De SF-saga van Frederik Peeters gaat verder. Stilaan wordt meer duidelijk over het hoe en het waarom van het Aâma. Peeters toont opnieuw zijn klasse.
In dit tweede deel van het vierluik Aâma komen we meer te weten over wie of wat Aâma nu eigenlijk is. Het verhaal begon met Verloc die weer bijkomt en daarbij zijn geheugen kwijt is. Hij moet aan de hand van dagboeknotities de voorgeschiedenis reconstrueren. Zo komt de lezer net als Verloc zelf stukje bij beetje te weten wie hij is en waarom hij zich op een vreemde planeet bevindt in het gezelschap van een robotaap genaamd Churchill. In dit tweede deel ontdekken we zo waarom Verloc zijn dochter niet meer mag zien en hoe de relatie met zijn vrouw op de klippen liep. Tegelijk volgen we de expeditie die in het eerste album opgestart werd om het experiment Aâma in detail te gaan onderzoeken. De onderzoekers komen dichter in de buurt en ontdekken intrigerende, zichzelf ontwikkelende organismen. De aanwezigheid van Aâma doet hen nadenken over zichzelf en over anderen.
Een van de grote charmes van deze eigenzinnige science fiction-reeks ligt in het hoofdpersonage Verloc. Hij is helemaal geen held. Hij zucht en zeurt over wat hem overkomt. Toch behouden we onze sympathie voor hem. Frederik Peeters heeft van hem een heel menselijk personage gemaakt waarin we ons maar al te goed kunnen herkennen. Het contrast tussen de realistische personages en het buitenissige decor waarin ze zich bevinden, zorgt voor een fantasieverhaal dat toch ‘realistisch’ aandoet. In Peeters’ eerdere werk Lupus vonden we die toon ook al terug.
In De Onzichtbare Menigte komen we al dichter bij de essentie van Aâma. Het is indrukwekkend hoe Peeters een ontspannende strip kan combineren met een verhandeling over diepgaande menselijke vragen. Hij klaarde die klus ook al in heel verschillende genres, zoals de autobiografie (Blauwe Pillen), het politieverhaal (RG) en het pure surrealisme (Chateau de Sable, binnenkort in vertaling bij Sherpa). Langs die weg heeft hij zich de afgelopen jaren opgewerkt tot een van de interessantste Europese stripmakers. Met elk nieuw project slaat hij nieuwe wegen in, maar hij behoudt altijd die focus op menselijke karakters en diepgaande vraagstukken. Dat alles wordt nog eens verpakt in aantrekkelijke pagina’s. Zijn realistische tekenstijl legt de nadruk op het realisme, hoe fantasievol zijn verhalen ook zijn.
Begin volgend jaar zal Sherpa ook delen drie en vier vertalen, waarmee ze opnieuw een standaardwerk van Peeters vertaald zullen hebben. Met het aangekondigde Zandkasteel erbij zullen de liefhebbers de komende tijd stevig op hun wenken bediend worden. Met Aâma toont Frederik Peeters zich een heuse vernieuwer van de science fiction. Hij treedt zo, met een heel verschillende aanpak, toch in de voetsporen van giganten als Moebius of Philippe Druillet.
