Sommige artiesten gedijen het best in de schaduw; het is de plaats waar ze zich het meest thuis voelen. John Parish is er zo een. Met Bird Dog Dante brengt hij nog maar zijn derde reguliere soloalbum uit.
De in Bristol wonende John Parish is vooral bekend via andermans werk. Als producer en/of instrumentalist werkte hij mee aan platen van onder andere Eels, Arno, Sparklehorse, Giant Sand, Howe Gelb en Nadine Khouri. Maar uiteraard heeft hij vooral naam gemaakt als de rechterhand van PJ Harvey. Eind jaren tachtig speelde Harvey even mee in Parish’ band Automatic Dlamini en ook tijdens haar solocarrière deed (en doet) Harvey vaak een beroep op Parish als producer, muzikant en klankbord. Tweemaal brachten ze samen een duoplaat uit — het onderschatte Dance Hall At Louse Point (1996) en A Woman A Man Walked By (2009) — waarbij ze een duidelijke taakverdeling hanteerden: Harvey zorgde voor de teksten, Parish schreef de muziek.
Bird Dog Dante is het eerste studioalbum van Parish sinds het uit 2005 daterende Once Upon A Little Time — als we tenminste abstractie maken van de soundtracks die hij ondertussen nog componeerde. Het is een plaat die Parish in stukken en beetjes opnam terwijl hij samen met PJ Harvey op tournee was voor haar laatste album. Dit zou kunnen leiden tot een verzameling losse stukken die misschien wat lukraak bij elkaar gezet lijken te zijn, maar vreemd genoeg voelt het album desondanks toch als een eenheid aan (wat ongetwijfeld te wijten is aan de wat ongewone, gedrongen schrijfstijl van Parish). Overigens toont hij hier ook wat een veelzijdig muzikant hij wel is, door instrumenten te bespelen van banjo tot trombone.
Grosso modo kan je stellen dat Bird Dog Dante uiteenvalt in twee delen. Enerzijds heb je de gewone nummers, anderzijds zijn er de grotendeels instrumentale, sfeerscheppende stukken die duidelijk geïnspireerd zijn door zijn soundtrackwerk. Het album opent rustig, zelfs bijna gezapig, met “Add To The Listen”, waar een orgeltje voor een raadselachtige sfeer zorgt. Het samen met PJ Harvey geschreven en gezongen “Sorry For Your Loss” is een eerbetoon aan hun gezamenlijke vriend, de betreurde Mark Linkous van Sparklehorse. Het nummer is in wezen een eenvoudige folksong, maar dan wel een waar wat subtiele Oosterse invloeden in verwerkt zitten. De muzikale invloed van Linkous is overigens vaker op de plaat te horen, zoals op het gewrongen, over diabetes handelende “Type 1”. Op “Rachel” krijgt Parish vocale hulp van Aldous Harding, die haar bijdrage backstage opnam tijdens de opnames van een Jools Holland-programma.
“The March” is met zijn cinematografische sfeerschepping een beetje de verbinding met de instrumentale songs. “Kireru” — een Japanse term die verwijst naar een plotse uitbarsting van geweld – is, in weerwil van de titel, een langzaam, bijna drone-achtige track die de spanning net langzaam opdrijft. In nummers als de in elkaar overlopende “Le Passé Devant Nous” en “Carter’s House’ weet Parish met minimale middelen toch een maximaal effect te bereiken. Doe je ogen dicht en je ziet bijna een kortfilm op je netvlies afspelen.
Met “The First Star” heeft Parish het misschien wel meest toegankelijke nummer helemaal op het einde gezet. Want Bird Dog Dante is geen album dat meteen in het oog springt. Daarvoor zijn de composities van Parish te eigenzinnig, te zeer in zichzelf gekeerd. Maar voor wie het allemaal niet zo blits hoeft te zijn en er tijd voor wil nemen, is dit wapenfeit een welgekomen verademing.
John Parish treedt op 22 november op in Nosta (Nijdrop, Opwijk) in het kader van Autumn Falls.
—
