-gitaristen (die beiden zingen) en een Zwitserse
drummer. Wars van alle commercie doen ze al jaren hun eigenzinnige
minimalistische ding: soms lo-fi, dan weer country of americana. Je
hoort links en rechts een streep Lou Reed of Waits, aangevuld met
de Zappa-looks van de hoofdzanger. Rare kwieten, maar gesneden koek
voor Duyster op zondagavond.
Over dan naar de jazzrock van Karate. Dit trio uit Boston
timmert ook al zo’n tien jaar en zeven CD’s lang aan een eigen
niet-commercieel pad en heeft zowat overal zijn trouwe fans. Dat de
bassist zelfs af en toe een tijdje in uw dienaars stamcafé
logeerde, zal er ook wel mee te maken hebben, maar ik heb niets dan
sympathie voor de intelligente manier waarop ze met z’n drieën een
geluid brengen dat je niet echt in een vakje kan stoppen. Nu eens
hoor je lang uitgesponnen jazzgitaarstukken, dan gaat het weer
steviger vooruit, alles aaneengezongen door de rustige stem van
songsmid Geoff Farina. Teksten over het alledaagse leven staan
centraal, maar tijdens een Karate-concert moet je je vooral laten
onderdompelen in de warme sfeer die ze – klassiek muzikaal
geschoolde muzikanten als ze zijn – wonderwel weten te creëren. Dat
deze groep door liefhebbers van de betere songs aan de borst wordt
gedrukt, zal niemand verbazen. Na het concert staan ze gewoon naast
je een pint te drinken en hun liefde aan de Belgische cafécultuur
te verkondigen. Zeker zien als je kan!
