Looking for an Answer :: Eterno Treblinka

Keihard werken en toch in de schaduw blijven staan. Het overkomt
Looking for an Answer, een Spaanse grindcoreband die al sinds 1999
aan de weg timmert. Met maar liefst negen split-cd’s, drie
full-lenghts en honderden optredens op het palmares kan je
het vijftal niet van luiheid beschuldigen. De passie voor muziek
uit zich bij twee bandleden nog extra door het runnen van een eigen
platenlabel. Jammer genoeg is passie en hard werk niet alles. Een
dosis talent is een absolute must, iets waar de heren wel degelijk
over beschikken. Puur praktisch is vooral een mooi budget
meegenomen. Aan de zuivere productie te horen, was dit evenmin een
groot probleem. Wat we wel missen, is originaliteit. De oprichters
van het genre (Napalm Death, Carcass,…) blijven moeilijk te
overtreffen en makkelijk na te apen.

‘Eterno Treblinka’ klinkt niet bijzonder vernieuwend, maar het
grootste euvel blijft het feit dat deze plaat grotendeels het ene
oor in en het andere weer uit gaat. Elk nummer klinkt zonder
uitzondering vet en bevat hier en daar een rake riff. En toch valt
uiteindelijk geen enkele track meer op dan de vorige. Het blijft
een halfuurtje doorrammen, de stereo of platendraaier afzetten en
zonder noemenswaardige herinnering aan het album verdergaan met de
dagelijkse karweitjes.

Gelukkig voor de band ligt grindcore als genre al een tijdje zo
goed als plat. Slechts hier en daar waagt een nieuwe formatie de
sprong. Meestal om met hun bedroevende plaat te verzuipen in de
massa metalreleases. Voor de fans van het onophoudelijk
gebulder is Looking for an Answer in die magere stroom nieuwelingen
wel een aanrader. Alle typische elementen zijn overvloedig
aanwezig. De blastbeats vliegen in het rond. De nummers
zijn kort, maar toch volgepropt met een stuk of vier verschillende
riffs en de boel wordt vol gekrijst met maatschappelijk
correcte teksten. Lievelingsonderwerpen zijn het veganisme en
dierenrechten. In de biografie van de band staat zelfs te lezen:
“Grindcore is raw, veganism is law!” Een schoolvoorbeeld dus voor
het volgen van de regeltjes van grind.

Het meest verfrissende (en de enige afwijking van de vaste
regels) hadden de Spaans gezongen teksten kunnen zijn. Niet bepaald
een veel voorkomend fenomeen, en altijd beter dan geforceerd Engels
met schouderlang haar op. Spijtig genoeg loont de manier van
stemgebruik op deze schijf zich niet bijster goed om verstaanbare
lyrics te produceren. Al was het Latijn of Russisch, het
maakt geen enkel verschil. Nu, wie maalt er om. Hoewel de band zijn
best doet een boodschap in de muziek te verwerken, blijft hun derde
vooral de ideale soundtrack om dertig minuten helemaal los te gaan.
Een stevig potje headbangen zonder al te veel politiek correcte
boodschappen bewust op te pikken.

De afzonderlijke tracks blijven misschien niet hangen, het
gevoel na het luisteren wel. Ontspannen, voldaan, er weer even
tegenaan kunnen… Het maakt dit een moeilijk plaatje om te
beoordelen. Het is eerder het ontstressend effect die de drang
oproept hem nog eens te draaien. Veel meer dan de muziek zelf.
Momenteel is dit vehikel in de grindcore wel degelijk een van de
betere releases, maar daar hoef je door het magere aanbod niet
extreem veel moeite voor te doen. De strakke plaat presenteert
trouw alle verplichte ingrediënten en kent juist daardoor een
nijpend gebrek aan originaliteit. Laten we het er op houden dat dit
door evenveel sterke als mindere punten geen topper is, eerder net
boven de middelmaat. Vooral voer voor de fans die zich zoet willen
houden tot de vroegere grootheden nieuw werk op ons loslaten.

www.myspace.com/lfaa
www.livingdeadsociety.com/lfaa

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − vier =