Týr :: The Lay of Thrym

Napalm, 2011
Rough Trade Benelux

Týr mag geen onbekende meer zijn voor blonde, helmdragende
metalheads die graag een biertje uit een drinkhoorn
nuttigen. De vikingmetal van deze band wordt al meer dan tien jaar
met bescheiden succes op de wereld losgelaten. Niet slecht voor een
formatie uit de Faeröer, een archipel in de Atlantische oceaan en
een populaire vakantiebestemming voor Scandinaviërs. Hoe exotisch
hun herkomst mag lijken, hun sound is herkenbaar uit de duizenden.
Zanger Henri Joenssen verdient een gouden plaat voor zijn gouden
strot alleen al. De twee gitaristen zorgen voor een extra boost met
hun melodieuze dialogen.

Op de ondertussen al zesde langspeler presenteren de muzikanten
hun typische geluid, alleen is het een stuk meer gebald. De nummers
zijn minder uitgesponnen en eerder catchy en
uptempo dan op de vorige platen. De melodie staat centraal
en dat maakt het geheel enkel maar toegankelijker. Een goede zet om
meer zieltjes te bekeren. Bij oudere werkstukken was geduld en
enkele luisterbeurten een must. Voor mensen die eerder iets
hapklaar verkiezen, is de nieuwe een best buy. Zelfs fans
van het eerste uur zullen niet teleurgesteld zijn.

De opvallendste verandering is de keuze voor Engelse
songteksten. Iets wat wij persoonlijk toch een beetje jammer
vinden. Enkel in ‘Ellindur Bóndi Á Jadri’ wordt er nog in de
Faeröerse taal gebrabbeld. Het nummer doet trouwens qua melodie en
ritme verdacht sterk denken aan ‘Regin Smidur’ van de plaat ‘Eric
the Red’. We betwijfelen dat het een even grote kraker wordt – voor
die plek solliciteren een hoop andere tracks. ‘Flames of the Free’
en ‘Take Your Tyrant’ zijn bijvoorbeeld echte stampers met
hitpotentieel. Uiteraard geen ultratopmateriaal, al kan
dit binnen het zware metaal absoluut tellen. Om alles in evenwicht
te houden, krijgen we enkele ballades met ballen en zonder stroop
gepresenteerd. Een echte sleper vormt ‘Evening Star’. Verder speelt
de melancholie geregeld op doorheen de schijf.

‘The Lay of Thrym’ is een conceptalbum. Ze putten enthousiast
uit de Noorse mythologie, iets wat de band even natuurlijk afgaat
als ademen. Deze keer is het verhaal van koning Thrym aan de beurt.
In zijn grootheidswaanzin stal hij Mjollnir, de hamer van Thor, om
er zijn eigen voordeel mee te doen. Zoals altijd met moraliserende
verhalen, bijt Thrym na enkele uitspattingen serieus in het stof.
Het lijkt bijna opgezet spel om juist nu met een verhaal over de
dondergod aan te komen zetten. Met de langspeelfilm, een game en
een CD lijkt het onbedoeld een heuse promotiecampagne rond
Thor.

‘Shadow of the Swastika’ is het enige nummer dat Thor niet de
hemel in prijst (bij wijze van spreken dan, als weergod bivakkeer
je sowieso tussen de wolken) Zoals de titel doet vermoeden, snijden
de Faeröerders hier het bewind van Hitler aan. De opgewekte toon
van het nummer is gelukkig misleidend. Luister naar de tekst en je
hoort een aanklacht en geen verheerlijking. Vechten voor eer en
glorie keuren de oorlogshymnen wel goed. In het heroïsche ‘Hall of
Freedom’ lepelen ze het enthousiast in: “Much as I hate to say/ War
is the only way!” De knappe samenzang en smeuïge gitaarloopjes
maken het enkel maar overtuigender.

Samen met de tragere en weemoedige stukken is de nieuwe plaat
een uitgebalanceerd werkje. We kunnen het alleen maar toejuichen,
liefst van al letterlijk door luidkeels mee te brullen.Zelfs lang
nadat de laatste noot wegsterft, galmen de aanstekelijke deuntjes
na. Het volledig verbannen van de covers van traditionele liederen
verandert daar niks aan. Hoewel pakweg ‘The Wild Rover’ een
fantastische versie was van een klassieker, missen we dat soort
uitspattingen amper. De eigen creaties zijn boeiender en pakkender
dan die drinkliederen. Týr heeft zijn weg gevonden en klinkt
tegenwoordig als een van de meest herkenbare en originele
vikingmetalbands. Daar drinken we op!

http://www.myspace.com/tyr1

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeven − zes =