Guided By Voices :: Earthquake Glue

p>Wie de songdatabase op de website van Guided by Voices raadpleegt, vindt daar een indrukwekkende lijst van zo’n 800 liedjes. Ex-schoolmeester Robert Pollard en de zijnen laten dan ook al sinds 1987 met de regelmaat van de klok een nieuwe lading lo-fivoer op de wereld los.

Met de nieuwe plaat Earthquake Glue drijft Guided by Voices de teller weer met vijftien eenheden op, en gegarandeerd komt dit album terecht in de eindejaarslijstjes van alle Amerikaanse collegeradio’s. Toch tapt Pollard met Earthquake Glue misschien net iets te veel uit het gekende vaatje.

Voor deze nieuwe plaat deed Pollard een beroep op dezelfde muzikanten als voor voorganger Universal Truths and Cycles. Een uitzonderlijk gegeven voor Guided by Voices, waarin enkel Bob Pollard zelf een vaste waarde is. Veel reden voor verandering was er dan ook niet echt: muzikaal zit het helemaal snor met de groep. Drummer Kevin Marsh zorgt — zowel in de studio als op het podium — voor de nodige brok energie, terwijl Doug Gillard, in een ver verleden nog aan de slag bij de eighties glitterrockband Death of Samantha, op zijn oude dag onverstoord meesterlijke riffs uit zijn gitaar blijft toveren.

Hoewel Pollard intussen ook al halfweg de veertig is, is er maar weinig te merken van zijn gevorderde leeftijd. De frontman van Guided by Voices leeft nog steeds voor zijn muziek en haalt er zijn ongebreidelde energie uit. Terwijl menig leeftijdsgenoot al enkele midlife-crisissen achter de rug heeft, voelt Pollard zich nog steeds een jonge rockgod te midden van zijn schare trouwe fans. Ook het alcoholgebruik van de groep is er in de loop der jaren niet op achteruit gegaan. In een recent interview verklaarde Pollard dat hij tegenwoordig slechts een half uur voor een concert begint te drinken. Op Les Nuits Botanique konden we ons echter persoonlijk vergewissen van het hoge Temsamanigehalte van deze uitspraak

Net als alle vorige GbV-platen heeft ook Earthquake Glue verschillende luisterbeurten nodig. Guided by Voices blijft zweren bij korte, ontoegankelijke nummers; zelden duurt een nummer langer dan twee minuten en ze handelen over alles en niks; de lyrics van Pollard zijn een collage van ideeën en impressies. Of Pollard er ook nog iets mee bedoelt, is niet duidelijk, maar het klinkt altijd poetisch: "and work will be of worth, for the sketch of explorers, and the hot air annoyers, good men destroyers, future employers, cowboys and lawyers, and we all will be warriors. Rawhhhhhhhhh" ("My Son, My Secretary and My Country"). Enige uitzondering op het nieuwe album is "Useless Inventions", dat een duidelijke kritiek bevat op de huidige consumptiemaatschappij.

Vernieuwend kan Earthquake Glue dus zeker niet genoemd worden. Experimenten zoals de — overigens schitterende — ballad "Hold on Hope" op Do the Collapse uit 1999 blijven achterwege. Guided by Voices geeft zijn fans wat van hen verwacht wordt, trouw aan hun imago als peetvaders van de lo-firock. Toch kunnen enkele nummers van de nieuwe plaat zeker wedijveren met het beste van Bee Thousand and Alien Lanes. Absolute uitschieters zijn de eerste single "My Kind of Soldier" en vooral "The Best of Jill Hives".

Wie wil proeven van de muziek van Guided by Voices, hoeft niet meteen deze plaat te kopen. Begin november ligt immers The Best of Guided by Voices: Human Amusement at Hourly Rates in de winkel, een compilatie met de beste GbV-songs sinds 1987. En wie dan de smaak te pakken heeft, kan meteen verder met Hardcore UFOs : Revelations, Epiphanies and Fast Food in the Western Hemisphere, de ultieme GbV-box van vijf cd’s, die samen met de Best of wordt uitgebracht.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 − 10 =