Maaike Ouboter :: 20 mei 2015, AB Club

Dat Maaike Ouboter twee jaar geleden niet tot de beste singer-songwriter van Nederland gekroond werd, is terecht. Ze is namelijk zoveel meer dan dat: niet zomaar een meisje met gitaar, maar een meisje met zulke pakkende, uitermate sterke songs die een debuut van een in onze taal zeldzaam hoog niveau en ongedwongen klasse aankondigen.

Daar was ze plots, met “Dat Ik je Mis”. Een jury tot tranen toe beroerend met een nummer dat de grootste emotie met de kleinst mogelijke woorden vatte. En met een stem die een dam tegen elk mogelijke pathetiek opwierp. Maar vooral zó mooi, zo rakend dat ze tegelijk onmogelijk te vervullen verwachtingen over zichzelf leek af te roepen. Wie met zo’n nummer aan het venster komt piepen, dreigt voor eeuwig dat nummer als achternaam te dragen. Maar ze is vanaf de releasedatum van dat debuut over een maand niet meer ‘Maaike Ouboter Van Dat Ik Je Mis’. De songs die ze in de AB speelde, maken van haar debuutsingle een visitekaartje. Faut le faire.

Daar zijn drie redenen voor, en alle drie even slim. Ten eerste: ze nam haar tijd. In plaats van mee te surfen op de hype van toen — het muzikale kerkhof ligt bezaaid met minder geduldige debutanten — bleef ze schrijven en werd zo een betere songschrijver. “Jij De Koning” en “Zandbak” gaan met hun charmante lichtvoetigheid al langer mee, terwijl “Nieuwe Dag” en vooral klasbak “Smoor” al enige maturiteit verraden die je doorgaans met tweede platen associeert.

Ten tweede ging ze aankloppen bij Joost Zweegers om haar debuutplaat En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt te producen. Ook live hoor je dat al. Songs als “Nieuwe Dag” en “Als Het Kon” bloeiden zachtjes open, met warme gitaarklanken die aan Novastars laatste plaat deden denken. Zweegers lijkt de perfecte compagnon de route te zijn voor de eerste stappen van Ouboter. De sterkte van Novastar zit erin dat Zweegers romantische songs door uitgekiende arrangementen weet te injecteren tegen meligheid. Het lijkt ook het handelsmerk van Ouboter te worden.

En ten derde: ze heeft een sterke band rond zich verzameld, die de songs in deze prille tour al perfect aanvoelt. Loepzuiver, geen noot teveel en vooral met een waarlijk uitstekende drummer die de songs à la Bryan Devendorf van The National al eens van een onderhuidse, voortstuwende dynamiek voorziet, met inventieve licks weerhaakjes aanbrengt en voor de slechte verstaander (of de luisteraar met slechte wil) de laatste restjes bloemetjesbehang van de muren schraapt. Een band als deze doet prille songs als “Maarten” en “Af En Toe” vervellen tot mature nummers met een lange houdbaarheidsdatum.

Maar los van dat alles is er gewoon het muzikale DNA van Ouboter. Ze speelt met de woorden van onze taal zoals een kind met legoblokjes ongedwongen, ongeforceerd iets van betekenis wilt máken. Er zijn haar bloedmooie melodieën en zanglijnen die ze achteloos als ademwolkjes in de koude blaast, zoals in het bloedstollende “Lijmen”. Een prachtsong die de zenuwen openlegt, even zout in de wonde strooit en daarna balsemt. En er is vooral de verbazende afwisseling in haar prille oeuvre, die ze door haar stem kracht bijzet. Prijsduif van haar debuut zou wel eens “Smoor” kunnen zijn, dat in een rokerige sfeer van het Franse chanson baadt, met een bloedmooie, filmische coda. Die afwisseling laat zich ook gelden in verrassende covers: “One Day” van Asaf Avidan wordt een compleet nieuwe, onherkenbare song waaruit ze de laatste druppel weemoed perst. Of het pittige “Dans Je Me Dan Rond”, haar herwerking van “Teach Me How To Dance With You” van Causes, dat haar band wederom prachtig opbouwt. En Ouboters stem kronkelt, croont en klatert zich doorheen die hele emotionele windroos van haar muziek.

Ouboter presenteerde zestien songs die zich laten luisteren met een glimlach om de mond en een biggelende traan in de ooghoeken. En dat deed een muisstille AB Club, met ingehouden adem. Uitkijken naar dat debuut op 19 juni. Dat kondigt zich aan als de mooiste Nederlandstalige plaat van het jaar. Maar aangezien Nederlandstalig geen genre is, misschien wel gewoon de mooiste plaat tout court.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × 2 =