Luc De Vos :: Elke dag dronken zijn

In de popmuziek zijn al tienduizenden nummers geschreven. Ze hebben lang niet allemaal de tand des tijds doorstaan. Gelukkig is er Studio Brussel om duidelijk te maken wat de moeite waard is om te onthouden. Op bezoek bij Luc De Vos, auteur en vertolker van "Mia", het beste nummer aller tijden.

enola: Zondag is het terug tijdloze 100. Spannend?
Luc De Vos: "Ik vind het natuurlijk tof dat we op nummer één staan. Ik ben de mensen daar dankbaar voor. Van mij mag echter iedereen op nummer één staan, laat het maar spannend zijn. Dat maakt het juist leutig, ieder jaar die spanning."

enola: Helaas kennen mensen na een tijdje slechts één nummer per artiest meer: "Mia", "Smells Like Teen Spirit", "One", …
De Vos: "Je kan je inderdaad vragen stellen bij dat concept omdat alles beperkt wordt tot een aantal klassiekers. Hierdoor moeten de mensen zich concentreren op een aantal steeds weerkerende liedjes. Misschien zijn de liedjes allemaal wel goed omdat ze al die jaren stand gehouden hebben en een soort van alledaags cultuurgegeven zijn in de samenleving. Veel van de liedjes in die lijst hoor ik eigenlijk wel graag. Bijvoorbeeld "Bohemian Rhapsody" van Queen, je mag er van zeggen wat je wil, ik vind dat een fantastisch nummer."
     "Eigenlijk kan het geen kwaad om ieder jaar een keer te recapituleren, nagaan wat nu de beste song aller tijden is. En er mag natuurlijk discussie over bestaan."

enola: Je hebt er geen problemen mee je eigen helden achter je te laten.
De Vos: "Ik vond het wel raar in het begin toen we pas in de top tien stonden. Maar in Vlaanderen is dat lied nu blijkbaar als beste lied uitgekozen en wie ben ik om daar tegen te zijn. Integendeel, ik vind dat juist tof en het zegt wel iets over ons kleine landje, dat een plaatselijke groep op nummer één staat. Dat lied apelleert blijkbaar aan onze Vlaamse volksziel. Het gaat over typisch Vlaamse toestanden, over een jongen die zijn leven overschouwt en die denkt dat alle kansen verkeken zijn en die met zijn ontgoochelingen moet leven. Ik denk dat veel jonge mensen in deze samenleving zich daarin herkennen."

enola: Verwonder je je nog steeds over het nut van de economische groei in deze samenleving?
De Vos: "Dat is toch iets raars? Gewoon doordat ik nu veertig jaar ben en kan vergelijken met vroeger zie ik zoveel verschillen. Het is allemaal zo geëxplodeerd. Nu eten we drie-vier stukken biefstukken per dag. Ik vraag mij af wat dat in 2100 gaat zijn. Volgens mij kan een gezonde mens niet anders dan op politiek vlak streven naar zoveel mogelijk solidariteit, in plaats van naar groei."

enola: De hoes van Plan B lijkt te verwijzen naar het communisme, het solidariteitsmodel bij uitstek.
De Vos: "Ergens verwijst die hoes daar wel naar, maar ook naar de onderliggende gedachte dat ze het in die tijd ook niet zo goed wisten. Die communisten, dat was ook maar een poging tot. Je weet zó dat die theorieën nooit in de praktijk toegepast kunnen worden. Om dat te doen moet je met mensen experimenteren en mensen passen zich niet aan systemen aan. "

enola: Ben je ruim een half jaar na de release tevreden over Plan B?
De Vos: (Leeft op) "Echt wel. Met iedere plaat die we maken ben ik meer tevreden. Vroeger niet. Ik vond altijd dat er iets aan scheelde. Ik hoorde muziek in mijn hoofd, maar wist niet hoe ik die muziek op plaat moest krijgen. Er zijn veel opnames waarvan ik denk dat ze mislukt zijn, zeker in vergelijking met de dingen die we live doen. Live kan je de fouten van de plaat rechtzetten. De energie die je bij een liveoptreden hebt heb ik nog nooit echt kunnen vastleggen. Behalve nu met Plan B. Dat opent perspectieven naar de volgende plaat. Die gaat misschien wel perfect zijn."

enola: Waarom Plan B? Is Plan A foutgelopen?
De Vos: "Dat is het eigenlijk. Plan A, dat is mislukt. Plan A was een fantastisch plan, ik had dat volledig uitgewerkt, en Plan B is een noodplan."
enola: Wat was Plan A?
De Vos: "Wel ja, dat is een algemeen filosofisch probleem."
enola: Huh?
De Vos: "Plan A gaat over het leven van de mensen wanneer ze jong zijn en denken: ’Ik ga eens aan mijn leven beginnen.’ En wanneer je dan je veertig bent zoals ik, of een aantal jaren na je jeugd, dan ben je verwonderd. Niet is gelopen zoals gepland. En vandaar ook Brezjnev op de cover. Brezjnev en al die gasten hadden schone theoriën. Wel, al die theoriën zijn in duigen gevallen. Ze gingen van de wereld een betere plaats maken om te leven. Dat is totaal mislukt.
     "Plan B gaat ook mislukken natuurlijk. Dan komt plan C, daana plan D, enzovoort. Ik vind het een zeer mooie uitdrukking, een heel schoon symbool. Plan B kan in die zin wel lukken omdat Plan B een zeer onambitieus plan is. Plan A was ambitieus en Plan B berust meer in dingen die voorbij gaan. Berusten in wat je hebt gehad. Plan B zal dus misschien wel lukken."

enola: In Republica zei je dat je decadent moet zijn en foute dingen moet doen als rockgroep. Lukt het?
De Vos: "We hebben al veel slechte dingen gedaan, ja. We hebben foute cd’s gemaakt. Ik ben niet altijd even tevreden geweest over onze opnames. Maar dat maakt het ook mooi, dat voortdurend zoeken. Ik hou niet zo van de perfectie. Radiohead, dat is een perfecte popgroep. Radiohead maakt altijd goede platen, is altijd juist bezig. Maar dat is eigenlijk een beetje saai. Ik hou meer van Queen. Queen heeft ultraslechte platen opgenomen. Maar ook zeer goede. Dat soort decadentie van de rock-’n-roll spreekt mij wel aan."

enola: Probeer je in het nummer "Prins der duisternis" de decadentie met het oervlaamse, een thema dat ook vaak bij je terugkomt, te verzoenen?
Het gaat inderdaad over decadentie: jong zijn en u nergens iets van aantrekken, proberen zoveel mogelijk van het leven te genieten en er alles uit te halen wat er inzit. Ik bedoel daarmee dat we hier zo kort zijn op deze aarde. Zo kort als de kersen, misschien maar veertien dagen, een maand. Je moet eigenlijk elke dag dronken zijn, van de liefde of van de wijn."

enola: In je teksten ben je heel relativerend wat betreft jongeren en pakweg drugs. Alsof je weet dat het wel goed komt.
De Vos: "Ik ben uiteraard tegen criminaliteit, zoals iedereen (lacht). Er zijn veel dingen in de samenleving die niet oké zijn, maar individuele vrijheid bestaat ook. Ik heb zelf nog nooit drugs genomen. Behalve met de Gentse feesten heb ik een keer een lijn gesnoven, (denkt na)… speed was dat, geloof ik. Eerlijk gezegd, mij deed dat weinig. Anderzijds kan je zeggen dat alcohol een harddrug is, die zelfs vrij verkrijgbaar is."
     "Kijk, die discussie over drugs, je raakt daar niet uit. Er zijn in het leven nu eenmaal veel dingen die je een beter leven kunnen geven. Bijvoorbeeld feesten. Je moet alle dagen feesten, alle dagen dronken zijn. Daarom niet letterlijk dronken, maar dronken van het leven, op welke manier je dat individueel invult is natuurlijk ieder zijn eigen keuze."

enola: Afgelopen voorjaar verscheen De rest is geschiendenis. Staan er nog boeken op stapel?
De Vos: "Binnenkort verschijnt er een nieuw boek: een verzameling dagboekfragmenten die ik afgelopen zomer geschreven heb voor De Morgen. Momenteel ben ik bezig met een nieuwe roman, die zou volgend jaar ergens moeten verschijnen. Deze keer gaat het niet meer autobiografisch zijn. Niet dat De rest is geschiedenis autobiografisch was, maar het was vanuit die invalshoek geschreven. Dat gaat nu niet meer zo zijn."

enola: De verwarring die je met je boeken sticht zal er niet minder om worden.
De Vos: "Dat vind ik juist goed, die verwarring, dat mensen nooit weten of dat nu juist wel zo is of niet. Dat het niet duidelijk is of het om te lachen is of ernstig. Ik zou graag hebben dat de mensen lachen met de ernst en dat ze triestig worden van de humor. Begrijp je? Dat het allemaal niet zo duidelijk is, zoals het leven zelve. Het leven zelf is niet duidelijk. Je denkt voortdurend wat ’gebeurt er nu?’ en ’godverdomme zeg, wat een rare toestanden allemaal.’

enola: Louis Paul Boon is een groot voorbeeld?
De Vos: "Ja, ik heb geprobeerd alles te lezen wat hij ooit geschreven heeft. Maar dat lukt niet, natuurlijk is niet alles nog te vinden. Je zou al moeten beginnen alles systematisch aan te kopen. Zijn onlangs verschenen feminateek heb ik niet in huis gehaald, al weet ik wel wat er in zit (grijnst). Het zijn blote wijven uit de jaren zestig en zeventig. Ik begrijp wat hij daarmee bedoelde: een soort van droomwereld, vol droommeisjes. Maar ik moet dat niet per se in huis hebben (lacht)."
     "Ik geniet er eigenlijk gewoon van. Zelfs van zijn meest simpele dingen, zoals zijn Boontjes, zijn dagelijkse columns. Dat zijn zeer alledaagse, gewone dingen van ’Ik ging naar de bakker, ik kocht mij een brood en zat dat thuis lekker op te eten’. Over meer gaat dat niet. Zelfs dat vind ik tof, de manier waarop hij dat verwoordt."

enola: Kan je van je boeken en je muziek leven, in dit kopieertijdperk?
De Vos: "Ik vraag me dat niet af. Elke keer als ik honderd frank verdien, geef ik honderd frank uit. En als ik de volgende dag merk dat ik niks heb, dan heb ik maar niks. Daarom ook die lege cd bij Plan B. Je weet dat de helft van je platenverkoop toch gedownload wordt. We hadden dan het schitterende idee bij onze plaat een lege cd te steken. Als wij een paar duizend cd’s verkopen is het al goed, dan komen komen we uit de kosten."
     "Kijk, ik heb ook geen levensstijl. Ik hoéf niks, begrijp je. Er zijn mensen die constant willen reizen. Wel, die behoefte heb ik totaal niet. Of mensen die altijd spullen willen, dingen die ze eigenlijk niet nodig hebben. Ik heb een groot aantal onkosten níet. Ik heb geen gsm bijvoorbeeld. Ik geef nooit geld uit. Behalve aan eten en drinken, dat is alles. Ik heb ook nooit een planning gemaakt of gedacht van ’ik moet volgend jaar maken dat ik ergens onderdak heb.’
     "Het is allemaal niet zo belangrijk, dat materiële. Zelfs op mijn gezegende leeftijd blijf ik vooral op zoek naar Grote Gevoelens. Ik heb gemerkt bij leeftijdsgenoten dat die zich snel neerleggen bij ontgoochelingen en dan in een soort van straatje verzeild raken van huisje-tuintje-keuken, iets dat ik nooit opgezocht heb, integendeel. Je moet altijd voor de grote gevoelens blijven gaan: de grote gevoelens van hoop, geloof en liefde. Je moet elke dag dronken zijn van het leven, maar je moet ook proberen elke dag verliefd te zijn. Terwijl veel mensen liever die confrontatie uit de weg gaan, omdat het ook kan tegenvallen. "

enola: Een zoektocht naar de eeuwige jeugd?
De Vos: "Je moet dat proberen vast te houden. Het is zeer makkelijk om oud te worden en bij de pakken te gaan neerzitten. Als je jong bent, sta je aan het begin van alles. Het is allemaal zo nieuw, en dat is een tof gevoel, dat probeer ik te behouden."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 + 19 =