Op Being & Becoming introduceert trompettist Peter Evans zijn nieuwste kwartet. Een band waarin hij zich laat omringen door een jonge garde en die een verrassend toegankelijk resultaat oplevert.
Het traject dat de ondertussen 38-jarige Evans de voorbije vijftien jaar afgelegd heeft is behoorlijk indrukwekkend. Bekijk maar eens de lijst van grootheden waarmee hij in de periode samenwerkte: Peter Brötzmann, John Zorn — vorig jaar stond hij nog op Gent Jazz met diens bagatelles — en Evan Parker om er maar een paar te noemen. Daarnaast toonde hij, of het nu met z’n trio, kwartet of kwintet was, dat hij een van de meest veelzijdige, innoverende en boeiendste trompettisten van zijn generatie was. Eentje die overweldigend kan uithalen (met het trio Pulverize The Sound) maar evengoed met een kwinkslag in de jazztraditie duikt (met het kwartet Mostly Other People Do The Killing).
Het zijn drie jonge artiesten die Evans omringen op Being & Becoming, maar dat wil helemaal niet zeggen dat het onervaren artiesten zijn. Vibrafonist Joel Ross speelt niet alleen bij Makaya McCraven — onder andere op diens Universal Beings — maar debuteerde vorig jaar als bandleider meteen bij het grote Blue Note met KingMaker. Bassist Nick Jozwiak genoot eerst een klassieke opleiding vooraleer hij in New York jazz ging studeren en er onder andere les kreeg van William Parker. Als sideman was hij actief met artiesten van divers allooi als Aaron Burnett en José James tot Jolie Holland. Drummer Savannah Harris maakt onder andere deel uit van het Maria Grand Trio en speelde samen met wijlen Geri Allen.
Was Peter Evans de voorbije jaren samen met kompaan Sam Pluta vaak in de weer met elektronica, dan wordt op Being & Becoming volop de akoestische kaart getrokken. Het is deze keer geen volledig vrij geïmproviseerde muziek maar er wordt vanuit vijf door Evans gecomponeerde stukken vertrokken. Wat meteen opvalt is dat het kwartet niet alleen een geweldig vakmanschap en vernuft tentoonspreidt, maar ook een fikse scheut energie en lef.
“Matrix” opent het album met een aftasten tussen de trompet van Evans en de percussie van Harris. In het spel van Evans zijn er exotische invloeden merkbaar, waarna de vibrafoon van Ross langzaam zijn opwachting maakt en het nummer een bocht neemt naar een meer swingend stuk. De band gaat er een flink stuk steviger tegenaan in “Wormhole” waarbij een prominent aanwezige Evans de rest op sleeptouw neemt zonder zonder de rest van de band echter tot figuranten te degraderen. Even zakt het tempo weg, als een langzaam leeglopende ballon, alvorens in het slot de vlam weer in de pan slaat waarbij Evans als een derwisj tekeer gaat.
Terwijl de andere nummers de tienminutengrens overschrijden klokt “Sphere” af op iets meer dan vijf minuten. Harris speelt een militair aanvoelend ritme op drums waarover trompet en vibrafoon een melancholische conversatie aangaan. Ook op een vlot behapbaar “Double Drone” klinkt het kwartet opmerkelijk swingend en toegankelijk. “Point Of No Return” ontaardt na een pointillistisch begin al snel in een zwierig losbarstend nummer.
Op Being & Becoming weet Peter Evans nogmaals te verrassen met een album dat binnen een duidelijk omlijnde structuur toch de ruimte laat voor de nodige vrijheid en experiment. Dat hij daarbij gesteund wordt door drie getalenteerde nieuwe stemmen in de jazzwereld maakt dat dit album een zoveelste voltreffer is in de ondertussen al behoorlijk indrukwekkende discografie van Evans.
Het album is op vinyl (in beperkte oplage) en digitaal verkrijgbaar op bandcamp pagina van de artiest.
