Na een nominatie voor de Boon Literatuurprijs voor Galapagos is Michaël Olbrechts nu terug met Ada, het tweede deel in de ‘eilandtrilogie’. Opnieuw toont hij zich een volleerd meester in zowel verhaal als tekeningen.
Sinds zijn debuut De allerlaatste tijger uit 2014 bouwt Michaël Olbrechts aan een indrukwekkend oeuvre van graphic novels. Ook als illustrator verdiende hij de voorbije jaren al heel wat respect, maar de graphic novels die hij uitbrengt, zijn van een uitzonderlijke, steeds maar groeiende klasse. Stilaan is Olbrechts in Vlaanderen een van de sterkste makers van beeldverhalen geworden.
In 2023 verscheen Galapagos, een op historische feiten gebaseerd verhaal over menselijke overmoed, maar ook kracht. Het waanzinnige opzet van het koppel Friedrich Ritter en Dore Strauch om samen, weg van de bestaande beschaving, een nieuw leven op te bouwen op een verlaten eiland vormde de aanleiding voor een intens en menselijk verhaal dat Olbrechts met veel bravoure en vakkennis tot een goed einde bracht.
Ondertussen is Galapagos uitgegroeid tot de start van een zogenaamde ‘eilandtrilogie’, waarvan met Ada nu het tweede deel verscheen. Opnieuw is een afgelegen, onbewoond eiland de locatie van een intens verhaal. En opnieuw gebruikt Olbrechts een historisch gegeven als uitgangspunt. Dit keer is Wrangel Island, een eiland in de Noordelijke IJszee, de plaats van gebeuren. Met een expeditie wordt de ambitie waargemaakt om dit eiland te claimen voor Groot-Brittannië. Een groep van enkele durvers zonder veel expeditie-ervaring waagt zich aan het onverantwoorde plan. Ada Blackjack gaat mee om extra geld te verdienen en zo haar zieke kind een betere toekomst te bieden. Als Inuk gaat ze mee om haar lokale ervaring te delen met de Westerse ontdekkingsreizigers. Maar door de fatale combinatie van onervarenheid en onrealistische ambities loopt alles op de expeditie al snel mis.
Net als in Galapagos vertrekt Olbrechts vanuit een historisch gegeven dat hij met verve uitwerkt tot een meeslepend verhaal van genuanceerde, menselijke personages. Hij ondersteunt dat verhaal met tekeningen die met elk album net iets persoonlijker worden. De ruwe lijnvoering en de kleurkeuze bepalen in grote mate de donkere, maar realistische sfeer van Ada. In Vlaanderen beheerst Olbrechts het metier van verhalenverteller als geen ander. Zijn strips zijn tegelijk meeslepend en persoonlijk, maar ook buitengewoon toegankelijk voor een breed publiek. Dit leverde Galapagos bijvoorbeeld een nominatie op voor de Boon Literatuurprijs 2023 – als eerste stripverhaal ooit.
Met Ada heeft Michael Olbrechts het tweede deel van zijn ‘eilandtrilogie’ voltooid. Zowel Galapagos als Ada zijn voltreffers en doen dan ook meer dan het beste verhopen voor het slotdeel, dat er wellicht binnen enkele jaren zal aankomen. De kans is groot dat het de trilogie op een hoge noot zal afronden en Olbrechts’ naam zo helemaal zal maken als een van de grootmeesters van de (Vlaamse) strip.
