Zwangere Guy :: Dit is Guy.

“Voel me goed als Guy/ Maar Gorik die is vaak verdwenen”, zo ging het op Wie is Guy? in dat sleutelnummer “Beter Leven”, dat intussen een anthem geworden is voor worstelende jongeren. Dat gevecht was niettemin een doodlopend straatje geworden voor Zwangere Guy, en dus is er nu Dit is Guy., de plaat van de ommekeer.

“Ik heb veel aan mijn maten, maar ik had niks aan m’n eigen”, klonk het in datzelfde nummer van dat debuut uit 2019. De vraag wie Guy nu eigenlijk is en wat hij waard is als mens, bleef toen onbeantwoord. In de plaats kregen we enkele maanden later met BRUTAAL een keiharde gefocuste rechtse in het gezicht gemept. Een, welja, brutaal antwoord aan zowel de haters als de te opdringerige fans. Slotnummer “NIEMAND” maakte duidelijk dat Gorik Van Oudheusden het moeilijk had met zijn plotse roem, geld en de liters drank die bij het artiestenleven (kunnen) horen. Maar het duurde nog enkele jaren, een zijstap met Lander Gyselinck, een trip naar Costa Rica en vooral een dochtertje alvorens de rapper kon zeggen: Dit is Guy. Punt.

Deze plaat is een gigantische stap, vooral op tekstueel en emotioneel vlak. Ze is een spiegel van Wie is Guy, ook gekleurd door een melange van verschillende stijlen die toch een overkoepelend verhaal vertellen. Maar hier is het verhaal kleiner, intiemer en kwetsbaarder, veel minder met de XXL-figuur waar Zwangere Guy voor stond centraal. Hier wordt al eens nagedacht voor er wordt gerapt. Het nummer dat die rust en zelfreflectie – wie had gedacht dat woord ooit in een ZG-recensie te lezen – het meest uitstraalt, is ongetwijfeld “Gorik Pt.2”, het vervolg dat er moest komen, en een happy end dat hij zo nodig had. Het is de scherven oprapen van de spiegel die je zelf kapot hebt geslagen, met veel sorry en veel liefde. Je hoort het besef dat “Gorik Pt. 1” enkel over zijn pijn en zijn verdriet ging, en niet over iedereen anders die er toen bij was. Zowel moeder als zus krijgen een schone plek in de rustige huiskamer die het leven van Van Oudheusden geworden is. Het einde, een telefoongesprek tussen de rapper en zijn moeder, is ontroerend in het licht van de hulpeloze voicemails vanop Wie Is Guy? Je gunt het hen allemaal zo hard.

Wie op basis van die eerste singles, interviews of yogaquotes denkt dat Zwangere Guy een volledige softboy geworden is, is er niettemin aan voor de moeite. Op opener “DMT” is het nog Sideshow Bob die komt opendoen, lekker ggggesgggift. Op zoek naar rust, maar vooral nog vast in de ayahuascatrip. Met gelijke delen zelfrelativerende humor en Brusselse stoeferij zet Van Oudheusden wel meteen de “g” in geniaal en geef geen fuck. “Lege fles” gaat wel over afkicken, mediteren en rust vinden, maar muzikaal overheerst nog protserige paranoia. Vraag ons niet hoe, maar die combinatie werkt. En eindelijk mag dat sappige dialectwoord “sozje” eens uit de boxen schallen. “Papucho” is vintage Zet Gee, maar dan eentje die zijn eigen imago en verleden uitkotst. Enkel “Monkey Mind” voelt iets te veel aan als een nummer dat Van Oudheusden in zijn slaap of tijdens een downward dog had kunnen schrijven. Maar wie zich afvroeg of een cleane Guy ook een spannende plaat kan afleveren: ja dus.

Het middendeel van Dit is Guy. vangt voor de grote omhelzing van “Gorik Pt.2” aan met een in de achteruitkijkspiegel fucked up oud, echt radiofragment met een zesjarige Van Oudheusden. Feit dat fictie inhaalt op de Haachtsesteenweg. “Stoned & Beneveld” is een wel heel, euh, halfdronken liefdesbrief van ZG. Dan liever het krachtige “Leven Beter”, ook een vervolg dat er moest komen, zowel op “Beter Leven” als “NIEMAND”. Het nummer is een rauw, eerlijk verslag van de voorbije jaren met alle highs en lows. Taakstraffen, de haat-liefde voor Brussel, problemen met familie en vrienden, hoogmoed en de val: de hele rollercoaster passeert om uit te komen bij de h van hulp. Want niemand kan je inderdaad helpen, als je nooit om hulp vraagt. Hoogtepunt “Waiting for Zaza” bezingt de transformatie die het krijgen van een dochter afdwingt, en tegelijk is het nummer eerie en verontrustend. Het is geen gemakkelijke lofzang op het vaderschap. Je voelt de twijfel, de angst om het fout te doen, de nood om echt klaarheid te scheppen in je hoofd. Voor de ander, niet enkel voor jezelf.

Een paar fletsere nummers later beland je bij het laatste deel van Dit is Guy., een brutale terugkeer van de kwaaie Guy. Want met een nieuw leven in je armen, kwetsbaar en klein, voelt de ellende van de wereld, de stilstand in de horror, paradoxaal ook meer dichterbij. Politici beslissen ook over een leven dat nu nog niets te zeggen heeft, nog niets kan veranderen, nog niet op straat kan komen of stemmen. Dan moet papa ZG het maar doen, op Palestinabetogingen en op “Vecht Voor Papier I”, voortgedreven door een ziedende sample van “Black Fuel” van, jawel, Channel Zero. Haat is wat je zaait, als politici meer dan 400 dagen naar hun navel staren of hun ogen sluiten voor wat zo overduidelijk op al onze beeldschermen te zien is. De Guttergang is weer op pad, al is er ook twijfel en vermoeidheid over wat het allemaal nog uitmaakt: “Ik ween niet meer/ Mijn laatste tranen deden zeer/ Ik dacht ‘ja dit passeert wel weer’.”

“Dit is Guy.” is een laatste terugblik, een laatste blik in de spiegel ook, op de oude ZG. “Apenstreken”, zo trekt Van Oudheusden de streep door de drankjaren. En neen, het nu is ook niet makkelijk, maar de fond is wel gelegd. Het nummer is het echte einde van deze nieuwe Zwangere Guy – afsluiter en feestplaat “Vous êtes Zot” voelt een beetje als een losse, weliswaar goeie, single. Ja, Dit is Guy. is een trip naar binnen, en tegelijk is de ander nog nooit zo belangrijk geweest in het universum van Zwangere Guy. De cirkel is misschien kleiner geworden, de blik meer op de dichte familie gericht, maar die krijgen een gezicht los van Guy: moeder, zus, partner, dochter. En dan vrienden en muzikanten. En nog verder: de wereld waar we nu eenmaal op rondlopen. Van Oudheusden doet aan zelfonderzoek maar zet niet meer enkel zichzelf in het centrum. Als kleine liefde een daad van verzet is, dan is Dit is Guy. een schone protestplaat.