DIT WAS 2011 :: Toxic Holocaust :: ”Punkers in hart en nieren”

De hele maand december blikt goddeau.com terug op het afgelopen jaar met de interviewreeks DIT WAS 2011. Daarin laten we artiesten aan het woord die het jaar maakten of wiens plaat onterecht onopgemerkt de vergetelheid indook.

2011 was het jaar dat Toxic Holocaust uit de schaduw kroop van retro thrashbands Municipal Waste, Gama Bomb en Warbringer. Dat kwam niet alleen doordat opperhoofd Joel Grind met bassist Phil Zeller en drummer Nick Bellmore voor het eerst een (h)echte band vormde. Het trio kwam op Conjure & Command met een volwassen metalgeluid op de proppen. Nog steeds die moddervette, zwartgeblakerde thrashmetal, jawel, maar dan strakker dan ooit te voren en met songteksten, die niet langer draaien rond typische thema’s als politiek, oorlog en drankbacchanalen.

"Voor Conjure & Command wilde ik geen tongue-in-cheeck nummers schrijven. Ik had genoeg van clichématige thema’s als oorlog en liet mij inspireren door religie en occultisme. Tekstueel gezien is het album een geschiedenisles in occultisme. Dat was ook de reden om met een minder kleurrijke en meer obscure plaat op de proppen te komen", vertelt Grind vanuit het Duitse Karlsruhe, waar de toercaravan met Kvelertak, The Secret en Wolves Like Us halt houdt.

enola: Waar komt je fascinatie voor occultisme vandaan?
Grind: Ik geloof er niet in, maar van jongs af aan kijk ik wel naar horror-, post-apocalyptische en rampenfilms. Ja, ik was zelfs gek van Mad Max (lacht). Daar is het mee begonnen. Of het nu de ineenstorting van beschavingen is of de klimaatverandering vandaag: het komt allemaal een beetje op hetzelfde neer. Het einde der tijden fascineert mij. Later begon ik mij te verdiepen in de middeleeuwse hekserij en occultisme. Heksen zijn voor mij de rebellen van de middeleeuwen."

enola: Je toert nu al drie weken Europa rond met ondermeer Kvelertak. Veel van je fans vonden het verrassend dat Toxic Holocaust geen headliner was.
Grind: "Tja, Kvelertak verkoopt veel meer albums. Ze hebben er dan ook keihard voor gewerkt. Het is hen dus van harte gegund. In sommige steden kwamen onze fans opdagen, op andere plaatsen niet. Vooral in Frankrijk gingen ze volledig uit de bol. Ook in Hasselt kregen we een zeer goede respons."

enola: En terecht. Het was een moddervette show. Je lijkt in levende lijve op een reïncarnatie van een old school thrasher. Ben je te laat geboren?
Grind: "Ik ben nu dertig jaar en voel me gelukkig in deze tijd. Grote thrash metalbands als Slayer, Kreator en Nuclear Assault zijn allemaal invloeden, maar daar blijft het bij. In de meer dan tien jaar dat ik muziek maak, luisterde ik ook naar death-en black metal, eighties punk en oude hardrock van Aerosmith, ACDC en ZZ Top. Wat me nog steeds aanspreekt in de punkmuziek is de rebelse attitude. Mijn muzikale roots ligt in die scene."

enola: Ik ga er van uit dat je nog steeds een old school punker in hard en nieren bent. Ben je dan in deze maatschappij ooit aan de bak kunnen komen?
Grind: "(lacht) Ik toer met Toxic Holocaust gemiddeld acht maanden per jaar. Mijn band is een full-time time job. Ik leef van albums schrijven en toeren. Een normale job was voor mij nooit weggelegd."

enola: Wil je met Toxic Holocaust een alternatief metal- en punkpubliek aanspreken?
Grind: "Een moeilijke vraag. Ik ga daar niet veel uitspraken over doen, want ik wil niet dat dat tegen mij of mijn band wordt gebruikt. (aarzelt) Politiek volg ik maar half, het betekent niet veel voor mij. Mensen weten dat ik een traditionele punker ben, en dat is voldoende."
"Tijdens concerten zie ik veel liever anarchisten en punkers toestromen dan pakweg neonazi’s. Dat heeft uiteraard ook te maken met mijn achtergrond."

enola: Sinds de release van An Overdose Of Death in 2008 is Toxic Holocaust getekend bij het grote Relapse Records. Veranderde dat veel voor een DIY-band?
Grind: "Het lijkt er toch zo op. Voordien moest ik mij zelfs bezighouden met mailorders, administratie en andere shit: ik was dat kotsbeu. Ik kan mij al jaren focussen op muziek schrijven en toeren, en op die manier veel meer mensen bereiken. Het is niet omdat ik bij een groter label zit dat ik mij een rockster voel. Rijk zal de band er zeker niet van worden, want muziekfans kopen tegenwoordig geen albums meer. Toxic Holocaust is even DIY en onafhankelijk als vroeger. We hebben nog nooit een beroep gedaan op roadies. En het label is er alleen om de albums te promoten."

enola: Waarom evolueerde Toxic Holocaust zo laat van een soloproject naar een echte band?
Grind: "Het was het wachten meer dan waard. Het was heel moeilijk om muzikanten te vinden die even toegewijd zijn als mij, maar tijdens de toer voor het derde album (An Overdose Of Death, lh) klikte het meteen met Phil en Nick. Het verklaart veel dat zij ook uit de punkscene komen. Ik heb nu iets minder artistieke vrijheid en controle, eindelijk heb ik een consistente liveband, wat de shows alleen maar ten goede komt."

enola: Draait de populaire thrash-revival vandaag meer om poses dan om kritisch verzet tegen politiek gezag en oorlog? En is dit slechts een tijdelijke hype?
Grind: "De betere bands bestaan al geruime tijd en zullen het ook langer volhouden, de slechte, fake groepjes zullen gauw verdwijnen. Zo simpel is het. Ik vind dat Municipal Waste, Warbringer, Nocturnal, Witchburner en Mignight goed bezig zijn. De meeste bandleden zijn goede vrienden geworden. We hebben een beetje dezelfde mentaliteit. Er is nog steeds oorlog en ander kwaad op de wereld: genoeg stof voor hen om over te zingen. (lacht)"
"Ik denk wel dat thrash metal veel meer toekomst heeft in Europa. Sommige mensen zijn fans voor het leven. Het Europese publiek is ook veel energieker en luidruchtiger. Echte die-hards eigenlijk. Dat is heel belangrijk."

enola: Is black-’n-roll de nieuwe hype voor de toekomst? Kvelertak, Black Breath, en Okkultokrati lijken steeds bekender te worden.Grind: "Geen idee. Ik hou er sowieso niet van om bands in een hokje te stoppen. Bathory en Darkthrone mixten in een ver verleden al black metal met punk of thrash metal. Op de eerste plaat van Toxic Holocaust (Evil Never Dies, lh) slopen ook al invloeden van blackened thrash binnen. Ik wilde van bij het begin geen gewone thrash metal maken.

enola: Heb je Metallica’s Lulu al durven beluisteren?Grind: "Ik begrijp hen niet: dat is het enige wat ik erover kan zeggen. Lou Reed praat wat over de riffs heen. Ik begrijp Metallica wel. Voor het geld moeten ze het niet meer doen. Ze hebben de vrijheid om met iemand als Reed samen te werken."

enola: Wat denk je van populaire metalbands als Machine Head die old school thrash met moderne elementen verweven?
Grind: "Om eerlijk te zijn: ik ben nooit een fan geweest van Machine Head, wel van Robert Flynns vorige band Violence. Ik ben al helemaal geen fan van moderne metal. Het klinkt veel te rapachtig. Met die moderne touch willen ze een groot publiek aanspreken, wat hun goed recht is. Ze spreken niet hetzelfde publiek als Toxic Holocaust aan."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 + tien =